Κι αν ο Αλέξης Γεωργούλης μπορεί να χωρέσει δυο καρπούζια σε μία μασχάλη, πού είναι το μεμπτό;
ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΜΠΟΥΡΟΥΣΗ
Από την ημέρα που ο Αλέξης Γεωργούλης ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για το Ευρωκοινοβούλιο ήταν καταδικασμένος να κρίνεται ανελέητα, να τρολλάρεται ανερυθρίαστα και να ισορροπεί ως άλλος έμπειρος τσιρκολάνος στη διελκυστίνδα που έστησαν θιασώτες και τιμητές του, κομματικοί φίλοι και πολιτικοί αντίπαλοι. Εντάξει, δεν έφταιγε βέβαια μόνο ο πρότερος έντιμος βίος του ως εθνικός ζεν πρεμιέ. Έκανε κι εκείνος ό,τι μπορούσε για να θέσει τον εαυτό του στην αρένα, όπως όταν δήλωσε πως εφόσον δεν τελεσφόρησε η επιλογή του ως υποψηφίου από τη Νέα Δημοκρατία, απευθύνθηκε στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. όπου, τελικά, βρήκε ανοιχτές θύρες και ευήκοα ώτα. Η εκλογή του με 162.974 ψήφους αρχικά αντιμετωπίστηκε με μειδίαμα από τους δημοσιογράφους, με υψωμένο φρύδι από τους συντρόφους του -αρκούσε και μόνο το γεγονός ότι υποσκέλισε έμπειρα πολιτικά στελέχη, στερώντας τους μια πενταετή υπερλούξ θητεία στην Ευρωβουλή- και φυσικά λοιδορήθηκε από τους τιμητές του. Όλα τα παραπάνω ήταν αναμενόμενα. Αλλά, στο τέλος της ημέρας, ποιος ήταν εκείνος που μπορούσε να κρίνει τη λαϊκή ετυμηγορία και να αμφισβητήσει την εκλογική σοφία του κυρίαρχου λαού;
Κι ύστερα ο Αλέξης Γεωργούλης αναγκάστηκε να αποχωριστεί τα δερμάτινα μπουφάν με τα οποία εντυπώθηκε στο τηλεοπτικό συλλογικό ασυνείδητο και να ξεπεζέψει από τις μηχανές, μεταφορικό μέσο με το οποίο το εγχώριο τουλάχιστον κοινό τον είχε συνδέσει, εξαιτίας των τηλεοπτικών απεικονίσεών του. Φόρεσε το κοστούμι του εκπροσώπου στην ευρωπαϊκή αντιπροσωπεία, καβάλησε την πτήση για Βρυξέλλες και προσπάθησε να χωρέσει στα, μάλλον στενά για εκείνον, παπούτσια του Ευρωβουλευτή. Κάποιο δελτίο Τύπου προς τους δημοσιογράφους κάθε τόσο, μα κυρίως οι αναρτήσεις του στο Instagram έρχονταν να πληροφορήσουν όσους τον ψήφισαν αλλά και όσους δεν τον ψήφισαν για την πολιτική δράση του. Τα σχόλια ήταν και πάλι χολερικά. Λογικό, αφού έχουμε συνηθίσει τους πολιτικούς ταγούς άτεγκτους, ξύλινους, απόμακρους, να λειτουργούν σε ένα παράλληλο σύμπαν από το οποίο πιθανότατα και προέρχονται. Η αλήθεια είναι πως δεν γνωρίζουμε πολλά για την εξάμηνη θητεία του στην Ευρωβουλή, πέρα από εκείνη την ατυχή, τσάτρα πάτρα ομιλία του στην Ολομέλεια που έγινε viral. Αλλά είναι, επίσης, αλήθεια ότι κανείς δεν ασχολήθηκε συστηματικά για να μάθει τα πεπραγμένα του.
Τον Γεωργούλη τον ξαναθυμηθήκαμε πριν από λίγες εβδομάδες, όταν δηλαδή ανακοινώθηκε επισήμως η συμμετοχή του ως κριτή στο φιλανθρωπικό σόου «Your Face Sounds Familiar», θέση στην οποία είχε απασχοληθεί ξανά, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι. Αλλά, τότε, όχι μόνο δεν ήταν Ευρωβουλευτής, αλλά δεν είχε κινήσει την παραμικρή υπόνοια ότι ήταν ευάλωτος στον ιό της πολιτικής. Το άδοξο πέρασμά του από το δημοτικό συμβούλιο της Λάρισας, από όπου παραιτήθηκε λόγω ένδειας χρόνου, ήταν μια όχι τόσο παλιά αλλά σίγουρα λησμονημένη ιστορία. Εν πάση περιπτώσει ο Γεωργούλης, ο οποίος αξίζει να θυμόμαστε ότι τα τελευταία χρόνια έχει κάνει μια συμπαθητική προσπάθεια να ανοίξει τις δουλειές του στο εξωτερικό, πρωταγωνιστώντας στην τηλεοπτική σειρά «The Durrells», ενσάρκωσε περίφημα την πέτρα του σκανδάλου. Άλλωστε, οι αποφάσεις των εκπροσώπων του λαού επιβάλλεται να κρίνονται, όπως και η ζωή και η δράση τους οφείλει να είναι κρυστάλλινη, διάφανη.
Μολονότι η απόφασή του να εργάζεται σε ένα τηλεοπτικό σόου -έστω και αμφίβολης αισθητικής- δεν είναι ασυμβίβαστη με την πολιτική θέση που κατέχει, ο Γεωργούλης ελαφρά τη καρδία «καταδικάστηκε» από τα κοινωνικά δίκτυα ως παραδόπιστος, φιλοχρήματος, αδιάφορος για το βαρύ φορτίο που σηκώνει στους ώμους του, ματαιόδοξος, επιπόλαιος και άλλα πολλά, διόλου κολακευτικά. Στην πραγματικότητα, δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να συνεχίσει να δουλεύει, όπως δούλευε και πριν από την εκλογή του, πράγμα που θα μπορούσε να ερμηνευθεί και διαφορετικά: ότι, ας πούμε, δεν σκοπεύει να αφήσει τα κόκαλά του στην Ευρωβουλή ή να διεκδικεί την επανεκλογή του μέχρι να σβήσει ο ήλιος, γι’ αυτό και θέλει να εξακολουθήσει να υπάρχει στον επαγγελματικό χώρο του. Εξάλλου, το Ευρωκοινοβούλιο μπορεί να συνεχίσει να εργάζεται και χωρίς τον Αλέξη Γεωργούλη, ο οποίος με δημόσια ανακοίνωσή του ενημέρωσε ότι θα απουσιάζει μία ημέρα την εβδομάδα από το πόστο του για τις λίγες εβδομάδες που θα διαρκέσει το YFSF. Ίσως, τελικά, αυτή η μικρή διάρκεια της τηλεοπτικής παρουσίας του να είναι το παράδοξο που προκάλεσε τη μήνη στο πρόσωπό του. Γιατί, η αλήθεια είναι ότι έχουμε εθιστεί σε πολιτικούς -ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης- που χτυπάνε νυχθημερόν κάρτα στα τηλεοπτικά πάνελ, βρέξει χιονίσει, με κάθε ασήμαντη ή σημαντική αφορμή. Σε αυτούς που οι εργατοώρες τους στον τηλεοπτικό αέρα σε κάνουν να αναρωτιέσαι, με γνήσια απορία, πότε στην ευχή επιτελούν το βαρύ πολιτικό καθήκον τους.
ΕΝΘΕΤΟ
Η αλήθεια είναι πως δεν γνωρίζουμε πολλά για την εξάμηνη θητεία του στην Ευρωβουλή, πέρα από εκείνη την ατυχή, τσάτρα πάτρα ομιλία του στην Ολομέλεια που έγινε viral.
