Είναι «τύχη», «ευλογία» ή «κακή στιγμή» το να μεγαλώνεις από ανθρώπους που δεν είναι οι βιολογικοί σου γονείς; Οι περιπτώσεις των διασήμων που ακολουθούν έχουν όλες τις εκδοχές, οι περισσότεροι, ωστόσο, είναι ευγνώμονες στην μοίρα που τους έστειλε σε καλύτερα χέρια από τα πιο τρυφερά ακόμη χρόνια της ζωής τους.
Από τον Αλέξανδρο Πρίφτη
Χρύσα Ρώπα
Κατά λάθος έμαθε, στα 12 της χρόνια, η Χρύσα Ρώπα το γεγονός ότι υιοθετήθηκε σε βρεφική ηλικία. Γύριζε από το σχολείο, όταν άκουσε μια γειτόνισσα να τσακώνεται με τη μητέρα της και να αναφέρει ότι η Χρύσα δεν ήταν δικό της παιδί. «Ήταν μία γυναίκα που είχε μείνει για 15η φορά έγκυος και ο παπάς αρνήθηκε να την κοινωνήσει, γιατί είχε κάνει αμβλώσεις. Έτσι, η γυναίκα αυτή έφερε στον κόσμο δίδυμα κοριτσάκια. Μία άλλη γυναίκα ήρθε τότε, έκοψε μια κλωστή από τον ποδόγυρό της και το έδεσε στο χεράκι του ενός κοριτσιού. Επέλεξε, δηλαδή, αυτό που ήθελε να υιοθετήσει. Αυτό ήμουν εγώ. Με έδωσε η μαμά μου. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν, ομολογουμένως, πέτρινα. Στα 12 μου, έμαθα ότι είμαι υιοθετημένη και ένιωσα να γκρεμίζεται ο κόσμος. Έχασα την εμπιστοσύνη μου για τα πάντα. Όταν καταρρέει το γεγονός ότι η γυναίκα την οποία γνώρισες ως “μάνα”, δεν σε γέννησε, ούτε ήπιες γάλα από το στήθος της, καταρρέεις και εσύ. Αν η εικόνα που έχεις για την ίδια σου τη μάνα είναι ψέμα, τότε σε ποια αλήθεια να πιστέψεις; Από αυτούς τους ανθρώπους δεν πήρα αγάπη και ακόμη και σήμερα προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι δεν σε αγαπούν αυτοί που σε απαξιώνουν και σε τυραννούν. Σε αγαπούν αυτοί που σε αγαπούν…».
Άση Μπήλιου
Το πρώτο μεγάλο σοκ της γνωστής αστρολόγου, Άσης Μπήλιου, δεν ήταν το ότι υιοθετήθηκε, αλλά ότι έφυγαν πολύ νωρίς από τη ζωή οι θετοί της γονείς. «Με τη θετή μου μητέρα έμοιαζα – και αυτό είχε πλάκα. Από την άλλη, κάτι διαισθανόμουν και τη ρώταγα “έχεις φωτογραφίες από τότε που ήσουν έγκυος σε μένα;”. Τελικά, αποφάσισε να μου το πει μόνη της. Πέρασα μια δύσκολη εφηβεία. Ενώ ήμουν πολύ καλή μαθήτρια, είχα αρχίσει να παραμελώ τα μαθήματα, είχα μπλέξει με το πανκ και σου λέει “κάτι έχει μάθει αυτή και τα κάνει αυτά” και έτσι μου το αποκάλυψε. Η απώλεια των θετών μου γονιών με έχει καθορίσει στη ζωή μου. Ήμουν μικρή σε ηλικία. Αυτό ήταν το μεγάλο μου σοκ και όχι η υιοθεσία. Η υιοθεσία ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Ποτέ δεν επιδίωξα να γνωρίσω τους βιολογικούς μου γονείς. Δεν είχα κάποια ανάγκη να τους γνωρίσω! Δεν έχω κανένα κενό μέσα μου σε αυτό το θέμα. Έζησα πολύ ευτυχισμένη με τους ανθρώπους που επέλεξαν να με μεγαλώσουν. Τους αγαπούσα και με αγαπούσαν τόσο πολύ οι θετοί μου γονείς, που δεν μπορώ να βάλω άλλους ανθρώπους για οικογένεια υποχρεωτικά. “Οικογένεια”, επίσης, θεωρώ ανθρώπους που είναι φίλοι μου δοκιμασμένοι χρόνια, αλλά σίγουρα οικογένειά μου δεν είναι οι βιολογικοί μου γονείς!».
Μάριος Φραγκούλης
Ο διεθνούς φήμης τενόρος, έμαθε σε ηλικία τεσσάρων ετών ότι ήταν υιοθετημένος. Κι όμως, όσο κι αν πληγώθηκε, όσο κι αν του στοίχισε και του κοστίζει ακόμα, κατάφερε να βρει τον δρόμο του και να διαπρέψει ανά την υφήλιο. «Το ήξερα από τεσσάρων χρονών που ήρθα από την Αφρική. Οι γονείς μου, μου είπαν: “Θα μείνεις ένα διάστημα με τη θεία Λούλα”. Δεν την ήξερα καθόλου. Για πολύ μεγάλο διάστημα δεν μπορούσα να επικοινωνήσω εύκολα με κανέναν. Υπήρξα όμως πολύ τυχερός, γιατί έπεσα στα χέρια δύο ανθρώπων που μ’ αγάπησαν πραγματικά – ίσως περισσότερο κι από ένα δικό τους παιδί. Αισθάνθηκα την τεράστια αγκαλιά και ασφάλεια αυτών των ανθρώπων και την κουβαλάω μέσα μου, μέχρι τώρα. Δεν ζήλεψα ποτέ οποιοδήποτε άλλο παιδί. Δεν μου στέρησαν τίποτα, απεναντίας μου άνοιξαν πόρτες και μου έδωσαν όλα τα εφόδια για να γίνω αυτό που έγινα. Αυτοί χάραξαν την πορεία μου. Η ζωή μου, λοιπόν, είναι μια αλληλουχία γεγονότων, αλληλένδετων, που χωρίς το ένα μπορεί να μην ακολουθούσε το άλλο».
Πέτρος Τατσόπουλος
Για τη δική του και τόσο προσωπική ιστορία είχε μιλήσει στο παρελθόν και ο γνωστός συγγραφέας και πολιτικός, Πέτρος Τατσόπουλος. Άλλωστε, από εκεί εμπνεύστηκε το best seller βιβλίο του που έγραψε, «η καλοσύνη των ξένων». «Υιοθετήθηκα στα οκτώ. Άρα, οι πρώτες μου αναμνήσεις έχουν να κάνουν με την ανάδοχη οικογένεια, ένα είδος εξωτερικών συνεργατών του ΠΙΚΠΑ που δεν σε υιοθετούσε, αλλά σε έπαιρναν στη δική τους οικογένεια. Αυτούς θεωρούσα ως την πρώτη μου οικογένεια. Όταν ήρθαν οι Τατσόπουλοι για να με πάρουν από αυτούς -και κατάλαβα ότι θέλουν να με πάρουν οριστικά- αντέδρασα όπως ένα παιδί που αποχωρίζεται τους γονείς του. Θυμάμαι, μάλιστα, ότι στην αρχή μού είπαν ότι θα πάμε ένα ταξίδι στην Αθήνα. Για μένα, που ήμουν στον Κορυδαλλό, η Αθήνα μού φαινόταν τόσο μακρινή που ήταν σαν να μου λένε “θα πάμε στη Σουηδία”. Όταν γεννήθηκα, καταχωρήθηκα στο ληξιαρχείο ως “αγνώστου πατρός”. Μέχρι σήμερα δεν γνώρισα τον πατέρα μου καλά. Στη βιολογική μου μητέρα, όμως, χρωστάω ευγνωμοσύνη που με έφερε σε αυτή τη ζωή. Γονείς είναι αυτοί με τους οποίους έχεις ζήσει μαζί».
Αντώνης Λουδάρος
Η μητέρα του ηθοποιού Αντώνη Λουδάρου, πέθανε όταν εκείνος ήταν μόλις 12 ετών. Τότε ήταν που τον μεγάλωσε η θεία του. «Μια απώλεια στα 12 σου, τόσο σημαντική όσο είναι της μάνας, είναι σοκ. Γιατί, ξαφνικά νιώθεις ότι φύτρωσες, έφυγε η μήτρα που σε γέννησε. Είναι πολύ περίεργο συναίσθημα. Όσοι έχουνε χάσει τη μάνα τους θα με καταλάβουν. Νιώθεις πολύ ξεκρέμαστος, σαν να αιωρείσαι στο σύμπαν. Μετά, με ανέλαβε η αδελφή της μάνας μου, που ήταν ανύπαντρη και είναι η δεύτερη μάνα μου. Στα χαρτιά έχω δύο επίθετα. Πρώτο είναι της υιοθεσίας. Είχα βγει στη δουλειά, αλλιώς, αν το είχα κάνει πιο μικρός, πιθανόν να με ξέρατε με άλλο όνομα. Όταν χάσαμε τη μαμά, ο μπαμπάς μου είπε δεν ξέρω πώς να σε φροντίσω, κάπου πρέπει να πας. Το πρώτο όνομα είναι και της μητέρας μου, Ζαχαράκης. Είμαι Αντώνιος Ζαχαράκης-Λουδάρος. Έτσι γράφει η ταυτότητά μου. Τη δεύτερη μητέρα μου την “έχασα” το 2014. Μπόρεσα να “μεταμορφώσω” τη θεία μου σε μάνα και πριν “φύγει” να της πω: “Σ’ έχω αγαπήσει βαθιά”. Μέναμε μαζί, με μεγάλωσε, από την ηλικία των 13-24 χρονών, που άνοιξα κι εγώ τα φτερά μου».
Φαίη Ζαφειράκου
Από μικρή γνώριζε πως οι άνθρωποι που τη μεγαλώνουν δεν είναι οι βιολογικοί γονείς της. Η Φαίη Ζαφειράκου, υιοθετήθηκε όταν ήταν μόλις 6 μηνών μωρό. «Εμένα μου είπαν ότι ήμουν το παιδί της καρδιάς, ότι με επέλεξαν, ότι τους επέλεξα κι εγώ. Τότε, απάντησα στη μητέρα μου ότι δεν με ενδιαφέρει αν δεν με γέννησες. Εμένα το μόνο που με ενδιαφέρει είναι ότι είσαι μαμά μου. Δεν έχω κανένα απωθημένο με αυτό. Ξέρω μια κατάσταση, τη σέβομαι, την κατανοώ και ήταν όντως καλύτερα για μένα. Αφήνει μόνο μια πικρία σαν γεγονός. Έχω συγχωρέσει, για να είμαι καλά μέσα μου, στην ψυχή μου, και το έχω δικαιολογήσει».
Mike
Μία εκ βαθέως εξομολόγηση έκανε ο γνωστός τραγουδιστής και παίκτης του «Nomads», Mike, ο οποίος δεν δίστασε να μιλήσει με λόγια καρδιάς, για τους ανθρώπους που τον μεγάλωσαν. «Δεν μπορούσαν οι γονείς μου να φέρουν στον κόσμο ένα παιδί και εμένα με υιοθετήσανε. Τους αγαπάω πάρα πολύ αυτούς τους ανθρώπους! Τους χρωστάω τα πάντα! Είμαι πολύ γεμάτος. Έχω πάρει πολλή αγάπη στη ζωή μου. Το ήξερα από την πρώτη στιγμή ότι είμαι υιοθετημένος. Μου είπαν την αλήθεια για την υιοθεσία. Όταν ήμουν στο ίδρυμα ερχόντουσαν, με έβλεπαν, περνούσαμε ώρες μαζί, έπρεπε να συνηθίσω ότι αυτοί είναι οι γονείς μου. Δέχτηκα αμέσως τη μαμά μου, με το που με πήρε στα χέρια της κοιμήθηκα στην αγκαλιά της. Δεν τους γνωρίζω καθόλου τους βιολογικούς μου γονείς και δεν με ενδιαφέρει να μάθω. Εύχομαι να είναι καλά. Κάποια στιγμή, εκεί γύρω στα 15 μου, ήθελα να μάθω, αλλά με το που μου είπαν οι γονείς μου ότι θα είναι δίπλα μου σε αυτό, σταμάτησα. Δεν με ενδιέφερε πλέον. Τον λόγο που με άφησαν στο ίδρυμα δεν τον ήξερα, μου είπαν ότι αυτή η γυναίκα ήταν άρρωστη».
Steve Jobs
Οι γονείς του Steve Jobs, John Abdulfattah Jandali και Joanne Schieble, ήταν μόλις στην εφηβεία όταν γνωρίστηκαν και έκαναν σχέση. Ωστόσο, ο συντηρητικός πατέρας της Joanne, δεν δέχτηκε το μωρό που κυοφορούσε η κόρη του, με αποτέλεσμα ο διασημότερος επιχειρηματίας στον χώρο της τεχνολογίας, να δοθεί για υιοθεσία, από τις πρώτες κιόλας ημέρες της ζωής του. Το αποτέλεσμα ήταν να πάει στην αγκαλιά των θετών του γονιών, που ήταν μορφωμένοι κι έτσι σπούδασε και ο ίδιος και κατάφερε όσο ζούσε να είναι ο νούμερο ένα στον τομέα του. Για την ιστορία, ο Jobs δεν γνώρισε ποτέ τον βιολογικό του πατέρα, αφού η μητέρα του είχε φύγει νωρίτερα από τη ζωή κι εκείνος δεν επιθύμησε καμία επαφή.
Marilyn Monroe
Η Marilyn Monroe, γεννήθηκε με το όνομα «Norma Jeane Mortenson» την 1η Ιουνίου του 1926, στο γενικό νοσοκομείο του Λος Άντζελες. Λίγο πριν από τη γέννησή της, ο πατέρας της είχε εγκαταλείψει τη μητέρα της για να μετακομίσει στο Σαν Φρανσίσκο. Η Marilyn μεγάλωσε χωρίς να γνωρίζει ποιος ήταν πραγματικά ο πατέρας της, καθώς η μητέρα της, Gladys, άλλαζε συνεχώς ερωτικούς συντρόφους. Λόγω σοβαρών ψυχολογικών προβλημάτων, έχασε τη δουλειά της και πέρασε σχεδόν όλη τη ζωή της μπαινοβγαίνοντας σε διάφορα ιδρύματα. Έτσι, σε ηλικία 9 ετών, η Marilyn, μπήκε σε ορφανοτροφείο και δύο χρόνια αργότερα δόθηκε για υιοθεσία.
Nelson Mandela
Γεννήθηκε το 1918 σε ένα χωριό της Νότιας Αφρικής, με το όνομα Rolihlahla Mandela. Το χωριό Qunu ήταν τόσο μικρό, χωρίς δρόμους, μόνο με μονοπάτια και με τις οικογένειες να ζουν σε καλύβες, σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας. Βαπτίστηκε ως «Nelson» από έναν δάσκαλο και στην ηλικία των 9 ετών έχασε τον πατέρα του, Madla Henry Mandela, τοπικό άρχοντα και σύμβουλο της βασιλικής οικογένειας των Thembu, από φυματίωση. Η μητέρα του, Nongaphi Nosekeni, ανέθεσε τη φροντίδα του στον αντιβασιλέα των Thembu και εξάδελφο του πατέρα του, Jongintaba Dalindyebo, και τη σύζυγό του, που τον υιοθέτησαν. Έκανε πολλά χρόνια να δει τη μητέρα του, αλλά πάντα υποστήριζε ότι ο Jongintaba και η γυναίκα του, του συμπεριφέρθηκαν σαν να ήταν δικό τους παιδί.
