Happy (birthday) girls
Με αφορμή το σπέσιαλ επεισόδιο της εκπομπής «Χρυσές Συνταγές- Weekend Edition», μέσα από το οποίο η Αλέξια Βασιλείου και η Μαριλένα Ιωαννίδου γιορτάζουν μαζί την ημέρα των γενεθλίων τους, οι δύο υπέροχες γυναίκες μιλούν στο Down Town για τη δύναμη της φιλίας τους και για όλα εκείνα που θέλουν να τους συμβούν.
Από την Τάνια Νεοκλέους
Πηγαίνοντας πίσω στον χρόνο, θυμάστε πώς ξεκίνησε η γνωριμία σας;
Μαριλένα: Πάρα πολύ καθαρά. Με την αγαπημένη μου Αλέξια γνωριστήκαμε στην Αθήνα το 1989, όταν ζούσαμε και οι δυο στη Γλυφάδα. Και δέσαμε αμέσως!
Αλέξια: Ήμασταν από την αρχή της φιλίας μας η μία δίπλα στην άλλη, με όποιο τρόπο μπορούσαμε, όπως συμβαίνει και σήμερα. Συναντιόμασταν στη Γλυφάδα και μιλούσαμε η μία στην άλλη με εμπιστοσύνη. Αυτό είναι κάτι που συνεχίζεται μέχρι σήμερα μεταξύ μας και στην Κύπρο.
Ποια είναι η πιο χαρακτηριστική ιστορία που θυμάστε με τις δυο σας;
Μαριλένα: Μας θυμάμαι στο διαμέρισμα της Αλέξιας στην Αθήνα, μπροστά σε ένα κουτί με σούπερ τέλεια γλυκά, να απολαμβάνουμε την κάθε μπουκιά και να γελάμε.
Αλέξια: Είναι πολλές οι ιστορίες μας. Τώρα, καθώς σας μιλώ, κατακλύζει τη σκέψη μου μία σύνθεση από εικόνες, αισθήματα, ταξίδια, γέλια, γενέθλια, μυρωδιές από φαγητά και από τη φύση της Κύπρου.
Σήμερα τι απολαμβάνετε να κάνετε μαζί;
Μαριλένα: Να καθόμαστε στον πάγκο της κουζίνας μου, να μιλάμε, να μαγειρεύω και να τρώμε!
Αλέξια: Να συζητούμε, να τρώμε, να ακούμε μουσική. Απολάμβανα πάντα να με παίρνει μαζί της η Μαριλένα σε κοινότητες στην Κύπρο, όπου συνομιλούσε και κατέγραφε γνώσεις από γυναίκες εξαιρετικές, έξυπνες, που γνώριζαν παραδοσιακούς τρόπους παρασκευής αριστουργηματικών συνταγών και εδεσμάτων. Ακόμα, λατρεύω να ακούω τη Μαριλένα μου να μου μιλά για τις μαξίλες, τα κυπριακά σύκα ή για τη μεσαιωνική ιστορία και τις ιστορικές καταγραφές από τις οποίες εμπνεύστηκε, για να δημιουργήσει το άρωμά της, «Mirabelle Chypre», που η ίδια η Μαριλένα παρασκεύασε μαζί με ειδικούς στη νότια Γαλλία. Φορούσα το άρωμα αυτό κάθε μέρα, όταν έλειπα στο Λος Άντζελες ή στην Νέα Υόρκη για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Με περιέβαλλε με προστασία, αγάπη και με μία αίσθηση του ανήκειν, όπως το ζεστό και ασφαλές σπίτι.
Τι νιώθετε ότι κάνει τη φιλία σας ξεχωριστή;
Μαριλένα: Νομίζω το γεγονός ότι και οι δυο εκτιμούμε την ουσία των πραγμάτων. Και καθώς περνάνε τα χρόνια, αυτό είναι τελικά που έχει σημασία.
Αλέξια: Εγώ θα έλεγα η εμπιστοσύνη, η αγάπη, οι κοινές αναμνήσεις, αλλά και το γεγονός ότι νοιαζόμαστε βαθιά η μία για την άλλη. Είμαστε εκεί και για τα δύσκολα και για τα ευχάριστα. Επιπλέον, με τη Μαριλένα νιώθω ότι τη φιλία και τις ζωές των δυο μας, χαρακτηρίζει η παραλληλότητα: Και οι δύο μελετούμε διαρκώς, Σάββατα, Κυριακές γιορτές, μας ενδιαφέρει η εξέλιξη μέσα από την πορεία μας, βλέπουμε ό,τι μας συμβεί ως μάθημα, αγαπούμε, σεβόμαστε, εμπνεόμαστε από τη φύση και από την καλοσύνη των ανθρώπων. Αγαπούμε και οι δύο την Κύπρο και όπου και αν βρεθούμε στα πολλά μας ταξίδια στο εξωτερικό, υποστηρίζουμε τον τόπο που μας γέννησε. Μας εμπνέει, επίσης, ό,τι είναι πρωτοποριακό, εκτιμώντας παράλληλα αξίες αιώνων.
Με ποια πράγματα γελάτε οι δυο σας;
Αλέξια: Συνήθως με περιστατικά που έχουν σχέση μ’ εμάς τις ίδιες.
Μαριλένα: Όπως για παράδειγμα όταν είχαμε πάει για μανιτάρια στα βουνά της Πάφου με τη φίλη μας τη Δήμητρα από το Στατό Άγιο Φώτιο ή όταν ξεκινήσαμε από το χάραμα να πάμε στον Κάμπο της Τσακίστρας, για να δούμε πώς φτιάχνουν τις πάστες του γάμου. Η Αλέξια ήταν πολλές φορές μαζί μου στις γαστρονομικές-ερευνητικές περιπλανήσεις μου στα χωριά της Κύπρου.
Τι θαυμάζετε η μία στην άλλη;
Αλέξια: Θαυμάζω το ήθος της φίλης μου, την καλοσύνη της, την ενσυναίσθησή της, αλλά και το γεγονός ότι είναι μια πραγματικά σπουδαία οικοδέσποινα. Μαγειρεύει υπέροχα, φτιάχνει καταπληκτικά γλυκά, κάνει τα ωραιότερα πάρτυ, γεύματα, δείπνα, πρωϊνά, όλα με χαμόγελο, ακούραστα και με γενναιοδωρία.
Μαριλένα: Στην Αλέξια θαυμάζω την απίστευτη ικανότητά της να μας ενθαρρύνει να εκφραστούμε καλλιτεχνικά και μουσικά, όσο κι αν διστάζουμε και όσο και αν νομίζουμε πως δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε. Εμένα προσωπικά με ενθαρρύνει να τραγουδώ – κάτι που μου αρέσει πάρα πολύ- αλλά συνήθως δεν το τολμώ. Στη γιορτινή μας εκπομπή, όμως, και το τόλμησα και το ευχαριστήθηκα!
Στις 6 Φεβρουαρίου, ημέρα προβολής της εκπομπής «Χρυσές Συνταγές- Weekend Edition», με καλεσμένη την Αλέξια, έχετε και οι δύο τα γενέθλιά σας. Αυτό το επεισόδιο είναι και ένας τρόπος, για να το γιορτάσετε;
Αλέξια: Οπωσδήποτε! Για μένα είναι ένα από τα πιο πολύτιμα δώρα για φέτος.
Μαριλένα: Η πρώτη φορά που γιορτάσαμε μαζί τα γενέθλιά μας ήταν, θυμάμαι, στην Αθήνα το 1989, στο «Κεντρί», όπου τραγουδούσε η Αλέξια! Από τότε, στα 33 χρόνια που είμαστε φίλες, έχουμε γιορτάσει παρά πολλές φορές μαζί τα γενέθλιά μας στην Κύπρο, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη. Φέτος, λοιπόν, θα τα γιορτάσουμε και τηλεοπτικά!
Τι θα μας παρουσιάσετε σ’ αυτό, το σπέσιαλ επεισόδιο;
Αλέξια: Δύο αγαπημένες συνταγές. Με ρώτησε η Μαριλένα μας, τι θυμούμαι ως το αγαπημένο μου φαγητό της παιδικής μου ηλικίας. Θυμήθηκα τις δύο υπέροχες και γεμάτες αγάπη γιαγιάδες μου, που μου έφτιαχναν τα ωραιότερα φαγητά και γλυκίσματα με αγάπη. Τη γιαγιά μου τη Μαργαρίτα, μητέρα του παπά μου Γιώργου και τη γιαγιά μου την Ξενία, μητέρα της μάμμας μου Αθηνάς, η οποία μάμμα μου επίσης μαγειρεύει και η ίδια καταπληκτικά. Επιλέξαμε τις «τομάτες εις το πιάτο», που έκαμνε η γιαγιά μου η Ξενία, το οποίο έχω να φάω από το 1974, που διωκόμενοι από τον Αττίλα, φύγαμε από την Αμμόχωστο, γίναμε πρόσφυγες. Άλλαξε η ζωή μας και ξεχάσαμε πολλά από αυτά, τα οποία μας έδιναν τότε χαρά. Τη δεύτερη συνταγή, που θα σας παρουσιάσουμε, την επέλεξα από το βιβλίο μαγειρικής της Μαριλένας «Θησαυροί της Κυπριακής Κουζίνας» και δεν είναι άλλο από το «Τραγουδιστό κουλούρι»! Εδώ μάλλον δεν χρειάζονται εξηγήσεις, όσον αφορά στην επιλογή. Η μυρωδιά του κουλουριού αυτού, το μαχλέπι, η μαστίχα, το ροδόνερο, με μεταφέρει κάθε φορά στις ωραιότερες στιγμές της παιδικής μου ηλικίας, ειδικά όποτε πηγαίναμε στην κατεχόμενη τώρα Λύση, όπου με έπαιρνε η θεία μου η Μαίρη, αδελφή της μάμμας μου, λόγω του αντρός, της που κατάγεται από εκεί. Θυμούμαι τα φουρνίσματα που έκαμνε η Μηλιά, η μάμμα του θείου Χάρη και την αρχοντιά των ανθρώπων που ζούσαν εκεί και χαίρεται η ψυχή μου.
Αλέξια, ποια είναι η δική σου σχέση με τη μαγειρική;
Μαγειρεύω πολύ απλά φαγητά, τα οποία τις περισσότερες φορές είναι νόστιμα. Προσωπικά, τα απολαμβάνω. Μαγειρεύω μόνο για να τρώω όταν πεινώ, δηλαδή για την επιβίωσή μου. Τα τελευταία οκτώ χρόνια η διατροφή που ακολουθώ είναι plant based, δεν περιλαμβάνει κρέας, λόγω της αγάπης που έχω για όλα τα ζώα.
Η σχέση της Μαριλένας με τη μουσική;
Μαριλένα: Από μικρή έκανα μαθήματα πιάνου και έφτασα μέχρι το πτυχίο. Το μεγάλο μου απωθημένο, όμως, είναι το τραγούδι.
Αλέξια: Η Μαριλένα είναι δίπλα μου σε κάθε μου συναυλία είτε στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό, πάντα εκεί να με εμψυχώνει. Έκανε μαθήματα πιάνου από παιδί, πήρε και διπλώματα, παίζει ωραίο πιάνο και τραγουδά σωστά η φίλη μου.
Σβήνοντας τα κεράκια της φετινής τούρτας, ποια ευχή σας θα θέλατε να πραγματοποιηθεί αυτή τη χρονιά;
Μαριλένα: Θα ήθελα η φετινή χρονιά να είναι γεμάτη με πολλά «τραπέζια» με φίλους και με πολλά τραγούδια!
Αλέξια: Εύχομαι υγεία στην ανθρωπότητα, μακριά από πανδημίες, ποιότητα στην κάθε στιγμή της ζωής μας, να περνούμε χρόνο, μόνο με όλες και όλους όσους αγαπούμε. Να είμαστε στην υπηρεσία της ανθρωπότητας, να προσφέρουμε και να βοηθούμε πρόθυμα τους συνανθρώπους μας, να έχουμε επιτέλους το θάρρος να μιλούμε για τα κακώς κείμενα ή ακόμα καλύτερα, να δείχνουμε με πράξεις, άρα δια του παραδείγματός μας, να συμβάλλουμε στο να γίνονται ευεργετικές μεταρρυθμίσεις, που ωφελούν την κοινωνία στην οποία ζούμε αλλά και τις επόμενες γενιές. Επίσης, προτρέπω όλους μας να εκπληρώνουμε τις βαθιές μας επιθυμίες άμεσα. Ούτε λεπτό για χάσιμο. Η καλύτερη στιγμή είναι τώρα.
