Η τηλεοπτική κόρη της Χριστίνας Παυλίδου στη σειρά «Άγιος Παΐσιος» θα είναι για πάντα η συμπρωταγωνίστρια στη ζωή της μαμάς της και εκείνο το κοριτσάκι που της κρατούσε συνέχεια σφιχτά το χέρι στην πρώτη τους κοινή φωτογράφιση για το περιοδικό Omikron τον Οκτώβριο του 2013. Τότε που η Μαρία Τσιάκκα είχε κάνει την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση και που όταν τη ρωτούσες τι ήθελε να γίνει όταν θα μεγάλωνε, σου απαντούσε «αστροναύτης».
Από την Τάνια Νεοκλέους
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μηνά (Αρχείο Omikron)
«Ήταν αποκάλυψη για μένα. Πάντα είχε άνεση αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω αν είχε όντως ταλέντο. Είχε μια αμεσότητα, ίσως, γιατί μας έβλεπε και μας παρατηρούσε. Φέτος το έβλεπα και δεν το πίστευα. Και είμαι πολύ πιο αυστηρή από τους γύρω μου», έλεγε η Χριστίνα Παυλίδου στον δημοσιογράφο Πιερή Παναγή, αμέσως μετά το τέλος της φωτογράφισής της από τον Παναγώτη Μηνά για το περιοδικό Omikron τον Οκτώβριο του 2013. Τότε που η 10χρονη Μαρία Τσιάκκα έκανε την πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση στο πλευρό (φυσικά) της μαμάς της μέσα από τη σειρά «Εκείνο το καλοκαίρι», που υπέγραφε ο μπαμπάς της, Γιώργος Τσιάκκας.
«Είναι ένα ζωηρό μωρό και χρειάστηκε κάποιες φορές να της θυμώσω, ακριβώς γιατί ένιωθα ευθύνη. Μόλις της έλεγε ο Θοδωρής, ο σκηνοθέτης μας, “Πάμε”, άλλαζε, μεταμορφωνόταν. Γινόταν ένα κλικ και έκανε ό,τι έκανε, χωρίς να της πεις κάτι ή να χρειαστεί υποδείξεις. Αυτό ήταν για μένα το εκπληκτικό. Όταν έκανε τη σκηνή με το τανκ που έτρεχε πίσω από τον πατέρα της, γύρισα και είδα ένα συνεργείο να κλαίει. Και όταν αργότερα τη ρώτησε η γιαγιά της πώς το κατάφερε, απάντησε πως σκεφτόταν πως μέσα στο τανκ ήταν ο δικός της παπάς», ανέφερε για την καθηλωτική ερμηνεία της Μαρίας, η περήφανη μαμά της. «Έχει έναν τρόπο να απομυθοποιεί τα πράγματα. Έκανε τη σκηνή της και αμέσως επέστρεφε στο παιχνίδι της. Αυτό νομίζω την ισορροπεί… Η ίδια λέει ότι θέλει να γίνει δασκάλα, αστροναύτης, ιστορικός και ό,τι άλλο φανταστείς αλλά νομίζω ότι θα ακολουθήσει την υποκριτική. Ψοφάει να είναι σε γυρίσματα. Όχι μόνο για να παίξει αλλά για να βλέπει τους άλλους ηθοποιούς, το συνεργείο, θέλει να πηγαίνει θέατρο. Είναι λες και με βλέπω εμένα μικρή. Ζούσα σε έναν κόσμο ονειρικό».
