Ηθοποιοί, παρουσιαστές και δημοσιογράφοι ανατρέχουν στα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής τους και θυμούνται οικογενειακές στιγμές και ιστορίες για τον Άγιο Βασίλη.
Από τη Μαρίνα Χρυσοστόμου
Κωνσταντίνος Χάμπαλης
Άγιος Βασίλης; Ποιος Άγιος; Και ποιος Βασίλης; Ο plus size εκείνος κυριούλης (μη με πουν και ρατσιστή) με τη red velvet στολή, τη λευκή γενειάδα, με τον σάκο του γεμάτο δώρα, πάνω σε έλκηθρο που το σέρνουν τάρανδοι και φέρνει δώρα στα μικρά παιδιά; OK! Εγώ, αλλιώς τον γνώρισα: Ψηλό, 1.82 ύψος, λεπτό με «μπυροκοιλίτσα», δεν οδηγούσε έλκηθρο – αλλά ένα Renault coupe πορτοκαλί χρώματος, κόντρα ξυρισμένο, με τζιν παντελόνι και ζιβάγκο. Ήρεμη ευγενική μορφή, η καμινάδα ποτέ δεν ήταν το φόρτε του, εξάλλου δεν έχουμε στο σπίτι τζάκι, χρησιμοποιούσε πάντα την πίσω πόρτα για τις «επισκέψεις» του και πότε μα ποτέ δεν έπινε γάλα ούτε έτρωγε μπισκότα. Ο δικός μου Άγιος Βασίλης είχε όνομα, επίθετο, ταυτότητα, πόλη και χωριό καταγωγής, ζούσαμε στο ίδιο σπίτι, δεν ήταν μύθος αλλά πραγματικότητα. Δεν χρειαζόταν γράμματα, ούτε emails. Πάντα διάβαζε τις σκέψεις μου. Ήξερε τι ζητούσα. Ποτέ κάτι υπερβολικό. Σχεδόν, τίποτα. Ο πατέρας μου, ο δικός μου Άγιος Βασίλης, φρόντισε αυτό το τίποτα να το μετατρέψει σε καθημερινή μαγεία. Χωρίς χρυσά περιτυλίγματα και κόκκινες κορδέλες. Απλές καθημερινές στιγμές, κάτω από το χριστουγεννιάτικο μας δέντρο στολισμένο με αγάπη, όπου κάθε στολίδι του μια οικογενειακή χαρούμενη στιγμή. Με τα παιδιά τού αδελφού μου στο σπίτι να μεγαλώνουν χρόνο με τον χρόνο κι εμείς μαζί τους. Εγώ, η μάνα μου, ο πατέρας μου, ο αδελφός μου με την οικογένειά του, ο σκυλάκος μας, εμείς, όλοι μαζί. Δεν είναι μια, συγκεκριμένη στιγμή. Είναι όλες μαζί, ολόχρονα.
Μαρία Ονησιφόρου
Χριστούγεννα… πολλές θύμησες! Κρατάω όλες εκείνες τις πολύ όμορφες και οικογενειακές στιγμές! Το σπίτι -κατάλληλα στολισμένο – πάντα έτοιμο να υποδεχτεί κόσμο, τα γνωστά «τραπεζώματα» και στη συνέχεια όλοι οι μικροί γύρω από το δέντρο ν’ ανοίξουμε τα δώρα μας! Παρόλο που σχεδόν πάντα γνώριζα τι είχε μέσα το δικό μου κουτί, δεν σου κρύβω, πως εκείνη τη στιγμή την καρτερούσα όλη τη χρόνια. Από μικρή ήξερα πως για να «επικοινωνήσω» με τον Άγιο Βασίλη -και να του ζητήσω το δώρο μου, έπρεπε να ήμουν «καλό και φρόνιμο» κορίτσι. Τα κατάφερνα όλως παραδόξως (γέλια). Αυτό, φυσικά, κράτησε μέχρι την ηλικία των 9. Από εκεί και μετά, με τη δικαιολογία ότι έπρεπε από μόνη μου να επιλέξω το δώρο μου, καθώς ο Άγιος Βασίλης δεν γνώριζε τι ακριβώς είχα στο μυαλό μου, πήγαινα με τον πατέρα μου στα μαγαζιά για… ψώνια.
Θέκλα Πετρίδου
Δεν έχω κάποια αξιομνημόνευτη ανάμνηση από παιδικά Χριστούγεννα. Η αγαπημένη μου γιορτή όταν ήμουν μικρή ήταν το Πάσχα. Και γενικώς δεν είμαι τύπος των εορτών. Πίστευα στον Άγιο Βασίλη μέχρι τα 10 μου χρόνια, που θυμάμαι και τι ακριβώς ζήτησα από τον Άγιο. Μια κούκλα μανεκέν που μπορούσες να της κόψεις κομμάτια ρούχα και να την ντύσεις. Ο παππούς μου ήταν ράφτης και πάντα μου άρεσε η δημιουργία ρούχων. Εκείνη τη χρονιά λοιπόν, ο 7χρονος τότε αδελφός μου, μου αποκάλυψε πως δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης και πως ο μπαμπάς ήταν αυτός που μας έφερνε τα δώρα. Εκείνη τη χρονιά δεν μπόρεσα να το απολαύσω, επειδή ένιωθα ενοχές πως είχα ζητήσει ακριβό δώρο και θα επιβάρυνα τους γονείς μου (γέλια).
Μάριος Δημητρίου
Η πρώτη αποκάλυψη του πραγματικού Αγίου Βασίλη ήταν στα 6 μου, όταν είδα τη μητέρα μου να μου βάζει το δώρο μου δίπλα στο κρεβάτι, που εγώ υποτίθεται ήμουν σε βαθύ ύπνο, παρόλα αυτά δεν είπα τίποτα γιατί μπορώ να πω μου άρεσε περισσότερο, το βρήκα πιο όμορφο και πιο ζεστό. Μια πολύ ωραία Πρωτοχρονιά ήταν σ’ ένα από τα λυόμενα σπίτια στο Τρόοδος, με ωραία παρέα και ενώ θα φεύγαμε την επόμενη μέρα, τελικά μείναμε, η πόρτα από το χιόνι δεν άνοιγε και έτσι παραμείναμε ακόμα 2 νύχτες.
Μαρία Μαστρίδου
Χρώματα, υφάσματα, ψαλίδια, κλωστές… στην καρδιά της Λευκωσίας, σε μια πάροδο της οδού Λήδρας, έχω δημιουργήσει τις πιο όμορφες μου αναμνήσεις. Κάθε χρόνο, την περίοδο των Χριστουγέννων, εργαζόμουν στο μαγαζί υφασμάτων που διατηρεί ο πατέρας μου μέχρι και σήμερα. Μαζί με τα χρωματιστά υφάσματα που ξεδιπλώνονταν μπροστά στα μάτια μου, ξεπρόβαλλε συνάμα και ένας κόσμος γεμάτος μυρωδιές και μελωδίες. Και αφού δουλεύαμε σε μια πολυσύχναστη οδό, θυμάμαι με νοσταλγία τη μυρωδιά από τα φρεσκοψημένα κάστανα και από το μαλλί της γριάς. Χορωδίες να ψάλλουν τα κάλαντα και μικροπωλητές να διαλαλούν την πραμάτειά τους ανάμεσα στον κόσμο που έκανε τα ψώνια του. Το βράδυ της Παραμονής, κουρασμένοι πια από τη δουλειά των γιορτών, μαζευόμασταν στο σπίτι απολαμβάνοντας ζεστό φαγητό και οικογενειακή θαλπωρή. Όμορφες στιγμές. Γεμάτες αγάπη. Στιγμές που θα ήθελα να δημιουργήσω και με τα δικά μου παιδιά.
Αφροδίτη Γεωργίου
Δεν μπορώ να διαλέξω τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής μου, πολύ απλά επειδή για μένα τα Χριστούγεννα είναι πάντα η αγαπημένη μου εποχή! Λατρεύω την παραμυθένια ατμόσφαιρα που φέρνουν μαζί τους, αλλά και τις ζεστές συναντήσεις με αγαπημένα πρόσωπα. Η κατάνυξη της μεγάλης γιορτής των Χριστουγέννων προσθέτει φως στις ψυχές μας, ενώ η αλλαγή του χρόνου μας κάνει να θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και να ονειρευτούμε ακόμα πιο δυνατά. Όσο για τον Άγιο Βασίλη, με θυμάμαι από αρκετά μικρή να ξέρω ότι πρόκειται για τους γονείς μου αλλά να μην το λέω για να μην τους χαλάσω την έκπληξη που ετοίμαζαν με τόση αγάπη. Το ζούσα 100% και απολάμβανα τα δώρα που μου έφερνε ο… «Άγιος Βασίλης». Γενικά, τα Χριστούγεννα δεν θεωρούνται τυχαία ως η πιο υπέροχη εποχή του χρόνου!
Μιχάλης Χρίστου
Τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής μου ήταν στην ηλικία των 9, όταν ο Άγιος Βασίλης έφερε σε μένα και στα αδέλφια μου τρία υπέροχα ποδήλατα. Θυμάμαι από τη χαρά μου χοροπηδούσα σαν τρελός πάνω στο κρεβάτι, καθώς ο Άγιος είχε ακούσει την επιθυμία μου. Πάντα πίστευα στον Άγιο Βασίλη αλλά εκείνη η μέρα με σημάδεψε περισσότερο, καθώς ήταν τόσο μαγικό όλο το σκηνικό που χαράκτηκε για πάντα στο μυαλό μου.
Στέλλα Φιλιππίδου
Από μικρή τα Χριστούγεννα τα περνούσα πολύ οικογενειακά, γεμάτα δώρα, ζεστασιά, λαμπιόνια και μυρωδιές από μπισκότα και γλυκά. Πάντα, όμως, είχα την έγνοια αν όλα τα παιδάκια περνούσαν το ίδιο όμορφα. Έτσι ποτέ δεν ήμουν εκατό τοις εκατό ανέμελη αν και το ήθελα πολύ. Στην ηλικία των οκτώ, στην τρίτη δημοτικού, στην χριστουγεννιάτικη κλήρωση κέρδισα μια γαλοπούλα. Πήγα στο σπίτι με τη γαλοπούλα γεμάτη περηφάνια και η μαμά μου μού πρότεινε να τη δωρίσουμε σε μια οικογένεια που θα τους έκανε τα Χριστούγεννα πιο εύκολα και όμορφα. Στην αρχή σκέφτηκα ότι θα αποχωριζόμουν τόσο γρήγορα το δώρο που κέρδισα, αλλά το έκανα. Μετά από αυτό, πέρασα τα πιο ξέγνοιαστα Χριστούγεννα της ζωής μου. Εκείνα τα Χριστούγεννα κοιμήθηκα ήρεμη και σίγουρη πως κάποια παιδάκια θα είχαν στο τραπέζι τους ένα όμορφο γεύμα και τίποτα λιγότερο από ό,τι είχα εγώ.
Ελευθερία Ανδρέου
Όταν είμαι με την οικογένειά μου και τους ανθρώπους που αγαπώ, τα Χριστούγεννα δεν μπορεί να μην είναι όμορφα. Για μένα δεν υπάρχουν τα καλύτερα Χριστούγεννα. Μέχρι τώρα είχα την ευλογία, όλα τα Χριστούγεννα, κάθε χρόνο, να είναι όμορφα, αγαπησιάρικα, γλυκά, χαρούμενα, ζεστά! Αυτό εύχομαι από καρδιάς και για φέτος όχι μόνο για μένα αλλά για όλο τον κόσμο! Από την άλλη, θυμάμαι τη μέρα που ανακάλυψα ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης. Είχα ξαπλώσει για ύπνο, ανυπομονώντας να φτάσει το επόμενο πρωί για να αντικρίσω τα δώρα μου. Μάλλον, από την πολλή ανυπομονησία δεν μπόρεσα να κοιμηθώ και έτσι έμαθα ποιος ήταν ο πραγματικός και ΠΑΝΤΟΤΙΝΟΣ μου Άγιος Βασίλης.
Χριστιάνα Αρτεμίου
Τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής μου, ήταν πριν πολλά χρόνια, όπου οι γονείς μας είχαν τη φαεινή ιδέα να μας πάνε στο Τρόοδος για να δούμε τα χιόνια. Αποκλειστήκαμε λόγω χιονόπτωσης και περάσαμε 4 ώρες μέσα στο αυτοκίνητο στη μέση του «άσπρου πουθενά». Λέγαμε ανέκδοτα, τραγουδούσαμε για να περάσει η ώρα και τελικά φάγαμε τα «χριστουγεννιάτικα μας σάντουιτς» μέσα στο αυτοκίνητο και επιστρέψαμε πίσω. Όσον αφορά τον Άγιο Βασίλη, ερχόταν πάντα σπίτι μας το μεσημέρι κατά τη διαρκεια του χριστουγεννιάτικου φαγητού, για να μας φέρει τα δώρα μας. Μια χρονιά όταν ήμουν 7 χρονών περίπου, μετά το φαγητό η μητέρα μου εξαφανίστηκε από το τραπέζι, την ψάχναμε όλοι αλλά κανένας δεν ήξερε πού ήταν. Μετά από λίγη ώρα εμφανίστηκε ο Άης Βασίλης με τη σακούλα του, τα γένια του και μας μιλούσε με χοντρή φωνή. Μετά είδα ότι φορούσε τις γόβες της μητέρας μου, το βραχιόλι της και τα δαχτυλίδια της. Από τότε σταμάτησα να αγαπώ τον Άγιο Βασίλη, γιατί πίστευα ότι ήταν κλέφτης και είχε έρθει σπίτι μας για να κλέψει τα πράγματα της μητέρας μου και να τα φοράει αυτός!
Μιχάλης Σοφοκλέους
Τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής μου, ήταν πριν από τρία χρόνια όταν ήρθε στη ζωή μας ο γιος μας, Σοφοκλής. Ήταν από τις πιο όμορφες περιόδους, γιατί εκτός του ότι όλα ήταν γιορτινά, ήταν όλα πρωτόγνωρα για εμάς. Όσον αφορά τον Άγιο Βασίλη, όταν ήμουν μικρός, μου είχαν μπει υποψίες πως αυτός ο Άγιος δεν υπάρχει και ότι πίσω από αυτόν κρύβονται οι γονείς μου. Έτσι, τη μέρα που υποτίθεται θα ερχόταν ο Άγιος Βασίλης, του έστησα καρτέρι έξω από το σπίτι. Μετά από αρκετή ώρα, είδα ένα ταξί να σταματά έξω από το σπίτι μας και ένα φίλο του πατέρα μου να κατεβαίνει από αυτό και να αφήνει τα δώρα έξω από την πόρτα. Και εκεί τον έπιασα στα πράσα!
Μαρία Ιωάννου
Τα πιο αγαπημένα μου Χριστούγεννα είναι τα φετινά, τα περσινά, τα προπέρσινα και γενικά τα Χριστούγεννα από τότε που είχα την ευλογία να έρθουν τα παιδιά μου στη ζωή. Και αυτό γιατί όταν δεις τα Χριστούγεννα μέσα από τα αθώα μάτια των παιδιών γίνονται μαγικά, γίνονται όμορφα, γίνονται χαρμόσυνα, γίνονται ζεστά. Έτσι κι αλλιώς ο Χριστός γεννιέται και όλα ανανεώνονται. Έχοντας, λοιπόν, κοντά σου παιδιά, τα δικά σου είτε συγγενικά , έρχεσαι πιο κοντά στο πνεύμα των Χριστουγέννων και η καρδιά ανοίγει και ζεσταίνει. Καλά Χριστούγεννα!
