Τον Μάρτιο του 2015, η κόρη του Δημήτρη Συλλούρη, Δήμητρα, φωτογραφήθηκε για το περιοδικό HELLO!, ξετυλίγοντας το κουβάρι της ζωής της, αποκαλύπτοντας άγνωστες λεπτομέρειες της σχέσης τους και μιλώντας για το πόσο καθοριστική στάθηκε για τη ζωή της η πολιτική καριέρα του πατέρα της.
«Έχουμε μια απίστευτα καλή σχέση, πραγματικά τον θεωρώ κάτι παραπάνω από πολύ καλό μου φίλο, τον θαυμάζω γι’ αυτό που είναι και για όλα όσα μας μετέδωσε κατά τη διάρκεια της ανατροφής μας», αποκάλυψε για όσα την ενώνουν με τον πατέρα της, συμπληρώνοντας: «Ακόμα και στα αρχικά στάδια της πολιτικής του σταδιοδρομίας, που μας στέρησε την παρουσία του λόγω των πολιτικών του υποχρεώσεων, όποια ώρα και να ερχόταν στο σπίτι, μας ξυπνούσε με την αδελφή μου και μας ρωτούσε πώς ήταν η μέρα μας, αν αντιμετωπίσαμε κάποιο πρόβλημα κτλ. Έπαιζε μαζί μας και μετά πήγαινε ο ίδιος για ύπνο. Αυτό είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ»
Διαβάστε ένα απόσπασμα από τη συνέντευξή της στον δημοσιογράφο Τάσο Ευαγγέλου:
Τα καλλιτεχνικά σου ερεθίσματα άρχισαν από πολύ νωρίς;
Ναι ασχολήθηκα με πολλές μορφές τέχνης, από χορό, μπαλέτο, πιάνο και διάφορες άλλες δραστηριότητες. Ξεκίνησα να ζωγραφίζω από πολύ μικρή, σε ηλικία τεσσάρων χρόνων. Παρακολούθησα μαθήματα σε εργαστήρι ενώ κατάφερα να εξελίξω το ταλέντο μόνη μου. Στα δεκαέξι μου έκανα τη δική μου επανάσταση, βρέθηκα στην Ιταλία για να μάθω ολοένα και περισσότερα πράγματα. Ήταν η αλήθεια ένα σοκ για τους γονείς μου (Γέλιο). Σπούδασα αρχιτεκτονική και πήρα το μεταπτυχιακό μου στις Καλές Τέχνες.
Μου δίνεις την αίσθηση μιας γυναίκας που σκέφτεται και λειτουργεί με τετράγωνη λογική. Κάνω λάθος;
Όχι δεν κάνεις λάθος, νομίζω πως έτσι λειτουργώ συνήθως, βλέπω τα πράγματα αν θέλεις πιο πρακτικά. Δεν μπορώ όμως να κρύψω το γεγονός πως αυτό που με κυριεύει είναι ο αυθορμητισμός και το συναίσθημα, αλλά και πάλι αυτό έχει να κάνει με την καλλιτεχνική μου φύση.
Είσαι από τις γυναίκες που ακολουθούν περισσότερο τη λογική ή το συναίσθημα;
Το συναίσθημα χωρίς δεύτερη σκέψη. Είτε αυτό έχει να κάνει με την τέχνη είτε με την προσωπική μου ζωή. Βέβαια το να ακολουθείς το συναίσθημα έχει ως αποτέλεσμα να πληγώνεσαι πιο εύκολα.
Λένε πως οι καλλιτέχνες είναι ιδιάζουσες προσωπικότητες. Στον οίστρο της δημιουργίας βυθίζονται σε ένα δικό τους κόσμο και εκεί δεν χωράει κανείς άλλος. Το έχεις νιώσει αυτό το συναίσθημα;
Ναι μπορώ να πω το βιώνω συνέχεια, μάλιστα αρκετές φορές έχω πιάσει τον εαυτό μου ενώ βρίσκομαι περιτριγυρισμένη από κόσμο το μυαλό μου να ταξιδεύει. Δεν θα έλεγα ότι οι καλλιτέχνες είναι εκκεντρικά άτομα αλλά έχουν ένα δικό τους τρόπο ν’ αντιλαμβάνονται τα πράγματα.
Τι σε γεμίζει;
Σαφώς η δουλειά μου αλλά και το να είμαι καλά στην προσωπική μου ζωή. Δεν μπορώ να πω, πως αν έχω ένα από τα δυο είμαι ευτυχισμένη. Θέλω και τα δύο αυτά κομμάτια να βρίσκονται σε απόλυτη αρμονία.
Υπάρχει πιστεύεις ισορροπία μεταξύ αυτών των δύο;
Στο χέρι του κάθε ενός μας πιστεύω είναι να βρει τις ισορροπίες. Είναι κάτι που πρώτα πρέπει να δουλέψεις εσύ με τον εαυτό σου για να μπορέσεις μετά να δεχτείς και τον άλλο που έχεις απέναντί σου αλλά και να προσφέρεις.
Τι σε χαρακτηρίζει;
Είμαι δυναμική, επίμονη, πεισματάρα, αυθόρμητη, ευαίσθητη αλλά και ταυτόχρονα πολύ δυναμική. Αυτό ίσως είναι κάτι που δυσκολεύει τους άλλους. Είμαι απόλυτη σε κάποια πράγματα χωρίς να σημαίνει πως δεν ακούω και τους άλλους.
Πόσες φορές το απόλυτο σε έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο;
Θεωρώ πως τις περισσότερες φορές όταν είσαι απόλυτος έχει αντίκτυπο στο να παγιδεύεις εσύ ο ίδιος τον εαυτό σου, παρά τους άλλους.
Πώς είναι να μεγαλώνει ένα κορίτσι σε μια οικογένεια με έναν πατέρα πολιτικό;
Το να μεγαλώνει κανείς σε ένα τέτοιο οικογενειακό περιβάλλον αντιλαμβάνεσαι πως από πολύ νωρίς μαθαίνεις να μετράς την κάθε σου κίνηση, από τον τρόπο που ντύνεσαι μέχρι αυτά που θα πεις. Πάντα έχεις στο μυαλό σου πως μια απερισκεψία μπορεί να επηρεάσει το πολιτικό προφίλ του πατέρα σου και το αντίθετο βέβαια. Δεν είναι εύκολο, πάντα θα έχεις μια ταμπέλα που θα λέει, αυτή είναι η κόρη του τάδε, και ό,τι κι αν κάνεις δεν μετρά ως δική σου προσπάθεια αλλά κάτω από τη βοήθεια του πατέρα σου. Πράγμα που στη δική μου περίπτωση προσπάθησα να το αλλάξω. Ήθελα μόνη μου, με βάση τις δικές μου δυνάμεις να προσπαθώ και να πετυχαίνω τους στόχους μου.
Πώς είναι η σχέση σου με τον πατέρα σου;
Έχουμε μια απίστευτα καλή σχέση, πραγματικά τον θεωρώ κάτι παραπάνω από πολύ καλό μου φίλο, τον θαυμάζω γι’ αυτό που είναι και για όλα όσα μας μετέδωσε κατά τη διάρκεια της ανατροφής μας. Ακόμα και στα αρχικά στάδια της πολιτικής του σταδιοδρομίας, που μας στέρησε την παρουσία του λόγω των πολιτικών του υποχρεώσεων, όποια ώρα και να ερχόταν στο σπίτι, μας ξυπνούσε με την αδελφή μου και μας ρωτούσε πώς ήταν η μέρα μας, αν αντιμετωπίσαμε κάποιο πρόβλημα κτλ. Έπαιζε μαζί μας και μετά πήγαινε ο ίδιος για ύπνο. Αυτό είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ.
Λένε πως οι κόρες ψάχνουν να βρουν ένα σύντροφο που να μοιάζει στον πατέρα τους. Στη δική σου περίπτωση ισχύει;
Πιστεύω ισχύει, μπορεί να μην είναι πάντα η εμφάνιση ή η δουλειά αλλά κάποια στοιχεία. Αν για παράδειγμα έχεις μεγαλώσει με μια πολύ δυναμική φυσιογνωμία του πατέρα σου, νομίζω πως θέλεις αυτό το δυναμισμό να τον συναντήσεις και στον σύντροφό σου.
Δήμητρα, όταν ερωτεύεσαι, δίνεσαι με πάθος ή μετράς τις κινήσεις σου;
Στην αρχή θα έλεγα είμαι αρκετά συγκρατημένη, όταν όμως φτάσω και δεθώ με έναν άνθρωπο δίνομαι ολοκληρωτικά.
Ερωτεύεσαι εύκολα;
Ερωτεύομαι σπάνια. Να ερωτευτώ με την ευρεία έννοια της λέξης, πιστεύω αυτό σου συμβαίνει μια στο τόσο.
Τι σε κερδίζει σε έναν άντρα;
Η ειλικρίνεια, ο δυναμισμός και γενικά να με κάνει να αισθάνομαι ότι είμαι η προτεραιότητα στη ζωή του.
Υπάρχει αυτή τη στιγμή κάποιος που να μονοπωλεί το ενδιαφέρον σου;
Ναι υπάρχει, είμαι με έναν άνθρωπο περίπου ένα χρόνο. Αυτός ο άνθρωπος συνεχίζει να με εκπλήσσει και να με συγκινεί κάθε μέρα. Είμαι ερωτευμένη, ευτυχισμένη και αισθάνομαι πολύ τυχερή.
Σκέφτεσαι δηλαδή το ενδεχόμενο ενός γάμου και τη δημιουργία μιας οικογένειας;
Ναι, θεωρώ πολύ σημαντική τη δημιουργία μιας οικογένειας.
Με όλα όσα αισθάνεσαι μέσα σου για τον έρωτα, εάν σου έδινα αυτή τη στιγμή έναν καμβά, ποια χρώματα θα χρησιμοποιούσες για να τον αποτυπώσεις;
Θα έβαζα, μαύρο, κόκκινο και άσπρο. Είναι τρία απόλυτα χρώματα για μένα, που έχουν μια φοβερή αντίθεση μεταξύ τους αλλά και ένα απίστευτο δέσιμο ταυτόχρονα. Αυτό άλλωστε είναι και ο έρωτας.
