Σχεδόν 40 χρόνια από το θάνατό του Elvis Presley μια -ακόμα!- βιογραφία του, φέρνει στο φως όλες τις γλοιώδεις, βρώμικες, οδυνηρές λεπτομέρειες της κατάρρευσής του. Γι’ άλλη μια φορά φωνάζουν τον «Βασιλιά» στη σκηνή, για ένα encore. Είτε του αρέσει, είτε όχι.
Της Κάλλιας Καστάνη
Ήταν ένα φαινόμενο, μια τρέλα, ίσως ο «μεγαλύτερος entertainer του 20ου αιώνα». Ήταν ο Εlvis the pelvis, ο άνθρωπος που άλλαξε τη μουσική, ο «Βασιλιάς». Και, μετά τον τραγικό θάνατό του, στα 42 του, από χάπια, αλκοόλ, καταχρήσεις, o Elvis – Mύθος. Που, ακόμα και σήμερα, 39 χρόνια αργότερα, εξακολουθεί να αξίζει το βάρος του σε χρυσάφι.
Την τελευταία του βιογραφία «My Brother Elvis, The final years», υπογράφει ο ετεροθαλής αδελφός του David E. Stanley – για την ακρίβεια, αυτό είναι το έκτο βιβλίο (μετά τα Elvis, We Love You Tender, Raised on Rock, Conversations With The King κλπ.) που γράφει ο Stanley για τον «Βασιλιά». Όλα τα προηγούμενα, έχουν μοσχοπουλήσει. Όταν δεν γράφει, ο David E.Stanley τριγυρίζει την Υφήλιο και δίνει εμπνευσμένες, δακρύβρεχτες ομιλίες, στη μνήμη του καλλιτέχνη «που όρισε το rock n’ roll». Κερδίζει πολλά απ’ τον αδελφό του. Πάντα κέρδιζε. Από τότε που μικρός, στο σχολείο, πουλούσε τα αυτόγραφά του «μεγάλου», στις ξετρελαμένες fans του.
Ο David είναι ετεροθαλής αδελφός του Elvis. Η μητέρα του, Dee Stanley, εγκατέλειψε τον πατέρα του, William J. Stanley για να παντρευτεί, το 1960, τον Vernon Presley, τον πατέρα του Elvis, τον οποίο είχε συναντήσει στη Γερμανία. Μετά, υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες, ο David μετακόμισε στην Graceland – ήταν μόλις 4 χρονών, όταν είδε για πρώτη φορά τον 25χρονο Elvis, o οποίος τον υποδέχτηκε με μεγάλη χαρά. Μάλιστα, την επόμενη μέρα το πρωί, τον περίμενε «ένα ολόκληρο κατάστημα από παιχνίδια, ως δώρο για το καλωσόρισμα». Κι κάπως έτσι, ο David Ε. Stanley, πίστεψε πως ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Άη Βασίλης.
Για τα επόμενα 17 χρόνια, ο David θα γινόταν μέρος της ζωής του «Βασιλιά» – άνθρωπός του, αδελφός του, σκιά του, σωματοφύλακας και έμπιστός του. Στην αρχή, η μουσική του Elvis, δεν του άρεσε και τόσο – προτιμούσε τους Beatles και τον John Lennon. Αυτός ήταν κι ένας από τους λόγους για τους οποίους τσακωνόταν συχνά με τον αδελφό του. 
«Ο Elvis συναντήθηκε με τον πρόεδρο της Αμερικής και του είπε «κύριε Νixon, η Αμερική έχει πρόβλημα. Η Jane Fonda και ο John Lennon διαφθείρουν τη νεολαία μας – ο ετεροθαλής αδελφός μου είναι ένα παράδειγμα τυπικό αυτής της κακής επιρροής». Ο καημένος ο Elvis, o θεός ας τον ευλογεί. Είχε πολύ αγνή καρδιά».
Το 1972, όταν ο David έγινε 16, ο Εlvis του ζήτησε να γίνει βοηθός του και να τον ακολουθεί παντού. Ο «μικρός» δέχτηκε. Έτσι, γνώρισε την άλλη πλευρά του «Βασιλιά». «Παναγία μου, ήταν μια τρέλα. Ιδιωτικά τζετ, χλιδή, πρόσβαση σε οτιδήποτε μπορούσες να ονειρευτείς. Μια νύχτα με φώναξε κάτω στο φουαγιέ ενός ξενοδοχείου – εκεί με περίμενε παρέα με πέντε γυναίκες, πέντε κουκλάρες. Όταν με είδε, γύρισε και τους είπε: «Σας τον παραδίνω αγόρι, να μου φέρετε πίσω άντρα». Σκέφτηκα «Έι, ο τύπος είναι cool, στ’ αλήθεια…».
Ζώντας δίπλα στον Elvis -ως βοηθός και έμπιστός του στην αρχή, ως σωματοφύλακάς του στη συνέχεια- o David, παρακολούθησε, την αργή, σταδιακή κατάρρευσή του, το βύθισμά του στην προσωπική του κόλαση – μια «μαύρη τρύπα» από φάρμακα, drugs, αλκοόλ. «Έλεγα, “Elvis, φίλε μου, αυτές οι μ…κίες δεν είναι για πλάκα, το ναρκωτικό είναι δυναμίτης”. Από την άλλη όμως, εκείνη την εποχή έκανα χρήση κι εγώ, οπότε σκεφτόμουνα “διάολε, είναι ο Elvis, σίγουρα ξέρει τι κάνει”…». Αλλά μέχρι το 1976, είχε γίνει πια σαφές ότι ο Elvis δεν ήξερε τίποτα. Ο εθισμός του ήταν τέτοιος που συχνά τον έκανε να μοιάζει αξιολύπητος. Έπεφτε κάτω, παραληρούσε, έχανε τον έλεγχο των σωματικών του λειτουργιών. Ο David έπρεπε να τον σύρει για να τον μεταφέρει στις τουαλέτες και να τον καθαρίσει. Ή να τον κουβαλήσει στα χέρια μέχρι το δωμάτιο του ξενοδοχείου του. «Ήταν πολύ σκληρό για μένα να βλέπω τον ήρωά μου να αυτοκαταστρέφεται με τέτοιο τρόπο».
ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΜΕΡΕΣ
Ανάμεσα στις αποκαλύψεις, αυτή που εντυπωσιάζει είναι η δήλωση του David Ε. Stanley ότι ο Elvis «πήρε σκόπιμα υπερβολική δόση χαπιών», βάζοντας ο ίδιος ένα τέλος στη λαμπερή, επώδυνη, ακραία ζωή του. Όπως ισχυρίζεται ο ετεροθαλής αδελφός, δύο ημέρες πριν φύγει από τη ζωή, στις 16 Αυγούστου του 1977, ο «Βασιλιάς» τού είχε πως την επόμενη φορά που θα συναντιόντουσαν, εκείνος θα ήταν «σε ένα άλλο, υψηλότερο επίπεδο».
O Stanley μιλάει και για τις δύσκολες, τελευταίες ημέρες του Elvis, τότε, που χρειαζόταν βοήθεια ακόμη και για να πάει στην τουαλέτα. Ή που αποκοιμόταν, την ώρα που έτρωγε, στα οικογενειακά τραπέζια, υποχρεώνοντας τους παρόντες να του ανοίξουν το στόμα, για να του βγάλουν την μπουκιά και να τον σώσουν από βέβαιο πνιγμό.
Όταν ο Elvis βρέθηκε νεκρός στο μπάνιο του, στην Graceland στις 16 Αυγούστου 1977, γύρω του, υπήρχαν φάρμακα και σύριγγες, αποκαλύπτει ο Stanley. Εκείνος, λέει, τα έκρυψε στις τσέπες του προτού φτάσει η Αστυνομία. Για να προστατέψει τον νεκρό, από το «σκύλεμα» των media. Ο Stanley είναι βέβαιος πως ο Elvis, έθεσε μόνος του, τέρμα στη ζωή του. «Είμαι ο πρώτος άνθρωπος που έχω το θάρρος να πω ότι ο Elvis αυτοκτόνησε. Και ήξερα τον λόγο. Δεν μπορούσε να αντέξει ότι ο κόσμος κάποια στιγμή θα ανακάλυπτε ότι δεν ήταν το καλό παιδί που νόμιζε. Το πιο δύσκολο πράγμα για τον Elvis ήταν να είναι ο Elvis».
Σε μια άλλη, εξίσου πρόσφατη βιογραφία, το «Elvis & Ginger», η τελευταία ερωμένη του, Ginger Alden, είχε μιλήσει για τις τελευταίες ώρες του «Βασιλιά». Αν πιστέψει κανείς τη δική της εκδοχή, το βράδυ της 16ης Αυγούστου, ο Elvis είχε αϋπνία – όπως, σχεδόν κάθε βράδυ. «Πάω στο μπάνιο, να διαβάσω» είπε – αυτά, ήταν τα τελευταία του λόγια. Η Ginger ξάπλωσε, αφήνοντας ανοιχτό, ένα μικρό φως στην κρεβατοκάμαρα. Όταν ξύπνησε δυο ώρες αργότερα, το φως ήταν ακόμα αναμμένο και ο Elvis δεν βρισκόταν δίπλα της. Τον βρήκε πεσμένο, στο χαλί του μπάνιου, με τα γόνατα λυγισμένα και τα χέρια μπροστά στο πρόσωπό του, σε μια άβολη στάση, λες και προσευχόταν. Το σώμα του ήταν παγωμένο, το πρόσωπό του πρησμένο, ήταν πνιγμένος σε μια λίμνη εμετού. Πουθενά στο βιβλίο δεν γίνεται λόγος για σύριγγες ή για φάρμακα.
Αλλά θα πρέπει να υπήρχαν. Επίσημη αιτία του θανάτου του Presley σύμφωνα με την ιατροδικαστική αναφορά, ήταν η καρδιακή αρρυθμία. Αργότερα, θα γινόταν γνωστό πως την ώρα του θανάτου του Elvis, στον οργανισμό του κυκλοφορούσαν 14 διαφορετικές ουσίες – κωδεΐνη, βάλιουμ, μορφίνη, αμφεταμίνες που τις είχε ανάγκη για να ξυπνάει, ηρεμιστικά που έπαιρνε καθημερινά για να κοιμάται. Είχε δεν είχε πρόθεση να πεθάνει, είναι φανερό πως ο «Βασιλιάς» δυσκολευόταν υπερβολικά να ζήσει.
Το βιβλίο του David Ε. Stanley θα βρίσκεται τα βιβλιοπωλεία στις 16 Αυγούστου, στην 39η επέτειο από τον θάνατο του Elvis. Από πλευράς marketing, ο χρόνος είναι ιδανικός – ίσως λίγο παραπάνω από το προφανές, αλλά έτσι είναι το εμπόριο στις μέρες μας. Στο κάτω-κάτω, η πρόθεσή του -ισχυρίζεται ο συγγραφέας του- είναι αγνή. «Ελπίζω, αυτές οι αποκαλύψεις από το χρόνο μου μαζί με τον Elvis να μπορούν να σώσουν κάποιους από τον πόνο που ένιωσα κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων της ζωής του. Είναι ο τρόπος μου να αγγίξω αυτούς που τον αγάπησαν όσο άγγιξε αυτός εμένα. Ένιωσα ότι ήταν χρέος μου να γράψω ένα βιβλίο γι’ αυτά τα γεγονότα και τη ζωή του, μακριά από τη διασκέδαση, το φαίνεσθαι και τα φώτα της δημοσιότητας. Ήταν ένας απλός άνθρωπος και οι εξαρτήσεις και οι αδυναμίες που είχε του κόστισαν την ίδια του τη ζωή. Εάν ο οποιοσδήποτε εθισμός ήταν ικανός να λυγίσει τον Elvis, τότε μπορεί να τσακίσει τον οποιοδήποτε».
