Το γελαστό παιδί του θεάτρου, ξεδιπλώνει τα μυστικά της αστείρευτης ενέργειας και της αιώνιας αισιοδοξίας του. Ο Αχιλλέας Γραμματικόπουλος, λίγο πριν την πρεμιέρα της σειράς «Εσύ στον Κόσμο σου» μας βάζει στο δικό του κόσμο, αυτόν που είναι γεμάτος κάμερες, πρόβες, φίλους, γεμάτες στιγμές και μπόλικη αγάπη.
Από τον Κωνσταντίνο Χάμπαλη
Φωτογραφίες: Δημήτρης Βαττής
Να σου πω την αλήθεια, νιώθω κάπως παράξενα που σου παίρνω συνέντευξη, πρώτο γιατί είσαι ένας καλός φίλος και δεύτερο ένας μεγάλος ηθοποιός. Όχι, ηλικιακά, για να το ξεκαθαρίσουμε…
Ας μείνουμε στο ότι έχουμε μπροστά μας μια κουβέντα μεταξύ δυο καλών φίλων που είναι έμπειροι στη δουλειά τους. Με τιμά βέβαια το γεγονός που με θεωρείς μεγάλο ηθοποιό αλλά δεν μπορώ να συναινέσω μιας και μόνο ο κόσμος (ο αποδέκτης της δουλειάς μου) μπορεί να κρίνει. Εσύ, το λες γιατί με αγαπάς και είσαι γενναιόδωρος ως φίλος.
Πόσο σημαντικό είναι για σένα να αναγνωρίζει ο κόσμος το έργο σου;
Κάνω μια δουλειά που είναι άρρηκτα δεμένη με την κρίση και την αποδοχή του κόσμου. Φυσικά και με ενδιαφέρει η αναγνώριση αυτού που «παράγω». Εξίσου, όμως, με ενδιαφέρει και η αναγνώριση του από τους ανθρώπους του «χώρου» μου!
Πώς θα ήθελες αλήθεια να σε θυμάται ο κόσμος; Ως τον Αχιλλέα Γραμματικόπουλο τον άνθρωπο ή ως έναν ταλαντούχο ηθοποιό που άφησε το στίγμα του στην κυπριακή τηλεόραση και το θέατρο;
Οι άνθρωποι που είναι γύρω μου, κοντά μου, που τους αγαπώ και με αγαπούν θα ήθελα να με θυμούνται ως άνθρωπο πάνω απ’ όλα. Ο κόσμος, όμως, που σε αυτόν φτάνει μόνο απόηχος του ποιος είμαι, αν με θυμάται, μιας και τα φώτα σβήνουν κάποια στιγμή, θα ήθελα σαν έναν ηθοποιό που προσπαθούσε να κάνει όσο καλύτερα γίνεται τη δουλειά του.
Αισθάνεσαι περισσότερο ως Ελλαδίτης ή ως Κύπριος;
Έλληνας είμαι αλλά αγαπώ την Κύπρο περισσότερο. Αυτό το λέω γιατί η Κύπρος καθόρισε την πορεία της ζωής μου -και της προσωπικής και της επαγγελματικής.
Βίωσες καθόλου τον ρατσισμό όταν πρωτοήρθες στο νησί;
Περισσότερο βίωσα κάποιες στιγμές μια «δυσπιστία» που δεν την άφησα να με αποθαρρύνει! Βλέπεις, ως γιος στρατιωτικού μεγάλωσα σε διαφορά μέρη οπότε ξέρω να επιβιώνω!
Βίωσες καθόλου μοναξιά;
Κι αυτήν υπήρξαν στιγμές που τη συνάντησα αλλά την αγαπώ και ξέρω να χτίζω πάνω της.
Τι άλλαξε σε σένα όλα αυτά τα χρόνια;
Θέλω να πιστεύω, προσπαθώ τουλάχιστον, ότι έγινα καλύτερος άνθρωπος άντε και λίγο πιο καλός ηθοποιός (γελάει). Από ηθοποιός, έγινα ηθοποιός-σκηνοθέτης. Να ωρίμασα; Δε νομίζω!
Όσο γκριζάρουν τα μαλλιά και τα μούσια γίνεσαι πιο γοητευτικός πάντως. Σου το έχουν πει κι άλλοι αυτό;
Δε θα διαφωνήσω μαζί σου για να μη σου το χαλάσω. (γελάει) Η αλήθεια είναι ότι μου το λένε συχνά, μάλλον παρηγορητικά!
Τι σου δίνει τόση ενέργεια και όρεξη να δημιουργείς;
Θεωρώ τον εαυτό μου «χορτάτο». Αυτό είναι ευλογία για μένα. Ξέρω τις προτεραιότητες μου κι αυτό μου χαρίζει ισορροπία. Όσο για την ενέργεια, αυτήν την είχα ανέκαθεν!
Ίσως να οφείλεται και στο γεγονός ότι στη Μιράντα βρήκες το λιμάνι σου;
Η Μιράντα είναι ένας σπάνιος άνθρωπος. Είναι ευλογία να ζεις μαζί της. Ναι, συμφωνώ, οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος σε αυτήν. Οφείλω σε αυτήν.
Υπήρξαν όμως στιγμές που ένιωσες σαν ένα καράβι μέσα σε φουρτούνα;
Το συναίσθημα δεν έχει λογική είναι πέραν της λογικής, δηλαδή παράλογο αν προσπαθήσεις να το εξηγήσεις. Είναι σα να προσπαθείς να ερμηνεύσεις τη γεύση ενός φαγητού με μαθηματικά. Κάθε φορά λοιπόν που ζεις το «συναίσθημα» ζεις σε φουρτούνα.
Κι εσύ έζησες πολλές. Τρεις συγκεκριμένα…
Μετά από τρεις γάμους; Μπορώ να σου αρνηθώ τις «φουρτούνες» που μου περιγράφεις; Έχω όμως καλή εσωτερική πυξίδα.
Ποια είναι η σχέση σου με το χρόνο;
Αυτός πορεύεται ερήμην της προσωπικής μου αγωνίας αλλά τον αγαπώ γι’ αυτά που μου έφερε και γι’ αυτά που θα μου φέρει.
Φοβάσαι που μεγαλώνεις;
Μεταξύ μας, όχι. Δεν μπορώ να το αποφύγω, αντιθέτως το διασκεδάζω!
Η νεότητα, λοιπόν, δεν έχει ηλικία.
Όχι δεν έχει! Τι λέει ο κόσμος; Είσαι όσο αισθάνεσαι. Κι εγώ είμαι σε παρατεταμένη εφηβεία, έτσι λένε οι γιοι μου και η Μιράντα!
Αισθάνεσαι καλά όμως με τον εαυτό σου; Υπάρχει κάτι που θα έλεγες, ακόμα και σήμερα, ότι σου λείπει;
Τα πάμε καλά οι δυο μας, δεν έχουμε θέματα. Όσο για το αν μου λείπει κάτι; Ναι, η ωριμότητα. Αρνούμαι να ωριμάσω. (γέλια)
Δε μου λες, με τα παιδιά σου αισθάνεσαι περισσότερο ως πατέρας ή ως φίλος;
Τους προσφέρω και τους αγαπώ ως πατέρας και είμαι κοντά τους ως φίλος. Είμαστε κολλητοί.
Αυτή είναι η σχέση που ήθελες να είχες μαζί τους ή οι συνθήκες σε οδήγησαν σε αυτή;
Ακριβώς αυτή. Τις συνθήκες τις διαμορφώνουμε εμείς μέσα από αυτά που ζούμε. Τη θέση μας σε μια σχέση την αποδεικνύουμε με πράξεις και όχι με λόγια!
Θα έλεγες ότι μεγαλώνεις μαζί τους;
Αυτοί μεγαλώνουν, εγώ είμαι σταθερός. Αν βέβαια με το μεγαλώνω εννοείς μαθαίνω, ναι μαθαίνουμε παρέα.
Πόσο χρονών είναι σήμερα τα παιδιά;
Ο Μάρκος 26 κι ο Νικόλας 22 ετών.
Τι σου έχει διδάξει λοιπόν αυτή η σχέση με τους δύο σου γιους;
Πολλά! Το ότι ο χειρότερος εχθρός του ανθρώπου είναι ο εγωισμός. Επίσης μου έχει διδάξει την ευθύνη και το τι σημαίνει ανιδιοτελής αγάπη. Τους είχα υποσχεθεί, από πιτσιρίκια ότι θα είμαι δίπλα τους όταν με χρειαστούν και μέχρι σήμερα δεν τους διέψευσα.
Το ίδιο άνετα -και φιλικά- αισθάνεσαι και με τα παιδιά της Μιράντας;
Όσοι με ξέρουν, γνωρίζουν πως δε θα υπήρχε πιθανότητα να φερθώ διαφορετικά στην Άνθη και στον Παναγιώτη απ’ ότι με το Μάρκο και το Νικόλα.
Εσύ, έχεις αδέλφια Αχιλλέα;
Έναν μεγαλύτερο αδελφό και μια μικρή αδελφή. Αν και ο κόσμος -όντας κακομαθημένος- νομίζει ότι είμαι μοναχοπαίδι.
Δεν σου κρύβω ότι κι εγώ αυτό νόμιζα…
Ίσως γιατί δεν με ρώτησε ποτέ κανείς για τα αδέλφια μου.
Η σχέση σου με τα αδέρφια σου;
Είμαστε, θεωρώ, αρκετά ενωμένοι. Ίσως, εγώ, αποτελώ τον συνδετικό τους κρίκο μιας και είμαι ο μεσαίος! Με το μεγάλο μου αδερφό, μας συνδέουν οι κοινές μνήμες όλα αυτά που ζήσαμε μεγαλώνοντας παρέα. Με τη μικρή υπάρχει ένα διαφορετικό δέσιμο, πιο εγκεφαλικό. Με παίρνει τηλέφωνο και θέλει να μιλάμε καμιά ώρα.
Και τι συζητάτε;
Ακούω τα εσώψυχα της και τη συμβουλεύω. Όπως καταλαβαίνεις είμαι υπεύθυνος για τα οικογενειακά συμβούλια και τραπέζια. Ανέκαθεν μέσα στην οικογένεια ήμουν ο «ισορροπιστής»!
Είναι αλήθεια ότι ποτέ δεν σε ρώτησα για την οικογένειά σου…
Ο πατέρας μου ήταν στρατιωτικός κι η μητέρα μου οικοκυρά. Απλά πράγματα. Μας έμαθαν να ξεχωρίζουμε το καλό από το κακό και να επιδιώκουμε μια καλύτερη ζωή από τη δίκη τους. Τα υπόλοιπα τα μάθαμε μόνοι μας. Γενικώς ήμουν και είμαι το «ανεξάρτητο» παιδί τους. Έφυγα γρήγορα από τον στενό κύκλο της οικογένειας. Ήμουν αυτός που δε ζήτησε ποτέ βοήθεια, άρα δεν είχαν και ποτέ τον έλεγχο πάνω μου.
Επισκέπτεσαι συχνά τη γειτονιά που μεγάλωσες;
Ποια απ’ όλες τις γειτονιές; Λόγω των μεταθέσεων του πατέρα μου έχω πολλές να επισκέπτομαι. Προγραμματίζω ένα ταξίδι με τη Μιράντα να της τα δείξω όλα.
Τι αναμνήσεις έχεις από εκείνα τα χρόνια;
Πολλά και διάφορα. Έχω καλή μνήμη, λειτουργώ με εποχές. Θυμάμαι το κρύο της Ορεστιάδας, τα καλοκαίρια της Καβάλας, το τοστ στον κήπο των Σερρών, την άνοιξη στη Δράμα, τα φθινόπωρα της Θεσσαλονίκης…
Σου λείπουν οι γονείς σου;
Ο πατέρας μου περισσότερο γιατί έχει πεθάνει πριν δυο χρόνια. Μου λείπει ο καφές και το τσιγάρο μαζί του.
Η μητέρα σου;
Η μητέρα μου είναι Θεσσαλονίκη, πετάγομαι και τη βλέπω.
Της μητέρας σου ή του πατέρα σου η απουσία του είναι πιο έντονη;
Μάλλον του πατέρα μου…
Δακρύζεις όποτε η σκέψη σου γυρνάει εκεί;
Έφυγα από κοντά τους μικρός, συνήθισα στην απόσταση, άρα δεν έχω τέτοιο συγκινησιακό δέσιμο που θα με κάνει να κλάψω. Από αυτή την έλλειψη, ανέκαθεν, ήμουν της μοναχικής διαδρομής!
Θυμάσαι τι σκεφτόσουν εγκαταλείποντας το σπίτι σου για μια νέα πατρίδα;
Δεν το εγκατέλειπα γιατί δεν έμενα μαζί τους. Ξεκίνησα για διακοπές και δεν ξαναγύρισα ποτέ!
Σημαντικές στιγμές έζησες στη ζωή σου;
Και σημαντικές και σημαδιακές. Και σε επίπεδο ανθρώπων και σε επαγγελματικό επίπεδο.
Τι μπορεί να χαρακτηριστεί «σημαντική στιγμή» για ένα ηθοποιό;
Σημαντική είναι εκείνη η στιγμή που θα σε κάνει να ξεπεράσεις τα όρια σου και να πας ένα βήμα παρακάτω. Μπορεί να έρθει μέσα σε μια πρόβα, μέσα από μια παράσταση αλλά και μέσα από μια συνεργασία σου.
Τι εξακολουθείς να αγαπάς στο θέατρο;
Το ότι κάθε φορά που ξεκινάς έναν ρόλο είναι σα να ανεβαίνεις πρώτη φορά στη σκηνή. Τη διαδικασία της πρόβας και το πόση λεπτομέρεια χρειάζεται!
Στην τηλεόραση;
Αγαπώ το κλίμα στα γυρίσματα, τους τρελούς ρυθμούς της, το στοίχημα να πετύχει αυτό που κάνεις ώστε να φτάσει στον τηλεθεατή.
Τι σου άφησε σαν μάθημα όλη αυτή την κατάσταση με τον κορωνοϊό;
Το ότι χρειάζεται τελικά να σταματάμε κάποιες στιγμές, να επαναπροσδιορίζουμε τη ζωή μας και τις προτεραιότητες μας, να απολαμβάνουμε τη μοναξιά την ακινησία και τη σιωπή!
Φοβήθηκες;
Επειδή είμαι ευπαθής ομάδα, λόγω ηλικίας , γι’ αυτό με ρωτάς; (γέλια) Ας σοβαρευτώ. Για μένα όχι για τον «άνθρωπο» φοβήθηκα, τρόμαξα, για το που θα μας οδηγήσει όλο αυτό που ακόμη να τελειώσει.
Κρατάς αποστάσεις;
Φυσικά, ακολουθώ τις οδηγίες, οφείλουμε όλοι να πειθαρχήσουμε!
Και με τα γυρίσματα του «Εσύ στον κόσμο σου», τι γίνεται; Όλα πραγματοποιούνται υπό το φόβο του κορωνοϊού;
Ως καλλιτέχνες είμαστε από φύση αισιόδοξα άτομα. Μας έλειψε το να δουλέψουμε. Ξεκινήσαμε και προσέχουμε όσο μπορούμε.
Είσαι ικανοποιημένος που η σειρά συνεχίζεται για ακόμα μία σεζόν παρά τις δυσκολίες;
Φυσικά και είμαι. Θα ήταν αχαριστία να έλεγα το αντίθετο. Είμαστε όλοι ευγνώμονες που το κανάλι του ΑΝΤ1 πήρε την απόφαση για συνέχεια της σειράς.
Μπορεί ένας ρόλος μετά από δύο και τώρα τρίτη σεζόν να εξελιχθεί;
Σαφώς και μπορεί, χρειάζεται βέβαια ο ηθοποιός και τα απαραίτητα όπλα που θα του δώσει το σενάριο. Δεν μπορείς να πεις, ο Κωνσταντίνος Οδυσσέως, έχει αυτή την ικανότητα.
Από κάποια στιγμή και μετά η επιτυχία ενός τηλεοπτικού χαρακτήρα συνηθίζεται ή συνεχίζεται;
Για μένα δεν υπάρχει πεπατημένη οδός. Κάθε στιγμή είναι διαφορετική, δε θεωρώ τίποτε δεδομένο.
Για σένα είναι ένας ακόμα επιτυχημένος ρόλος στη φαρέτρα σου;
Για μένα είναι ακόμα μια επιτυχημένη συνεργασία. Το αν είναι επιτυχημένος ο ρόλος θα το κρίνει ο τηλεθεατής. Βλέπεις μεγαλώνοντας με ενδιαφέρει πολύ ό,τι κάνω να πηγαίνει καλά σε επίπεδο ομαδικό και όχι ατομικό.
Θεατρικά που βρίσκεσαι;
Πιστεύω ότι βρίσκομαι σε μια απίστευτα δημιουργική φάση της καριέρας μου!Ανέλαβα την καλλιτεχνική διεύθυνση της ΕΘΑΛ το Νοέμβριο του 2019 και αποτελεί για μένα ένα προσωπικό στοίχημα. Ξεκινήσαμε πολύ θετικά, μας τα χάλασε η εμφάνιση της πανδημίας αλλά θεωρώ ότι αυτό που καταφέραμε έβαλε θεμέλια που δημιουργούν καλύτερες μέρες για το μέλλον της. Αν εξαιρέσεις την καλοκαιρινή μας παραγωγή «Η Γιαγιά» που παρά τις δυσκολίες των μέτρων προχωράει κανονικά, δρομολογήσαμε ήδη τρεις παραγωγές μέχρι το τέλος του χρόνου. Την «Ψιλικατζού», σε συνεργασία με το σχέδιο Πολιτισμός του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, τη «Ρομαντική μου ιστορία» και θα κλείσουμε με το «Οι γαμπροί της Ευτυχίας».
Και για το τέλος, τον Αχιλλέα Γραμματικόπουλο, τον Έλληνα διεθνή ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Πειραιώς, τον γνωρίζεις;
-Προσωπικά όχι, αλλά ξέρω την ιστορία του, ίσως και να είναι μακρινή συγγένεια. Λες να φτάσω τα χρόνια του;
Ολυμπιακός να υποθέσω κι εσύ ή κλείνεις προς Παναθηναϊκό, λόγω καταγωγής;
Θα στο χαλάσω! ΑΕΚ, άντε και λίγο ΠΑΟΚ λόγω Θεσσαλονίκης!
