Μόλις μία ημέρα μετά τον αδόκητο θάνατο της κόρης της Carrie Fisher, η 84χρονη ηθοποιός άφησε την τελευταία της πνοή. Ακόμη και η τελευταία πράξη της ζωής της μοιάζει φτιαγμένη από τα πολύτιμα υλικά της παλιάς, καλής χολιγουντιανής βιομηχανίας.
Του Κώστα Μπουρούση
Δεν υπήρχαν πολλοί λόγοι να ασχοληθεί κανείς με το Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Παλμ Σπρινγκς, στο οποίο μεταξύ άλλων διαγωνίστηκε και η ταινία «La La Land» του Damien Chazel. Ένα μιούζικαλ παλαιάς κοπής, που μοιάζει με άτυπο φόρο τιμής στο παλιό καλό Χόλιγουντ, εκείνο που τροφοδοτούσε το κοινό με μύθους, ερεθίσματα για ονειροπόληση και συναρπαστικούς, larger than life σταρ που λάμβαναν τιμές ειδώλου. Ο λόγος, όμως, του πρωταγωνιστή του φιλμ Ryan Gosling, ο οποίος επέλεξε από το βήμα του φεστιβάλ να αναφερθεί στο πόσο καθοριστικοί ήταν αστέρες σαν την Debbie Reynolds, στο να αποδώσει ο ίδιος και η συμπρωταγωνίστριά του Emma Stone αυτή τη νοσταλγική ατμόσφαιρα στις ερμηνείες τους, έμοιαζε με τον ιδανικό αποχαιρετισμό σε μια γυναίκα που υπηρέτησε την κινηματογραφική βιομηχανία και ταυτίστηκε με τα υλικά από τα οποία φτιάχνονταν τα όνειρα στο σελιλόιντ.
Την ίδια ώρα η εγγονή της Reylonds, επίσης ηθοποιός Billie Lourd πόσταρε πλήρης συγκίνησης στο λογαριασμό της στο Instagram μια φωτογραφία με την ίδια και τις αείμνηστες πλέον μητέρα και γιαγιά της που χάθηκαν μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα. «Το να λαμβάνω τις προσευχές και τα ευγενικά λόγια σας όλη την προηγούμενη εβδομάδα μου έδωσε δύναμη, σε μια στιγμή που πίστεψα πως δεν θα μπορούσα να αντιμετωπίσω. Δεν υπάρχουν λόγια για να εκφράσω πόσο μου λείπουν η Abadaba μου και η μοναδική μου Momby. Η αγάπη και η υποστήριξή σας είναι σημαντικές για μένα», έγραψε στο μήνυμά της συντετριμμένη η 24χρονη ηθοποιός που έγινε ευρύτερα γνωστή μέσα από την τηλεοπτική σειρά «Scream Queens». Η υποκριτική μοιάζει εγγεγραμμένη στο DNA της οικογένειας, που κληροδοτείται αταβιστικά από γενιά σε γενιά.
Κορώνα-γράμματα
Η δευτερότοκη της οικογένειας Reynolds -είχε έναν αδελφό δύο χρόνια μεγαλύτερό της- ήρθε στον κόσμο την Πρωταπριλιά του 1932. Τότε οι γονείς της ζούσαν ακόμη στο Ελ Πάσο του Τέξας. Τα παιδικά χρόνια της ήταν μάλλον δύσκολα οικονομικά, φτωχικά. Γι’ αυτό και η ίδια συνήθιζε να λέει πως επειδή ακριβώς είχε ζήσει την απόλυτη φτώχεια δεν φοβήθηκε ποτέ στη ζωή της αν θα βρισκόταν ξανά στο ίδιο σημείο. Ήξερε πώς να διαχειριστεί την κατάσταση, μα κυρίως πώς να επιβιώσει. «Μπορεί να μην είχαμε λεφτά, όμως στο οικογενειακό τραπέζι υπήρχε πάντα φαγητό. Ακόμη κι αν ο πατέρας μου έπρεπε να βγει να κυνηγήσει κανέναν λαγό», δήλωνε η ίδια όταν πια είχε δώσει δια παντός τα χέρια της με τη φήμη, τη δόξα και τη χολιγουντιανή αχλή.
Την καριέρα της στον κινηματογράφο την οφείλει σε ένα διαγωνισμό ομορφιάς, μα κυρίως στο γνωστό παιχνίδι κορώνα-γράμματα. Το 1948 κι ενώ η οικογένειά της είχε πλέον μετακομίσει από το Τέξας στο Burbank της Καλιφόρνια, η Mary Frances όπως ήταν το βαφτιστικό όνομά της, αποφάσισε να κάνει τα πρώτα της βήματα στη γέφυρα της ομορφιάς. Έως τότε κανείς δεν την υπολόγιζε ως την ωραία του σχολείου. Προσιδίαζε περισσότερο στον τύπο του αγοροκόριτσου. Λίγο άξεστη, πολύ δυναμική, στιλιστικά ατημέλητη, χωρίς τρόπους.
Τι δουλειά είχε στα καλλιστεία; Ούτε η ίδια ήξερε. Σαν από συμπαντική συνομωσία τον διαγωνισμό παρακολουθούσαν scouters των δύο χολιγουντιανών κολοσσών, της MGM και της Warner Bros. Η Reynolds κέρδισε το στέμμα, προκαλώντας έτσι την έριδα μεταξύ των δύο κινηματογραφικών εταιριών. Ο μύθος λέει πως οι άνθρωποι της MGM και της Warner την έπαιξαν κορώνα-γράμματα, προκειμένου να αποφασίσουν ποιος θα υπογράψει συμβόλαιο μαζί της. Κέρδισαν οι δεύτεροι κι έτσι μέσα τους επόμενους μήνες -και με απόφαση του θρυλικού παραγωγού Jack L. Warner- η Mary Frances ξαναβαφτίστηκε σε Debbie Reynolds. Βέβαια το αστέρι της έλαμψε τελικά στις ταινίες της MGM, στην οποία μεταπήδησε, έπειτα από την απόφαση της Warner να σταματήσει την παραγωγή ταινιών μιούζικαλ.
«Τα δύο δυσκολότερα πράγματα στη ζωή μου ήταν να γεννήσω την κόρη μου και ο ρόλος μου στο “Singin’ in the Rain”», αποκάλυψε στις δύο βιογραφίες που κυκλοφόρησε. Για πολλούς ο ρόλος της πλάι στον Gene Kelly στην ταινία-ορόσημο παρέμεινε για πάντα η ακμή της καριέρα της. Ήταν μόλις το 1952, όταν η Reynolds επελέγη για τον ρόλο της Kathy Selden. Είχε προηγηθεί δύο χρόνια νωρίτερα η ερμηνεία της στο «Three Little Words», η οποία της χάρισε την πρώτη υποψηφιότητά της για Χρυσή Σφαίρα μόλις στα 18 της χρόνια. Χαριτωμένη, γλυκιά και σπιρτόζα η Reynolds πολύ γρήγορα έγινε αυτό που σήμερα έχουμε μάθει να αποκαλούμε με την κωδική ονομασία «λατρεία του Χόλιγουντ».
Επιστέγασμα της καριέρας της ήταν σίγουρα η μοναδική υποψηφιότητά της για Όσκαρ Ά Γυναικείου Ρόλου που ήρθε το 1964 για την ταινία «The Unsiknable Molly Brown», του Charles Walters. Σύμφωνα με την ίδια, ο σκηνοθέτης ανέπτυξε μαζί της μια σχέση αγαπομίσους. Τουλάχιστον, στην αρχή της συνεργασίας τους. Γι’ αυτό φαίνεται πως τον ρόλο του έπαιξε το γεγονός ότι εκείνος ήθελε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο τη Shirley MacLaine, η οποία όμως τη δεδομένη στιγμή ήταν δεσμευμένη από άλλο συμβόλαιο. Τελικά, το κορίτσι με το σπινθηροβόλο βλέμμα που εξελισσόταν μέρα με τη μέρα σε μια γοητευτική πρωταγωνίστρια κατάφερε να συνεπάρει ακόμη και τον, δύσπιστο για τα προσόντα της, Walters.
Η Aniston των 50s
Άλλωστε, η Reynolds δεν ήταν πλέον μια κοινή θνητή, αλλά μία αληθινή ντίβα. Όχι μόνο λόγω των ερμηνειών της στη μεγάλη οθόνη, αλλά κυρίως γιατί είχε ήδη προλάβει να πρωταγωνιστήσει (ως θύμα) σε ένα ερωτικό σκάνδαλο που εντυπώθηκε στη χολιγουντιανή ιστορία. Η Reynolds έγινε μια κατ’ αναλογίαν Jennifer Aniston όταν ο πρώτος σύζυγός της, Eddie Fisher, με τον οποίο απέκτησε και τα δύο παιδιά της, τον Todd και την Carrie, ενεπλάκη σε σκανδαλιστικό για τα μέτρα της εποχής ειδύλλιο με την επιστήθια φίλη της Elizabeth Taylor. Ήταν μια προδοσία που κλόνισε όχι μόνο τη φιλία των δύο γυναικών, αλλά κατέδειξε πως τελικά τίποτα δεν είναι τόσο αθώο, ροζ και φανταιζί στη βιομηχανία του θεάματος, όσο δείχνει. Η Reynolds ξεπέρασε τον χωρισμό. Έκανε, μάλιστα, άλλους δύο γάμους. Αμφότεροι είχαν άδοξο τέλος. Η ίδια συνήθιζε να λέει πως από ένα σημείο και μετά δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα με τους άνδρες. «Δεν είχα καλό γούστο και παντρευόμουν απλώς ηλίθιους», έλεγε κάνοντας την αυτοκριτική της. Όσο για τη φιλία της με την Taylor; Όπως η ίδια είχε αποκαλύψει σε συνέντευξή της στην Oprah Winfrey το 2011, λίγες μόλις εβδομάδες πριν από το θάνατο της Taylor, οι δυο τους είχαν την ευκαιρία να επουλώσουν τα τραύματα του παρελθόντος πολλά χρόνια αργότερα, όταν τυχαία ανακάλυψαν πως ταξίδευαν με το πλοίο Queen Elizabeth. Μέσα στον απέραντο ωκεανό ξεκίνησαν να ανταλλάσσουν σημειώματα, όπως μόνο δύο αληθινές ντίβες παλαιάς κοπής θα μπορούσαν να κάνουν. Από εκείνες που πέρασαν από τη μεγάλη οθόνη και έφυγαν, για να μείνουν εσαεί αναντικατάστατες.
