Δυο άντρες, δυο iconic males του παγκόσμιου σινεμά. Μια πρόσφατη, σκανδαλώδης ανεπίσημη «βιογραφία» του James Dean υποστηρίζει πως ήταν εραστές, μπλεγμένοι σε μια σχέση πάθους, που συνδαύλιζαν με ακραία ερωτικά παιχνίδια. Αλήθεια ή ψέματα;
Της Κάλλιας Καστάνη
Η ιστορία, περιλαμβάνεται στο βιβλίο «James Dean: Tomorrow Never Comes» που υπογράφουν οι Darwin Porter και Danforth Prince – γνωστοί, από αντίστοιχες, «αποκαλυπτικές» βιογραφίες, με τα «μυστικά του μπουντουάρ» των Elizabeth Taylor, Frank Sinatra, Jackie Kennedy κ.λπ. Όπως κάθε φορά, οι δημοσιογράφοι-συγγραφείς, επικαλούνται ψιθύρους, φήμες, μαρτυρίες φίλων ή έστω ατόμων του περιβάλλοντος των δύο ηθοποιών, καθώς και άτυπα «ρεπορτάζ» άλλων βετεράνων δημοσιογράφων της εποχής, για να «χτίσουν» μια σκανδαλιστική ιστορία «θαυμάτων και τραυμάτων», ένα γαϊτανάκι υπερβολών, προορισμένο να γίνει εκδοτικό best seller. Την αλήθεια, ως συνήθως, την ξέρουν -ή την ήξεραν- μόνο εκείνοι που την έζησαν…
WHEN JAMES MET MARLON
Toν Οκτώβριο του 1951, όταν ο James Dean έγινε δεκτός στο φημισμένο Actor’s Studio του Lee Strasberg για να σπουδάσει υποκριτική, έγραψε, ενθουσιασμένος στους δικούς του: «Είναι η μεγαλύτερη θεατρική σχολή, με ανθρώπους όπως ο Marlon Brando και ο Arthur Kennedy. Ελάχιστοι μπαίνουν, είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να συμβεί σε έναν ηθοποιό. Είμαι ένα από τα νεαρότερα μέλη του».
Ο James και ο Μarlon, πάντα o Μarlon και ο James. Ο «Θεός» της μεγάλης οθόνης και ο μουτρωμένος, επαναστάτης «πρίγκιπάς» της, έμοιαζαν σφιχτά «δεμένοι». Παρεμπιπτόντως, το 1951 ήταν η χρονιά του «Λεωφορείου ο Πόθος», η χρονιά που ο «Stanley Kowalski» και τα βρώμικα, λευκά, φανελάκια, είχαν καταλάβει το Χόλιγουντ εξ’ εφόδου. Ο 25χρονος Βrando -το «ωραιότερο αρσενικό ζώο του κόσμου», όπως έγραφε ο Τύπος- ήταν ήδη ένας mega star σε τροχιά, ενώ ο James, στα 20 του, ήταν το νεότερο, λίγο πιο νευρικό αντίγραφό του. Στην πραγματικότητα δεν έμοιαζαν καθόλου, ούτε στην εμφάνιση, ούτε στον τύπο – ο Μarlon ήταν πιο ογκώδης, πιο απροκάλυπτα macho, ο James είχε την ντελικάτη χάρη ενός έφηβου αγοριού. Οι σκηνοθέτες, όμως, αναγνώριζαν και στους δύο άντρες την ίδια σκυθρωπή, μαγνητική πολυπλοκότητα. Γι’ αυτό και οι ρόλοι που απέρριπτε ο Μarlon (ρόλοι όπως αυτός του Cal Trask στην κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Steinbeck, «Ανατολικά της Εδέμ» ή του Jim Stark από το «Επαναστάτης χωρίς αιτία») κατέληγαν στο «πιάτο» του Dean.
Tα μυστικά ρεύματα που είχαν φέρει και τους δύο στο ίδιο «ποτάμι», ήταν μοιραίο, κάποια στιγμή να διασταυρωθούν. Μάλιστα, αυτή, η πρώτη τους συνάντηση, δεν έγινε το 1954, στο πλατό του «Ανατολικά της Εδέμ», όπως λανθασμένα (;) θα σημείωνε ο Brando στη βιογραφία του «Songs my mother taught me». Σύμφωνα με το βιβλίο των Porter και Prince, έγινε πολύ νωρίτερα, το 1951. Την εποχή που ο Brando -επιστρέφοντας από παρατεταμένη διαμονή στο Παρίσι- πέταξε στη Νέα Υόρκη για να δώσει μια ομιλία στη σχολή όπου είχε φοιτήσει και ο ίδιος, με δάσκαλο τον Strasberg. Το περίφημο Αctor’s Studio. Εκεί, μπλεγμένος μέσα στα κοινό, στο πίσω μέρος της αίθουσας βρισκόταν ένας νεαρός που -όπως θα έλεγε ο ίδιος ο Brando στον Bobby Lewis, έναν από τους ιδρυτές του Studio-«με κοιτούσε τόσο έντονα, που ένιωθα το δέρμα μου να καίγεται!». Ήταν ο James Dean. Αμέσως μετά την ομιλία έσπευσε να του συστηθεί, λέγοντας πως ήταν «ο μεγαλύτερος θαυμαστής του» και πως παρότι μπορεί να βρισκόταν σε σύγχυση για πολλά πράγματα, ήταν απολύτως ξεκάθαρος στον τεράστιο θαυμασμό που ένιωθε για ‘κείνον. Ο Βrando βρήκε πως ο James είχε μια «παιδιάστικη ειλικρίνεια» που ήταν αστεία, μαζί και συγκινητική. Και μετά σκέφτηκε πως, μάλλον, αυτός ο «μικρός» ήταν ερωτευμένος μαζί του.
Έμειναν πίσω από τους άλλους κάνοντας ψιλοκουβεντούλα για διάφορα πράγματα – το Παρίσι, τις ταινίες, την «ικανότητα» του Dean να προβλέπει την ημέρα του θανάτου των άλλων. Και ύστερα, κάποια στιγμή, σταμάτησαν, σαν να μην είχαν πια τι άλλο να πουν ή σαν τίποτα να μην είχε σημασία και κοιτάχτηκαν στα μάτια με ένταση. Μετά ο Brando, έσκυψε και τον φίλησε.
Αυτή, ήταν -πάντα σύμφωνα με το βιβλίο- η αρχή της σχέσης των δύο ανδρών – μιας σχέσης παράφορης και ακραίας. Παθιασμένης και σωματικά βασανιστικής. Με ρόλους και σεξουαλικά παιχνίδια υποταγής, από τα οποία, ο Dean έβγαινε πάντα χαμένος.
ΕΝΑ ΙΔΙΟΤΡΟΠΟ ΖΕΥΓΑΡΙ
Ήταν «κανονικό» ζευγάρι; Ο Brando αργότερα θα το αρνιόταν, όμως οι φίλοι τους, ο κύκλος τους -ο συγγραφέας Tennessee Williams, η Stella Adler, o συνθέτης Alec Wilder, o Rogers Brackett που ήταν στέλεχος διαφημιστικής, φίλος και, περιστασιακά, εραστής του Dean- ήταν βέβαιοι γι’ αυτό. Ο Dean είχε εξομολογηθεί στον Brackett πως ο Βrando είχε την πρωτοβουλία της σχέσης τους – για την ακρίβεια του είχε πει πως «εγώ ποθούσα να βρεθώ στο κρεβάτι με τον Μarlon, από την πρώτη στιγμή που άκουσα για κείνον. Μου είπε τι γούσταρε και είπα αμέσως “ναι”, χωρίς κανένα δισταγμό». Μετά απ’ αυτό, σύμφωνα με τη Stella Adler, την ηθοποιό και δασκάλα του στο Actor’s, οι δυο τους ήταν αχώριστοι. «Ήταν σίγουρα ζευγάρι», θα πρόσθετε και ο Αlec Wilder, «αν και φυσικά η λέξη «σεξουαλική πίστη» δεν υπήρχε σε κανενός το λεξιλόγιο. «Ο James κι εγώ, συνηθίζαμε να καθόμαστε και να μιλάμε με τις ώρες, στο δωμάτιό μου, στο Algonquin Hotel, στη Nέα Υόρκη. Με κρατούσε ενήμερο για τη σχέση. Στ’ αλήθεια πιστεύω πως ο Jimmy ερωτεύτηκε τον Brando εκείνη τη χρονιά. Όσο για τον Brando, δεν νομίζω πως αγάπησε ποτέ τον Jimmy. Toν συνάντησα μόλις τρεις φορές – και τις τρεις ήταν μαζί με τον James. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, ο Brando ήταν ερωτευμένος με ένα και μόνο πρόσωπο: τον Marlon Brando»,
Ο Wilder είχε δίκιο. Ο Brando κουβαλούσε μαζί του το σκοτάδι, ένα πηγάδι ανάγκης βαθύ και μαύρο, που δε γέμιζε ποτέ – ένα «κουσούρι», που του είχε αφήσει το μεγάλωμά του με μια αλκοολική μητέρα. Συνήθως, αυτό εκφραζόταν με ακατάσχετη σεξουαλική πείνα, που πάλευε να χορτάσει κουβαλώντας στο κρεβάτι του όποιο θηλυκό -ή και αρσενικό- έβρισκε μπροστά του. Ο James ήταν ένας απ’ αυτούς, ένας απ’ το σωρό. Το ότι ήταν ερωτευμένος μαζί του, έκανε το πράγμα ακόμα καλύτερο – ο Marlon το ‘βρισκε πολύ διασκεδαστικό να τον εξευτελίζει.
Σύμφωνα με τον Stanley Haggert, έναν ακόμα από τους φίλους του Dean, o James μιλούσε συχνά για τον Brando και το πόσο «εγκλωβισμένος» αισθανόταν στη σχέση τους. «Σχημάτισα την εντύπωση πως ο Jimmy είχε παγιδευτεί σε ένα αρρωστημένο παιχνίδι γάτας και ποντικιού με τον Brando – ο Brando, φυσικά ήταν η γάτα. Έπαιζε μαζί του, τον χρησιμοποιούσε σαδιστικά».
Και στο κρεβάτι ακόμα -ιδίως εκεί- οι ρόλοι τους ήταν συγκεκριμένοι: o Brando κρατούσε αυτόν του αφέντη και ο Dean του σκλάβου. Έπρεπε να είναι πάντα διαθέσιμος για σεξ, χωρίς να μπορεί να το ζητήσει. Πολλές φορές ο Βrando τον καλούσε σπίτι του, μόνο και μόνο για να τον υποχρεώσει μετά να καθίσει και να τον παρακολουθεί να κάνει σεξ με έναν άγνωστο, έναν αλήτη που ‘χε μόλις «ψωνίσει» στο δρόμο. Κάποιος άλλος μπορεί να γινόταν έξαλλος, όμως, σύμφωνα με τον Brackett, o Dean είχε «εμμονή» με τον εραστή του. «Όταν ο Brando έβγαινε με ερωτική συντροφιά, ο Jimmy συχνά, τον παρακολουθούσε, χωρίς να τον βλέπει, καμιά φορά μέχρι πίσω, στο σπίτι του. Πολλά βράδια, θα καθόταν με τις ώρες, κάτω από το διαμέρισμα του Brando, κοιτάζοντας το φως στο παράθυρο της κρεβατοκάμαράς του μέχρι που εκείνο έσβηνε, κάνοντας ευχές να μπορούσε να βρεθεί μες στο δωμάτιο. Ένα πολύ κρύο πρωινό, ο Brando κατέβηκε κάτω με τις πιτζάμες του και προσκάλεσε τον Jimmy που έτρεμε ολόκληρος να ανέβει πάνω μαζί του. Δυστυχώς, τέτοιες πράξεις «μεγαθυμίας», ήταν η εξαίρεση, όχι ο κανόνας…».
Όπως φαίνεται, τα άγρια mind games υποταγής που έπαιζαν οι δύο άντρες, δεν ήταν «αναίμακτα». Στο βιβλίο, ο Brackett μιλάει επίσης για το τεράστιο σοκ που ένιωσε, όταν στη διάρκεια ενός δείπνου, ο Dean άνοιξε το πουκάμισό του και του έδειξε πως το στήθος του ήταν γεμάτο καψίματα – σημάδια από καύτρες τσιγάρων, που ο Brando έσβηνε πάνω του. «Ήμουν έτοιμος , σχεδόν, να καλέσω την αστυνομία και να καταγγείλω αυτό το βίαιο κάθαρμα, αλλά μετά ο Jimmy μου είπε πως ο ίδιος ζητούσε από τον Marlon να του προκαλεί πόνο. Νομίζω πως τότε, για πρώτη φορά στη ζωή μου, κατάλαβα πόσο μαζοχιστής ήταν. Ή έστω, γινόταν…».
Η βασανισμένη τους σχέση σήμαινε επίσης πως όταν ο Dean «κέντρισε» το ενδιαφέρον της Marilyn Monroe, το 1955, ο Marlon «έλιωσε» από ζήλια και προειδοποίησε την ξανθιά σεξοβόμβα, να μείνει μακριά από τον «μικρό» που ήθελε να γίνει «κλώνος» του –μέχρι τότε, ο ίδιος είχε κοιμηθεί μαζί της αρκετές φορές. Αλλά αυτό δεν την εμπόδισε την Μarilyn να ξετρελαθεί με τον Jimmy. Μάλιστα, οι δυο τους πέρασαν ένα φλογερό ερωτικό διήμερο, σε μια ειδυλλιακή παραθαλάσσια βιλίτσα, στο Fire Island, ανατολικά της Νέας Υόρκης κι εκείνη, δεν έπαυε μετά, να λέει σε όλους πως είχε βρει την «αδελφή» ψυχή της. Όσο, για τον James Dean, για κείνον η ιστορία ήταν «σεξ ως συνήθως» και τίποτα άλλο, Δεν τον έκανε straight, όσο δεν τον έκαναν gay οι νύχτες στο κρεβάτι του Brando. Γιατί για τον Dean, το σεξ ήταν ο μόνος τρόπος που ήξερε για να μη μένει μόνος του. Σιχαινόταν τη μοναξιά.
