Ο Κirk και η Anne Douglas έμειναν παντρεμένοι 65 χρόνια – ο γάμος τους άντεξε σκαμπανεβάσματα, προδοσίες, μια οικονομική καταστροφή, τον χαμό του παιδιού τους. Υπάρχουν όλα μέσα σε ένα βιβλίο. Και σε δεκάδες γράμματα που διηγούνται το μακροβιότερο love story του Hollywood.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΑ ΚΑΣΤΑΝΗ
Στο πανί, ήταν ένας σκληρός, «τετράγωνος» άντρας, με ατσάλινη θέληση, πυγμάχος, καουμπόι, αστυνομικός, ο μυθικός Σπάρτακος – «le brute cheri», τον αποκαλούσαν τα γαλλικά περιοδικά. Στη ζωή, ωστόσο, ο Κirk Douglas, δεν φοβόταν να εκφράσει τα τρυφερά του αισθήματα, στη γυναίκα του, Αnne.
«Πώς γίνεται και όταν είμαι μακριά σου, η αγάπη μου για σένα με κατακλύζει στις 2.30 τα ξημερώματα – όπως τώρα», της γράφει το 1957 από το Μόναχο. «Ξυπνάω για να σου γράψω. Πόσο ατελής, μισός νιώθω χωρίς την οικογένειά μου. Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να ζήσει μόνος του; Κι όμως αποδέχομαι αυτόν τον αποχωρισμό, γιατί με κάνει να συνειδητοποιώ πόσο πολλά σημαίνεις για μένα…».
Το γράμμα είναι μέρος μιας μακριάς ερωτικής επιστολογραφίας ανάμεσα στους δυο συζύγους. Γράμματα τα οποία αποτέλεσαν και το υλικό του βιβλίου που συνυπέγραψαν και κυκλοφόρησαν το 2017 με τίτλο: «Κirk και Αnne: Γράμματα Αγάπης, Γέλιου και μία Ολόκληρη Ζωή στο Hollywood». 65 χρόνια γάμου, μια αγάπη κραταιή που νίκησε όλα τα εμπόδια και άντεξε ως τον θάνατο εκείνου, στις 5/2/2020, στα 103 του. Η 100χρονη σύντροφος της ζωής του, τον αποχαιρέτησε, σιωπηλά. Με συντριβή.
Στο βιβλίο τους, εκείνη αφηγείται πώς γνωρίστηκαν, στο Παρίσι το 1953. Ο 36χρονος Kirk Douglas αναζητούσε τότε μία δίγλωσση βοηθό για να αναλάβει τις δημόσιες σχέσεις της ταινίας του «Αct of Love». Γεννημένη στο Ανόβερο και μεγαλωμένη στο Βέλγιο, η Anne Buydens μιλούσε με ευφράδεια αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά και εργαζόταν στον τομέα της διαφήμισης. Στην πρώτη τους, συνάντηση ο Douglas -διαβόητος playboy της εποχής- τη φλέρταρε ξεδιάντροπα: «Θα ήθελες να δειπνήσεις με εμένα και τους φίλους μου σε ένα κομψό εστιατόριο;». Του είπα: «Όχι, ευχαριστώ, νομίζω θα πάω σπίτι και θα φτιάξω scrambled eggs. Δεν το περίμενε». Εκείνη την εποχή, η Anne ήταν σε διάσταση με τον πρώτο σύζυγό της, Albert Buydens, ενώ ο Douglas είχε ήδη στο βιογραφικό του ένα διαζύγιο από την Diana Dill (σ.σ την πρώτη του σύζυγο και μητέρα των γιων του, του διάσημου Michael και του Joel) και ήταν -μυστικά- αρραβωνιασμένος με την ηθοποιό Anna-Maria Pier Angeli. Μάλιστα, στην αρχή ζήτησε από την Anne να τον συνοδεύσει ως τον Bulgari, προκειμένου να διαλέξει ένα κομψό δαχτυλίδι για τη «χαριτωμένη, μικρή του αρραβωνιαστικιά». Αλλά, όσο περνούσε ο καιρός, τα αισθήματά του άλλαζαν. «Η Αnne δεν ήταν νευρωτική. Ήταν μια γυναίκα σοφιστικέ, σε αντίθεση με την “κάστα” της Pier Angeli, η οποία έφερνε πάντα και τη μητέρα της μαζί στα ραντεβού μας. Ένιωσα κάτι παραπάνω από ερωτευμένος – ένιωσα εκστασιασμένος μαζί της».
Χωρίς την προοπτική ενός ρομάντζου κάπου στο βάθος, ο Kirk Douglas σταμάτησε να προσπαθεί να εντυπωσιάσει τη νόστιμη, δύστροπη γραμματέα του. Αντί γι’ αυτό, άρχισε να την ακούει. «Δουλεύαμε στο διαμέρισμα του Kirk κι εκείνος άρχισε να με ρωτάει διάφορα πράγματα, για τη ζωή μου», γράφει η Anne. «Τότε, για πρώτη φορά ένιωσα πως θα μπορούσα να ερωτευτώ αυτό τον άντρα. Βγήκαμε έξω το βράδυ και μετά γυρίσαμε στο σπίτι για ένα τελευταίο ποτό… Που τελικά, έγινε κάτι περισσότερο…».
Πολύ σύντομα, o Κirk διέλυσε τον αρραβώνα του και επέστρεψε στις ΗΠΑ. Εκεί ανακάλυψε πως δεν μπορούσε να βγάλει τη «Stolz» (σ.σ. το χαϊδευτικό της Anne, από τη γερμανική λέξη «πείσμα») από το μυαλό του. Άρχισαν να ανταλλάσσουν γράμματα.
«Αγαπημένε μου… Κάθε λεπτό που περάσαμε μαζί, είναι ακόμα πολύ ζωντανό στο μυαλό μου», του γράφει εκείνη από το φεστιβάλ των Καννών, την άνοιξη του ’54. «Είμαι φριχτά μόνη χωρίς εσένα. Αγάπη μου γράψε μου, τηλεφώνησέ μου, έλα πίσω. Θέλω να είμαι κοντά σου, θέλω να αγαπηθώ, να αγαπηθώ – και να αγαπηθώ ξανά! Σε παρακαλώ, το χρειάζομαι…». Kι εκείνος της απαντά: «Αγάπη μου… Τώρα περισσότερο από ποτέ χρειάζομαι την αγάπη που μπορεί να κρύβεις στην καρδιά σου για μένα. Το να πω πως μου λείπεις, δεν είναι αρκετό… Έχω βγει μερικά ραντεβού, αλλά λίγα… Έλα σε μένα αγάπη μου. Η καρδιά μου είναι άδεια και σε χρειάζομαι κοντά μου. Κ.»
«ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΗ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΙΣΤΗ ΣΕ ΕΝΑ ΓΑΜΟ…»
Η Anne ταξίδεψε στο Λος Άντζελες τον Απρίλιο του 1954. Τον Μάιο, ο Kirk της έκανε πρόταση γάμου και λίγες μέρες αργότερα, αντάλλαξαν όρκους αιώνιας πίστης, σε μια σύντομη τελετή στο Λας Βέγκας. Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, γεννήθηκε ο πρωτότοκός τους, ο Peter. Ήταν ένας παθιασμένος γάμος, ανάμεσα σε δύο περσόνες έντονες, διαφορετικές: εκείνη υπομονετική, πρακτική, εκείνος οξύθυμος, πιο παρορμητικός. Η σχέση τους άντεξε πολλά σκαμπανεβάσματα – τις απιστίες του, πρώτα απ’ όλα. Τα περαστικά του ειδύλλια με τη Rita Hayworth, την Patricia Neal, τη νύχτα πάθους με την Joan Crawford, την Gene Tierney, που απαιτούσε να σκαρφαλώνει στα παράθυρά της. «Ο Κirk ποτέ δεν προσπάθησε να κρύψει τις περιπέτειές του από μένα», σημειώνει η Αnne στο βιβλίο. «Ως Ευρωπαία, κατανοούσα πως θα ήταν μη ρεαλιστικό να περιμένω, απόλυτη πίστη σε έναν γάμο». Η δική της πίστη, στον άντρα της έσωσε τον γάμο τους – και όχι μόνο. Το 1958, ο Κirk Douglas επρόκειτο να πετάξει με τον σκηνοθέτη Μike Todd, από το Παλμ Σπρίγκς στη Νέα Υόρκη, με ιδιωτική πτήση. Η Αnne τον παρακάλεσε να μην ταξιδέψει, διότι όπως έλεγε, είχε ένα παράξενο προαίσθημα. Καυγάδισαν, αλλά της έκανε το χατίρι. Λίγες ώρες αργότερα θα μάθαινε πως το αεροπλάνο του Τodd είχε πέσει. Όλοι οι επιβαίνοντες ήταν νεκροί. Η γυναίκα του, του είχε σώσει τη ζωή.
Σε όλη τη διάρκεια του γάμου τους, ο Κirk και η Anne Douglas, δεν έπαψαν να αλληλογραφούν και να μοιράζονται σκέψεις και αισθήματα.
«Αγαπημένη μου γυναίκα… Γιατί σου γράφω; Θα είσαι εδώ σύντομα», της γράφει εκείνος μετά από έναν σύντομο χωρισμό τους. «Ξέρω, όμως, πως ακόμα και όταν φτάσεις, πάλι ο χρόνος δεν θα μας φτάνει για να πούμε όλα τα πράγματα που θέλουμε να πούμε ο ένας στον άλλο. Πραγματικά, νομίζω πως ακόμα κι αν ζήσουμε ως τα 100 μας, ακόμα θα υπάρχουν ένα σωρό πράγματα ανείπωτα μεταξύ μας, πράγμα που, τελικά, ίσως να μην είναι και τόσο άσχημο – αυτό σημαίνει πως αν υπάρχει μετά θάνατον ζωή, θα έχουμε ακόμα ένα σωρό πράγματα να συζητήσουμε… Καθώς σου γράφω, καταλαβαίνω πόσο απόλυτα ευτυχισμένος υπήρξα, ζώντας στο πλευρό σου.
Πότε ακριβώς σε ερωτεύτηκα; Δεν ξέρω… Θυμάμαι την εποχή που επέστεψα στην Αμερική κι εσύ έμεινες πίσω, στην Ευρώπη. Πόσο μου έλειπες τότε και πόσο μου λείπεις τώρα! Θέλω να το αλλάξω αυτό. Θέλω να έχω περισσότερο συνείδηση της αγάπης μου για σένα, όταν είσαι μαζί μου παρά να καταλαβαίνω πόσο πολύ σε αγαπώ, όταν είμαστε χωριστά. Τι ανόητος που είμαι! Αύριο κιόλας θα είσαι εδώ. Αλλά θέλω να ξέρεις, όταν είμαι κοντά σου και όχι χιλιάδες μίλια μακριά σου, πως σε αγαπώ λατρευτή μου γυναίκα, με όλη μου την καρδιά. Κ.».
Η Αnne έσωσε και την περιουσία του, όταν τη δεκαετία του ’60 ο Douglas βρέθηκε αντιμέτωπος με τη χρεοκοπία λόγω κακοδιαχείρισης. Μαζί, άντεξαν τον χαμό του δεύτερου γιου τους, του Eric που ήταν χρήστης ναρκωτικών και πέθανε το 2004, στα 46 του από οverdose. Κρατημένοι από το χέρι, πάλεψαν τις ασθένειες – τον καρκίνο στήθους της Αnne, το δικό του εγκεφαλικό, τη μάχη με την κατάθλιψη, τη φθορά. Μες στα χρόνια η αγάπη τους δοκιμάστηκε αλλά δεν ξεθώριασε. Στην 50η επέτειό τους, ανανέωσαν τους όρκους του γάμου τους, κάνοντας μια μεγάλη γιορτή. Όπως ακριβώς ονειρεύονταν πάντα…
Πριν από μερικά χρόνια ο Κirk Douglas, εξέδωσε μια συλλογή ποιημάτων και μικρών ιστοριών με τίτλο «Life could be a verse» – σε αυτήν, συμπεριέλαβε και ένα τετράστιχο αφιερωμένο στη γυναίκα της ζωής του: «Ο έρωτας αρχίζει στα 80 / το ξέρω καλά εγώ / γιατί ζω με ένα κορίτσι / που θα σου πει το ίδιο και το αυτό…».
ΕΝΘΕΤΟ
Στην 50η επέτειό τους, ανανέωσαν τους όρκους του γάμου τους, κάνοντας μια μεγάλη γιορτή. Όπως ακριβώς ονειρεύονταν πάντα…
