Η πρωταγωνίστρια της σειράς του Alpha «ΣΑΣΜΟΣ» δίνει στο Down Town την πρώτη της συνέντευξη για τη νέα τηλεοπτική σεζόν και αποκαλύπτει πολλά που δεν γνωρίζαμε για την ίδια, τη ζωή της, τον ρόλο της «Βασιλικής»
«Είμαι ψύχραιμη απέναντι στην αναγνωρισιμότητα»
Η ηθοποιός που υποδύεται την «Βασιλική» στην απόλυτα επιτυχημένη σειρά του Alpha «Σασμός» αποκαλύπτει, σε μία από τις λίγες και επιλεκτικές συνεντεύξεις που αποφάσισε να δώσει αυτά τα τρία χρόνια της μεγάλης της αναγνωρισιμότητας, άγνωστα στοιχεία από τη ζωή της και τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη ζωή και την Τέχνη της – ως η μεγάλη μας «γνωστή άγνωστη»: Η αριστούχος μαθήτρια στο σχολείο που επέλεξε να ασχοληθεί τελικά με την υποκριτική, το μεταπτυχιακό στην φιλοσοφία, οι μεγάλες αλλαγές στην πορεία της από τότε που την πρωτογνωρίσαμε τηλεοπτικά το 2004, η επιλεκτική δημόσιά της εικόνα, οι δύο της κόρες, και ένα (μεγάλο) τηλεοπτικό… spoiler.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ
Τηλεοπτικά γυρίσματα, περιοδεία με τον «Οιδίποδα Τύραννο» σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο για τρεις μήνες, μελέτη για επόμενες συνεργασίες… Χρόνος για ξεκούραση υπήρξε το φετινό Καλοκαίρι ή ήταν, κατά κάποιο τρόπο, «πολυτέλεια» αυτό;
Φέτος δεν υπήρξαν διακοπές. Ήταν, όμως, κάτι που το ήθελα, όχι κάτι που με καταπίεσε. Έτσι κι αλλιώς, το ταξίδι της περιοδείας, ήταν ενός είδους ανανέωση. Και, νομίζω, πως η ανανέωση του μυαλού, οι καινούργιες εικόνες, μερικές φορές αρκούν για να σε ξεκουράσουν – σ’ εμένα αυτό συνέβη. Οπότε, νιώθω καλά, νιώθω ανανεωμένη, όχι κουρασμένη.
Τι σε ανανεώνει, γενικότερα, στη ζωή σου;
Όλα γίνονται με έναν τρόπο στρωτό, δεν συμβαίνει κάτι που θα φέρει τα πάνω κάτω και θα με «ανανεώσει». Η ανανέωση γίνεται μέσα από κάθε καινούργια «περιοχή» έρευνας, κάθε αναζήτηση, από μια νέα συνεργασία που μου θέτει έναν καινούργιο στόχο και με κάνει να τον εξερευνήσω… Η εξερεύνηση είναι που με ανανεώνει.
Παρακολουθώντας την πορεία σου, σου είναι σημαντικές οι παύσεις – και για καλλιτεχνικούς λόγους; Οι μικρές αυτές «σιωπές» στη διάρκεια της καλλιτεχνικής σου διαδρομής;
Νομίζω πως σε όλα τα πράγματα χρειάζεται μια «αγρανάπαυση», σε όλες τις δραστηριότητες, όμως πραγματική παύση δεν έχω κάνει ποτέ στην πραγματικότητα. Απλώς, επειδή δουλεύω σε αρκετούς διαφορετικούς τομείς του θεάτρου και του θεάματος, με ό,τι περιλαμβάνει η παραστατική Τέχνη -είτε μέσω κάμερας, είτε δια ζώσης-, μπορεί να έχω κάνει παύση από μία «περιοχή» και να κινούμαι παραγωγικά σε μια άλλη και, στη συνέχεια, να ξαναβρεθώ στην πρώτη – γι’ αυτό και στην πραγματικότητα δεν υπάρχει «παύση» σε μένα και στην πορεία μου· υπάρχουν πυκνώσεις, αραιώσεις ή, όπως σου είπα, περίοδοι που εστιάζω σε διαφορετική «περιοχή» – θεατρικά, κινηματογραφικά, τηλεοπτικά, σκηνοθετικά, όλες αυτές οι διαφορετικές «περιοχές» δράσης. Σίγουρα υπήρξε μία επιβράδυνση μέσω της επένδυσής μου στην μητρότητα, που ήταν επιλογή μου, αλλά αυτό είναι κάτι άλλο.
Νομίζεις πως έχουν αλλάξει οι λόγοι για τους οποίους έγινες ηθοποιός, στην πορεία των χρόνων, Μαριλίτα;
Όχι. Άλλωστε, τους λόγους για τους οποίους ασχολούμαι με αυτή την Τέχνη, τους ανακαλύπτω κι εγώ προχωρώντας. Με την έννοια ότι δεν είχα ποτέ συνείδηση κάποιων λόγων που έγινε αυτό – απλά συνέβη με έναν φυσικό τρόπο, και κατά τον ίδιο τρόπο συνεχίζει. Ίσως να είναι πιο συνειδητή πια η σχέση μου με αυτό, ενώ στην αρχή μπορεί να συνέβαινε κάπως εύκολα και παρεμπιπτόντως. Σίγουρα «επενδύω» πια περισσότερο σ’ αυτό -και σε έρευνα και σε χρόνο-, και λόγω ηλικίας και λόγω εμπειρίας.
Πάντως απ’ τον τρόπο που μου απαντάς, από τη ροή του λόγου σου και τις λέξεις που χρησιμοποιείς, «προδίδεις» ότι έχεις διαβάσει πολύ στη ζωή σου και πως είναι μέρος του ελεύθερου σου χρόνου τα βιβλία…
Έχω διαβάσει, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που έχουν διαβάσει πολύ περισσότερο από εμένα.
Τι βαθμούς είχες στα μαθήματά σου, στο σχολείο;
Ήμουνα του 19,5. Πέρα από αυτό όμως, αυτό που δίδεται από το σχολείο, είναι άλλο από την καλλιέργεια που αποκτά ο άνθρωπος μετά. Όταν λέμε, λοιπόν, για «διάβασμα» δεν θα ήθελα να βάλω τη σχολική υποχρέωση της απομνημόνευσης, αλλά την συνειδητή επιλογή που κάνουμε από την εσωτερική μας ανάγκη για μελέτη και γνώση. Εμένα μ’ αρέσει πολύ η λογοτεχνία, αλλά μ’ αρέσουν και τα δοκίμια. Έχω, άλλωστε, κάνει και ένα μεταπτυχιακό στη φιλοσοφία.
Αυτά δεν τα γνωρίζαμε πάντως!
Είναι κάποια κομμάτια μου στα οποία έχω ασκηθεί αρκετά, κατά περιόδους. Υπάρχουν περίοδοι που τα ασκώ και περίοδοι που τα αφήνω πίσω, λόγω δουλειάς.
Πάντως, υποθέτω, πως οι γονείς σου, λόγω του ότι ήσουν μία άριστη μαθήτρια, θα σε προόριζαν για τις κλασικές σπουδές που είχαν οι γονείς μας στο μυαλό τους πριν από 20 χρόνια, παρά για κάτι καλλιτεχνικό…
Κι εμένα με ενδιέφεραν ως αντικείμενο σπουδών η βιολογία, η φυσική π.χ., όμως κάποια στιγμή έπρεπε να γίνει επιλογή και λειτούργησε πολύ έντονα μέσα μου η καλλιτεχνική ανάγκη. Κι έτσι, οι γονείς δεν μπορούσαν να κάνουν και πολλά. Μπορεί να συμβουλεύσουν οι γονείς, μπορεί και να ανησυχήσουν λίγο, αλλά θα δεχτούν την επιλογή σου στο τέλος.
Μεγάλωσες μέσα σε καλλιτεχνική οικογένεια ή δεν είχαν κάποια σχέση οι γονείς σου με όλα αυτά;
Ερασιτεχνικά, η μητέρα μου αγαπούσε τις Τέχνες, τραγουδούσε πολύ ωραία, ζωγράφιζε… Ο πατέρας μου ήταν μαθηματικός. Οπότε ήταν μια μίξη.
Μετάνιωσες ποτέ που έγινες ηθοποιός, που ασχολήθηκες με την υποκριτική; Είναι και υγιές αν σκεφτόσουν «μήπως να έκανα κάτι άλλο στη ζωή μου;» – ήδη μου ανέφερες ένα πολύ ενδιαφέρον μεταπτυχιακό που έκανες, που δεν έχει σχέση με το θέατρο…
Πολλές φορές το ‘χω σκεφτεί αυτό που λες, και λέω πως θα ‘θελα να ‘χα πολλές ζωές για να μπορέσω να κάνω όλα αυτά που θα ήθελα να κάνω. Εφόσον, όμως, έχω την μία αυτή ζωή και από το κάθε σταυροδρόμι ένα, και μόνο, παρακλάδι γίνεται να διαλέξω, κάθε φορά η επιλογή μου ήταν αυτή… Φαίνεται πως εδώ νιώθω πιο πλήρης. Επί της ουσίας, λοιπόν, δεν το ‘χω μετανιώσει ποτέ.
Στον ελεύθερό σου χρόνο τι σου αρέσει να κάνεις;
Ανά περιόδους, διαφορετικά πράγματα, δεν είναι πάντα τα ίδια. Αν και, τα τελευταία χρόνια, δεν θυμάμαι τι είναι ακριβώς ο ελεύθερος χρόνος. Επειδή τώρα δουλεύω αρκετά και έχω και τα δύο μου παιδιά, όπως καταλαβαίνεις δεν έχω πραγματική ευκαιρία για ελεύθερο χρόνο: Να αράξω με το βιβλίο μου, να πάω μια μεγάλη βόλτα κ.λπ. Όμως, γενικά, μου αρέσει το διάβασμα, η μουσική, η βόλτα, το σκάκι, ο χορός… Κατά καιρούς, μπορεί και να με ξεκουράζει μια άλλη δραστηριότητα.
Μια και σου αρέσει το σκάκι, από όσα έχεις κάνει μέχρι σήμερα στην υποκριτική, η κίνηση ματ της επαγγελματικής σου πορείας ποια νομίζεις πως ήταν;
Το ελάττωμά μου, είναι ότι δεν εφαρμόζω καθόλου οποιαδήποτε σκέψη στρατηγικής που μπορεί να κάνω σε ένα παιχνίδι, στην πραγματική μου ζωή. Δεν κάνω «στρατηγικές κινήσεις», δεν είμαι καλός μάνατζερ του εαυτού μου, λειτουργώ με το ένστικτο και τις αξίες μου, με την επιθυμία και με την αίσθηση ότι μία συγκεκριμένη δουλειά αυτή τη στιγμή με ενδιαφέρει, για να βρεθώ σ’ αυτήν. Άλλωστε, δεν θεωρώ ότι έχω κερδίσει κάποιον «αγώνα» -θεωρώ πως είμαι σε μια εξελισσόμενη «παρτίδα» και, έτσι κι αλλιώς, νομίζω πως το «παιχνίδι» της ζωής είναι αρκετά πιο χαοτικό, και εδώ κάθε κίνηση οδηγεί στην επόμενη. Ακόμη κι αν αυτή φαίνεται μικρή ή και αποτυχημένη, πιθανά κάλυψε κάτι εκείνη τη στιγμή και σε οδήγησε στο επόμενό σου βήμα – κι έτσι, όλα είναι μια αλυσίδα πραγμάτων.
Νομίζεις πως ο ρόλος της «Βασιλικής», στον «Σασμό», έχει αλλάξει και τον τρόπο που σε αντιμετωπίζει το κοινό, ως ηθοποιό; Ήταν σα να επαναπροσδιορίζεις τη σχέση σου μαζί του;
Δεν το ‘χα σκεφτεί, αλλά νομίζω πως αυτό συνέβη. Και επειδή είχα μια μεγάλη τηλεοπτική παύση, και επειδή ξαναγύρισα στην τηλεόραση με πολύ διαφορετικούς όρους υποκριτικά, και λόγω του είδους του έργου, αλλά και λόγω της δικής μου εξέλιξης, ναι, νομίζω πως το κοινό με γνώρισε σχεδόν εκ νέου. Κι αυτό είναι κάτι πολύ ωραίο!
Είναι σα να είσαι μία άλλη, σε σχέση π.χ. με το -πολύ μακρινό- 2004 που σε πρωτογνωρίσαμε τηλεοπτικά στον «Εραστή δυτικών προαστείων»;
Ήταν κι εκείνο ένας ρόλος, μία συνθήκη πολύ διαφορετική, αλλά σίγουρα ένας ρόλος, δεν ήμουνα εγώ. Όμως, όσο κι αν εκείνο μπορεί να ήταν κάτι έντονα διαφορετικό από το σημερινό, δεν είμαι μια άλλη. Νομίζω δε πως το κοινό σημείο αυτών των πραγμάτων που φαίνονται τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, είναι ακριβώς ότι εμένα μου αρέσει μια εξέλιξη και μια μεταμόρφωση. Οπότε, είμαι αυτός ο άνθρωπος που μεταμορφώνεται και μπορεί να δεις ξαφνικά κάτι από εκείνον που να μην το περιμένεις.
Θα έλεγες πως και η αναγνωρισιμότητα ήρθε νωρίς σχετικά στην πορεία σου; Θα προτιμούσες να είχε έρθει λίγο πιο μετά από τα 20 σου μόλις χρόνια, όπως συνέβη;
Η αλήθεια είναι πως, ναι, ήρθε νωρίς – τώρα μπορώ να διαχειριστώ την αναγνωρισιμότητα πολύ καλύτερα! Παρόλο που σήμερα είναι πολύ πιο εκτεταμένη, είναι και πιο ομαλή – ούτε τρομάζω, ούτε ενθουσιάζομαι μ’ αυτήν. Είμαι σε μια κατάσταση πια που η αναγνωρισιμότητα μου φαίνεται ως μία ανταπόδοση για την δουλειά μου και ταυτόχρονα ως μέρος της δουλειάς μου – τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Οπότε είμαι ψύχραιμη απέναντι στην αναγνωρισιμότητα και στις εκδηλώσεις αγάπης του κόσμου – είναι κάτι που συμβαίνει και είναι ευχάριστο. Από την άλλη, αυτό δεν είναι κάτι που σε αξιολογεί ως άνθρωπο συνολικά – είναι μια περίοδος επιτυχημένης επαγγελματικής κατάστασης, που παίρνεις αναγνώριση από τον κόσμο.
Έχω σκονάκι. Οι fans της σειράς μου είπαν επισταμένα να σε ρωτήσω, όταν έμαθαν γι’ αυτή τη συνέντευξη: «Ρώτα την Μαριλίτα, τι θα γίνει με την Βασιλική; Θα επιβιώσει του ατυχήματος ή θα την παρακολουθούμε ως φάντασμα στη σειρά;»…
Είτε φάντασμα θα είμαι, είτε ζωντανή, ίδια θα με βλέπετε – δεν θα δείτε διαφορά (γελάει). Ζωντανή θα είμαι, σου αποκαλύπτω μόνο αυτό. Τα υπόλοιπα θα τα δείτε σε λίγες μέρες.
Είσαι πολύ επιλεκτική πάντως: Στις συνεργασίες σου, στις δουλειές που κάνεις, στις συνεντεύξεις που δίνεις, στην δημόσιά σου εικόνα εν γένει… Αυτό τι κόστος έχει; Και πρακτικά: Δεν έχει και οικονομικό κόστος αυτό;
Έχει. Και με δεδομένο ότι εγώ ζω από τη δουλειά μου και μόνο. Όμως, η ευτυχία δεν είναι συνυφασμένη με το χρήμα. Φυσικά, όταν έχεις ένδεια δεν μπορείς να είσαι ευτυχισμένος, μην φτάσουμε και στο άλλο άκρο, αλλά από εκεί και πέρα, το πώς γεμίζεις τις ώρες σου, πόση πυκνότητα έχουν, τι αξία καλλιτεχνική ή τι μεράκι βάζεις μέσα στη δουλειά σου, είναι η ζωή και ενδεχομένως αυτό να σου δώσει την ευτυχία. Απ’ την άλλη, σίγουρα έχω περάσει και δύσκολες περιόδους οικονομικά, αλλά προσπαθώ να βρίσκονται τα πράγματα σε μια ισορροπία. Ευτυχώς, έχω καταφέρει να επιβιώνω χωρίς να χρειάζεται να κάνω μεγάλες παραχωρήσεις στη δουλειά μου.
Και το επιβεβαιώνω, αφού, ανατρέχοντας στο Instagram σου για να δω τι ανεβάζεις, τι σοσιαλμιντιακή εικόνα έχεις, δεν είδα πουθενά να κρατάς κάποιο σαμπουάν ή να βάζεις μία συγκεκριμένη κρέμα στο σώμα σου διαφημίζοντάς την π.χ…
Δεν έχω κάνει καθόλου διαφημίσεις. Αν και μου ‘χουν κάνει προτάσεις. Κοίτα, δεν θέλω να ‘μαι και εντελώς αρνητική, γιατί κατά καιρούς λέω «μήπως να κάνω αυτό;», για ένα προϊόν που ίσως κι εγώ να χρησιμοποιούσα ούτως ή άλλως, αλλά κάπως δεν μου βγαίνει προς το παρόν. Μπορεί να συμβεί κάποια στιγμή, ποτέ μην λες ποτέ.
Τι σε ωρίμασε τόσο πολύ στη ζωή σου, Μαριλίτα; Η μητρότητα ίσως;
Αυτό είναι σίγουρο! Η μητρότητα άλλαξε πολλά πράγματα στον τρόπο που βλέπω τον κόσμο και ιεραρχώ τις αξίες και τα νοήματα γύρω μου. Είναι, επίσης, η δουλειά, οι αναζητήσεις… Αν και δεν ξέρω και σε ποιο βαθμό έχω ωριμάσει κιόλας. Σίγουρα έχω μια «περιοχή» που είναι αρκετά ώριμη και μία άλλη που είναι αρκετά ανώριμη και παιδική ακόμα. Νομίζω πως εφόσον αυτές οι δύο «συνομιλούν» μεταξύ τους, βοηθιέσαι και καλλιτεχνικά. Γιατί χρειάζεσαι και τον παιδικό ενθουσιασμό και την ανάγκη αναζήτησης, ενώ ταυτόχρονα χρειάζεται κι ένας τρόπος να το φιλτράρεις και να το κατευθύνεις όλο αυτό.
Με δύο γονείς που ασχολούνται τόσο επιτυχημένα επαγγελματικά με το θέατρο, δεν σου έθεσαν ήδη οι δύο κόρες σου, το ενδεχόμενο να ασχοληθούν κι εκείνες μελλοντικά με αυτό;
Όχι. Έχουν κι αυτές τις αναζητήσεις τους, αλλά αυτά που σκέφτονται και ονειρεύονται για τον εαυτό τους, δεν είναι θεατρικά για την ώρα. Μεγαλώνοντας, θα δείξει. Εμείς, τους δίνουμε τα εφόδια για να αναπτύξουν τις κλίσεις που δείχνουν να έχουν και, από εκεί και πέρα, ελπίζουμε να τους φέρει η ζωή τέτοιες συγκυρίες, ώστε να κάνουν αυτό που πραγματικά τους ταιριάζει.
Info:
Ο τρίτος -και τελευταίος- κύκλος της σειράς «Σασμός» του Alpha Ελλάδος, θα κάνει πρεμιέρα και από τον Alpha Κύπρου, τέλη Σεπτεμβρίου
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ (ΠΟΡΤΡΕΤΑ): ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (STUDIO 13)
