Τρία μουσικά shows και μια τηλεοπτική αρένα για μοντέλα -ποιος είπε ότι η ομορφιά δεν είναι «ταλέντο»;- μονοπωλούν το prime time και επιβεβαιώνουν το θέσφατο πως στο τέλος της μέρας η χρυσόσκονη όχι απλώς ζει, αλλά βασιλεύει.
Από τον Κώστα Μπουρούση
Κέφι, χορός, τραγούδι. Αλλά και συγκινησιακά φορτισμένες ιστορίες, φιλοδοξίες και όνειρα. Κυρίως έριδες, διαγκωνισμοί και όσα άλλα χαμερπή προϋποθέτει η διαδρομή για την επικράτηση και τα τελευταία μέτρα του μαραθώνιου δρόμου για την κορυφή. Το ψηλότερο σκαλί του βάθρου είθισται να χωρά μόνον έναν -όχι απαραίτητα τον καλύτερο- και αυτό είναι κάτι που κάνει τα reality και talent shows ακαταμάχητα για τα ταπεινά τηλεοπτικά ένστικτα. Μπορεί πολλοί να θεωρούσαν ότι φέτος η μυθοπλασία θα ζητήσει εκδίκηση για την ανυπαρξία της τα τελευταία χρόνια, όμως, αν εξαιρέσει κανείς τις «Άγριες Μέλισσες» και το «Κόκκινο Ποτάμι», και πάλι τα κάθε είδους talent shows καταφέρνουν να μαγνητίζουν το ενδιαφέρον του κοινού, να διχάζουν, να σχολιάζονται θετικά και κυρίως αρνητικά στα κοινωνικά δίκτυα, τελικά να γεννούν νέους ήρωες – έστω με κύκλο ζωής μικρότερο από εκείνον της τηλεοπτικής σεζόν. Στο κλασικό πια «The Voice», στο αμήχανο «The Final Four», στο πολύπαθο «X-Factor» και στο χιλιοτραγουδισμένο «Greece’s Next Top Model» ακονίζονται φέτος όλων των λογιών και των ειδών τα ταλέντα και «ταλέντα», αλλά και οι πιο φαρμακερές και πικρόχολες ατάκες.
«The Voice»: Ίδιο αλλά άλλο
Οι οιωνοί για την τέταρτη σεζόν του επιτυχημένου talent show κάθε άλλο παρά θετικοί ήταν. Η αποχώρηση του Γιώργου Καπουτζίδη από το τιμόνι της παρουσίασης, το αναπάντεχο φευγιό του νικητή των προηγούμενων ετών Κωστή Μαραβέγια, οι παλινωδίες σχετικά με την αντικατάστασή τους που δεν ήταν διαφημιστικό τρικ του τηλεοπτικού σταθμού αλλά, μάλλον, προϊόν αμηχανίας έμοιαζαν με προπομπό της πιο αδύναμης σεζόν του, κατά τα άλλα, αγαπημένου σόου. Και όμως τα προγνωστικά ανατράπηκαν. Μπορεί ο Γιώργος Μαζωνάκης να απέρριψε την πρόταση που δέχτηκε και να διατήρησε την καρέκλα του στο «Your Face Sounds Familiar», όμως, η επιλογή της Ελεωνόρας Ζουγανέλη φαίνεται ότι ήρθε ως μάννα εξ ουρανού. Και επιβεβαίωσε τη θυμοσοφία ότι ουδείς αναντικατάστατος. Ούτε ο Κωστής Μαραβέγιας.
Η επιτροπή με την Έλενα Παπαρίζου να βρίσκεται για μία ακόμα χρονιά σε καταπληκτική τηλεοπτική φόρμα βρήκε γρήγορα την επικοινωνία και την καλή χημεία της. Οι larger than life παραστάσεις που στήνει ο Πάνος Μουζουράκης -είδες τι σου κάνει ο ξενιτεμός στο Λος Άντζελες;- αλλά και το αποπλανητικό χαμόγελο του Σάκη Ρουβά παραμένουν σταθερές αξίες. Όσο για τις νέες αφίξεις, ήτοι το δίδυμο των παρουσιαστών; Εντάξει, η Χριστίνα Μπόμπα και ο Γιώργος Λιανός δεν είναι αυτό που έχει κανείς στο μυαλό του ως αρχέτυπο οικοδεσπότη, όμως, προσπαθούν να σταθούν αν όχι στο ύψος των περιστάσεων τουλάχιστον αντάξιοι του διεκπεραιωτικού ρόλου τους. Άλλωστε, στο «The Voice» πρωταγωνιστής δεν είναι ο παρουσιαστής, ούτε καν οι διαγωνιζόμενοι, οι οποίοι ως συνήθως αγγίζουν με τις ιστορίες, τις καταβολές και το παρελθόν τους ακροθιγώς τις παρυφές του reality, ξεγλιστρώντας επιδέξια από τις αποχρώσεις του κίτρινου. Κυρίαρχη στο παιχνίδι είναι αναμφίβολα η επιτροπή. Και μάλιστα χωρίς να εγκλωβίζεται στην εσωστρέφεια των inside jokes, να ακκίζεται σε βαθμό ενοχλητικό ή να «πουλά» τζάμπα διδακτισμό.
«The Final Four»: Όταν ο Μιχάλης συνάντησε τη Ζέτα
Το concept είναι τωόντι ενδιαφέρον. Η παρουσιάστρια Ζέτα Μακρυπούλια μοιάζει ανυπόφορα λαμπερή. Η κριτική επιτροπή έχει τις προδιαγραφές για να εξιτάρει τα πλήθη. Τι στην ευχή συμβαίνει και το φιλόδοξο «The Final Four» δεν έχει καταφέρει ακόμα να συγκινήσει τους τηλεθεατές; Η μία άποψη λέει ότι δεν υπήρχε χώρος για ένα ακόμα μουσικό talent show στο ήδη κορεσμένο τηλεοπτικό τοπίο. Η άλλη θέλει την επιλογή της Κυριακής ως ημέρα προβολής να είναι ξεκάθαρα λάθος – γι’ αυτό και ήδη υπάρχουν σκέψεις για μετακίνηση του σόου τα Σαββατόβραδα. Θα μπορέσει το νέο σόου να τους βάλει φωτιά; Σύντομα θα το γνωρίζουμε.
Πάντως, η αλήθεια είναι ότι η λογική του, αν και φαινομενικά παράλογη και οξύμωρη, αφού βασίζεται σε τέσσερις προεπιλεγμένους φιναλίστ οι οποίοι πασχίζουν να διατηρήσουν τη θέση τους έως το τέλος, είναι η πιο τηλεοπτικά θελκτική. Ή τουλάχιστον μπορεί να ανταγωνιστεί στα ίσια το τέχνασμα της γυρισμένης πλάτης του αντίπαλου δέους «The Voice». Πάντως, μέχρι στιγμής το talent show έχει πετύχει να συζητηθεί για όλους τους άλλους λόγους, εκτός των φωνητικών προσόντων των διαγωνιζόμενων. Κάτι οι στιλιστικές επιρροές της Ελένης Φουρέιρα, κάτι οι διαγαλαξιακές εμπνεύσεις του κομμωτή της Ζέτας Μακρυπούλια, κάτι το ακομπλεξάριστο μαρκάρισμα του Μιχάλη Χατζηγιάννη στο κορίτσι του που τυχαίνει να είναι και η οικοδέσποινα του παιχνιδιού, το «The Final Four» όλο και τρυπώνει στα trending topics του Twitter. Αν δεν είχε και απέναντί του το «Κόκκινο Ποτάμι», ίσως κάποιοι να άνοιγαν σαμπάνιες.
«X-Factor»: Γρήγορα ναι, πρόχειρα όχι
Διαφημίστηκε πολύ. Πάρα πολύ. Σε βαθμό που θα μπορούσε να πετύχει το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιθυμητό, δηλαδή να αποθαρρύνει τους τηλεθεατές από το να το παρακολουθήσουν επειδή θα πίστευαν ότι το είχαν ήδη δει. Η παράταση ενός χρόνου που πήρε το δοκιμασμένο και παλαιότερα στην Ελλάδα «X-Factor» -ήταν να προβληθεί πέρσι για να στηρίξει το prime time του νεότευκτου Open- φαίνεται ότι τελικά του έκανε καλό. Εντάξει, δεν θα περίμενε κανείς ότι ένας κούκος θα φέρει την άνοιξη στην τηλεθέαση του τηλεοπτικού σταθμού με τις χλιαρές επιδόσεις, ωστόσο, το talent show ανταποκρίνεται τουλάχιστον τίμια στις ούτως ή άλλως μεσαίες προσδοκίες.
Η κριτική επιτροπή είναι παραπάνω από ενδιαφέρουσα, αν και ο έμπειρος Γιώργος Θεοφάνους δεν μπορεί παρά να ηγείται του σχήματος, και η Δέσποινα Βανδή για μία ακόμα φορά επιβεβαιώνει ότι όποιος την οραματίστηκε στην παρουσίαση θα πρέπει να τιμηθεί με βραβείο ευρεσιτεχνίας. Όπως άλλωστε και ο στιλίστας της που για το πρώτο live του talent show φρόντισε να υποδείξει ενδυματολογικά ότι πρόκειται για μια οικοδέσποινα που δύναται να βάλει πλάτη εάν και όποτε παραστεί ανάγκη. Αν κάποιος έχει το X στο εν λόγω concept αυτή είναι η Βανδή. Αν είναι κολλητικό, τότε και οι φιναλίστ έχουν μια χαραμάδα ελπίδας για διάκριση.
«GNTM»: Γυναίκες στα πρόθυρα πολεμικής σύρραξης
Ας κοιτάξουμε την αλήθεια κατάματα. Δεν χρειάζεται κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο για να περάσει κανείς το κατώφλι της σύγχρονης κιβωτού που λέγεται σπίτι του GNTM. Είναι, μάλλον, ζήτημα καλών γονιδίων και τύχης. Γράψτε λάθος. Έτσι ήταν μέχρι πέρσι. Φέτος, το παιχνίδι παίζεται αλλιώς. Τα μοντέλα οφείλουν πια να έχουν ικανότητες εναερίτη, να συναγελάζονται με φίδια με μαεστρία μεγαλύτερη κι από της βιβλικής Εύας και φυσικά να έχουν αποστηθίσει τον «Ηγεμόνα» του Μακιαβέλι, μια και η ίντριγκα, η κακία, το φθηνό κουτσομπολιό και η αγενής άμιλλα είναι στοιχεία που μπορεί μεν να κάνουν έναν μέσο άνθρωπο να κοκκινίζει από ντροπή, αλλά -κατά πως φαίνεται- ανοίγουν πόρτες τηλεοπτικής επιβίωσης – τουλάχιστον, για όσο διαρκεί το GNTM.
Φέτος, τα κορίτσια του GNTM είναι αποφασισμένα να κάνουν τη Μέγκι Ντρίο να μοιάζει με Αρσακειάδα. Όσο η τετράδα των κριτών αναζητά το περίφημο diversity, ελληνιστί τη διαφορετικότητα, τόσο οι διαγωνιζόμενες καλλονές αναζητούν εμμονικά τις διαφορές τους και χτυπούν η μία την άλλη κάτω από τη ζώνη. Είναι πραγματικά να απορεί κανείς πώς η παραγωγή του παιχνιδιού -που η αλήθεια είναι ότι έχει στήσει ένα άρτιο, γαργαλιστικό, σχεδόν εθιστικό τηλεοπτικό προϊόν- δεν έχει σκεφτεί ακόμα να εισάγει concept φωτογράφησης με θέμα την πάλη στη λάσπη με μαγιό. Το GNTM είναι ίσως το πιο ταιριαστό reality show στους επιδερμικούς καιρούς μας, τώρα που δεν χρειάζεται να είναι κανείς όμορφος. Φτάνει απλώς να μοιάζει τέτοιος. Σε άλλα νέα, αν δεν υπήρχε η έριδα ανάμεσα στην Κάτια Ταραμπάνκο και τη Χαρά Παππά, θα έπρεπε να την επινοήσουμε. Οι μέρες που θα ζήσουμε ξανά ημέρες Άσπας Τσίνα και Ελεάνας Παπαϊωάννου από το «Fame Story» (βλ. «δεν καταλαβαίνω την έκρηξή σου») κοντοζυγώνουν.
