Σκρολάροντας στο Instagram μου πριν από δύο περίπου βδομάδες, έπεσα πάνω σε μία υπέροχη σειρά φωτογραφιών που είχε ανεβάσει η ίδια μαζί με τον (σούπερ κούκλο και ιδιαίτερα φωτογενή) σκύλο της, Γιάννη, κάτω από το Χριστουγεννιάτικό της δέντρο στο στολισμένο από λαμπάκια-γιορτινό σπίτι της, στην Αθήνα – αν θυμάμαι καλά, αυτό συμβαίνει κάθε χρόνο, περίπου τέτοιες μέρες, εν είδει εθιμοτυπικής «τελετής». «Α, είμαι ο πιο ακατάλληλος άνθρωπος για να μιλήσει για τα Χριστούγεννα! Πάρε τον Λουδάρο να στα πει όλα!», μου λέει από την αρχή στο τηλέφωνο, λίγο πριν ξεκινήσουμε την κουβέντα μας. «Ας δοκιμάσουμε, ωστόσο…», της αντιπροτείνω. «Μπορεί να βγει κάτι ανατρεπτικό, κάτι μη αναμενόμενο – κάτι που δεν θα ‘ναι σίγουρα βαρετό, και θα ‘χει χιούμορ!».
-Τι σημαίνουν για τα σένα τα Χριστούγεννα;
-Είναι μια πολύ ωραία ευκαιρία για ωραία τραπέζια με φίλους, για συνάξεις, και για μια ατμόσφαιρα κάπως «οικογενειακή» – είτε είσαι με οικογένεια, είτε με φίλους οι οποίοι ουσιαστικά είναι η οικογένεια που έχεις διαλέξει.
-Νομίζεις πως τα παιδικά μας Χριστούγεννα είναι «τα καλύτερα από όσα έχουμε ζήσει» ή είναι υπερκετιμημένο αυτό το θέσφατο;
-Τα παιδικά μας Χριστούγεννα είναι τα καλύτερα, γιατί στα παιδικά μας χρόνια φαντάζουν όλα πιο γιορτινά, πιο λαμπερά, περιμένεις τον Άγιο Βασίλη αν είσαι πολύ μικρός, κάνεις διακοπές από το σχολείο για δύο βδομάδες -κάτι που δεν συμβαίνει στην ενήλικη ζωή, εκτός αν κάνεις μία δουλειά που έχει σχέση με παιδιά, σε αντίθεση φυσικά με εμάς τους ηθοποιούς που οι γιορτές σημαίνουν και περισσότερες παραστάσεις και πιο πολλή δουλειά-, ενώ υπάρχουν και εικόνες με παιδάκια που κάθονται μπροστά στο τζάκι με τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους στο χωριό τους και ψήνουν κάστανα ανέμελα, που βγαίνουν να πουν τα κάλαντα, που παίρνουν δώρα από παντού.
-Εσύ, μέχρι ποια ηλικία πίστευες ότι υπάρχει ο Άγιος Βασίλης;
-Σε καμιά ηλικία δεν πίστευα ότι υπάρχει ο Άγιος Βασίλης! Μάλλον γιατί οι γονείς μου δεν μου ‘χαν πει ποτέ ότι υπάρχει.
-Έβγαινες κι εσύ με τα άλλα παιδάκια για να πεις τα κάλαντα;
-Βέβαια. Γιατί μάζευα λεφτά (γελάει). Με τα οποία έπαιρνα δώρα για τους γονείς μου, για τις γιαγιάδες μου, για τους παππούδες μου…
-Το ωραιότερο Χριστουγεννιάτικο δώρο που σου ‘χουν κάνει στην ενήλικη ζωή σου, ποιο ήταν μέχρι σήμερα;
-Δεν μου παίρνει κανείς δώρο για τα Χριστούγεννα!
-Για ποιο λόγο;
-Γιατί να μου πάρουν; Είμαι παιδάκι ή με λένε «Χριστίνα»; Θέλω να πω, δεν γίνεται κάτι ιδιαίτερο. Μπορεί να κάνω π.χ. το τραπέζι και οι φίλοι μου, οι καλεσμένοι μου, να μου φέρουν κάτι, αλλά δεν θα μου φέρει κάποιος δώρο επί τούτου, για τα Χριστούγεννα, και να μου το βάλει κάτω από το δέντρο. Ούτε μου το ‘χουν κάνει, ούτε το ‘χω κάνει εγώ σε κάποιον.
-Στολίζεις Χριστουγεννιάτικο δέντρο;
-Τα τελευταία χρόνια, ναι. Παλιά, δεν στόλιζα, δεν μ’ άρεσε ένα δέντρο μέσα στο σπίτι. Έβαζα κάτι λαμπάκια, αλλά δεν έβαζα και δέντρο γιατί μου φαινόταν άσχημο. Τώρα μ’ αρέσει!
-Να φανταστώ ότι βαριέσαι θανάσιμα όταν θα πρέπει να ξεστολίσεις το δέντρο;
-Είναι το χειρότερό μου! Αλλά γίνεται πιο γρήγορα απ’ το στόλισμα γιατί δεν έχεις να σκεφτείς πού θα βάλεις το ένα και πού το άλλο, τα μαζεύεις όλα μαζί τα στολίδια τσάκα τσάκα. Επίσης, με το που θα τελειώσει η Πρωτοχρονιά, θέλω το δέντρο να εξαφανιστεί αμέσως, δηλαδή τ’ Άη Γιαννιού δεν θέλω να υπάρχει δέντρο μέσα στο σπίτι – δεν μπορώ αυτούς που κρατάνε το δέντρο μέχρι τον Μάρτιο, μπορεί να τρελαθώ! Περνάω από κάτι σπίτια τον Φεβρουάριο και βλέπω δέντρα στολισμένα – «σταματήστε!», θέλω να τους πω, «αίσχος, βγάλτε το!».
-Γιατί το παθαίνεις αυτό;
-Γιατί μου δημιουργεί μια παραίτηση, ότι κάποιος δεν έχει ασχοληθεί για να ξεστολίσει το δέντρο.
-Να υποθέσω ότι, αντίστοιχα, δεν μπορείς κι αυτούς που στολίζουν από τον Οκτώβριο;
-Ε, ναι. Και ειδικά στην Ελλάδα που ακόμη εκείνη την εποχή πηγαίνουμε στη θάλασσα. Δεν μπορώ να συνδυάσω τα μπάνια με το Χριστουγεννιάτικο δέντρο!
-Για πολλούς ανθρώπους τα Χριστούγεννα είναι και μια μελαγχολική γιορτή. Το συμμερίζεσαι;
-Πολύ! Ειδικά γι’ αυτούς που είναι μόνοι, που δεν έχουν χρήματα -γιατί τα Χριστούγεννα είναι και μία καταναλωτική γιορτή, ένα καταναλωτικό πανηγύρι στο οποίοι «πρέπει» να συμμετάσχεις- και δεν μπορούν να πάρουν τα βασικά, όπως την γαλοπούλα, τον κουραμπιέ και το μελομακάρονο ή ένα δώρο για τα παιδιά τους, γι’ αυτούς που δεν έχουν φίλους για να τους καλέσουν σε ένα γιορτινό τραπέζι ή για όσους βρίσκονται σε ένα νοσοκομείο, σε ένα ίδρυμα ή σε ένα γηροκομείο επειδή δεν έχουν κανέναν να τους νοιαστεί εκείνη τη μέρα. Όλους αυτούς τους ανθρώπους εγώ τους καταλαβαίνω! Γι’ αυτό και, για όλους αυτούς -τους οποίους ας έχουμε λιγάκι στο μυαλό μας τις μέρες των γιορτών- τα Χριστούγεννα είναι μία πάρα πολύ μελαγχολική γιορτή – ούτε καν απλώς «λίγο μελαγχολική». Ειδικά αν σκεφτείς πώς σου «σερβίρουν» τα Χριστούγεννα: Ως κάτι που πρέπει να το ζεις με πολλούς φίλους στο Saint Moritz, όπου αφού κάνεις σκι θα φας πολύ εκλεκτά εδέσματα -μεταξύ άλλων σερβίρονται αυγοτάραχα, σολομοί και χαβιάρι και σε δεύτερο πιάτο οι πάπιες με τις γεμιστές γαλοπούλες- φορώντας τα καινούργια σου ακριβά ρούχα. Όλο αυτό, όμως, δεν μπορείς να το πετύχεις αν είσαι ένας κανονικός άνθρωπος! Αλλά υπάρχει: Σε διαφημιστικά, σε εορταστικά, σε χριστουγεννιάτικες εικόνες που παρακολουθούμε.
-Τα φετινά σου Χριστούγεννα πώς θα είναι;
-Δεν έχω ιδέα! Έχω αποφασίσει να μην έχω προσδοκίες από τα Χριστούγεννα, για να μην απογοητεύομαι αν κάτι δεν έγινε. Ούτε να αποφασίζω από πριν για εκείνη τη μέρα. Ίσως πάω κάποιο ταξίδι, δεν ξέρω, δεν έχω κλείσει καν τα εισιτήρια. Θέλω να γίνεται κάτι της στιγμής ή από την προηγούμενη μέρα, θέλω να πάρω π.χ. τους φίλους μου και να τους πω: «Μωρέ, ελάτε αύριο να φάμε στο σπίτι!». Ούτε θέλω να ψωνίζω, ούτε να τρέχω μια βδομάδα πριν και να προετοιμάζω, γιατί με αγχώνει όλη αυτή η διαδικασία, μου δημιουργεί στρες. Και δεν υπάρχει κανένας λόγος να ‘χω στρες για τα Χριστούγεννα! Υπάρχουν τόσοι άλλοι -και σοβαροί- λόγοι, για να ‘χουμε -πραγματικό- στρες στη ζωή αυτή.
-Υπήρξαν Χριστούγεννα που να τα πέρασες μόνη σου, στο κρεβάτι;
-Ναι. Όταν κόλλησα covid-19 ή Η1Ν1, ένα απ’ τα δύο, δεν θυμάμαι. Ήμουνα με πυρετό, οπότε δεν βγήκα. Αλλά ήταν ok! Κοίτα, όλο αυτό με τα Χριστούγεννα, έχει να κάνει και με τι ζωή είχες τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου. Δηλαδή, αν δουλεύεις π.χ. πάρα πολύ τους προηγούμενους μήνες και περιμένεις τα Χριστούγεννα ως μια ανάσα διακοπών, είναι αλλιώς. Εγώ, δεν περιμένω τα Χριστούγεννα ως κάτι που ντε και καλά κάτι θα γίνει. Περιμένω κι απ’ τον Φεβρουάριο να γίνει κάτι, κι απ’ τον Μάρτιο, κι απ’ τον Απρίλιο να γίνει κάτι…
-Υπήρξε ποτέ η μέρα των Χριστουγέννων η αφορμή για να σε πάρει κάποιος τηλέφωνο απ’ το παρελθόν, με τον οποίο μπορεί να είχες πολύ καιρό να μιλήσεις, απλώς για να σου πει «χρόνια πολλά!»;
-Όχι. Κανείς δεν με πήρε απ’ το παρελθόν τη μέρα των Χριστουγέννων. Συνήθως σε πιο δραματικές σου στιγμές, μπορεί να ξαναβρείς ανθρώπους με τους οποίους έχεις καιρό να μιλήσεις.
-Δίλημμα-κόλαφος: Κουραμπιέδες ή μελομακάρονα;
-Μελομακάρονα! Στους κουραμπιέδες με ανατριχιάζει λίγο η άχνη. Αλλά δεν τρώω ούτε το ένα ούτε το άλλο. Μπορεί να ‘χουν περάσει χρόνια και να μην έχω φάει ούτε ένα! Να, τώρα εδώ, στο σπίτι, έχω για να κερνάμε υποτίθεται, επάνω στο τραπέζι. Αλλά δεν έχω δοκιμάσω ούτε ένα!
-Μα, για ποιο λόγο;
-Γιατί παχαίνουν. Κι επίσης, έχω ένα θέμα με τα γλυκά: Αν φάω το πρώτο, θα φάω και όλα τ’ άλλα που είναι μέσα στο κουτί. Έτσι κάνω και με τα μελομακάρονα: Αν φάω το πρώτο μελομακάρονο, θα καταλήξω να τα φάω όλα, δεν θα σταματήσω στο δεύτερο ή στο τέταρτο, δεν έχω κανένα μέτρο (γελάει)!
-Εσύ, ξέρεις να φτιάχνεις μελομακάρονα και κουραμπιέδες;
-Έφτιαξα μια χρονιά.
-Δεν στο ‘χα!
-(Γελάει). Ωραία ήταν, δεν ήταν κακά. Έ, δεν είχα τι να κάνω και λέω: «Δεν φτιάχνω λίγα μελομακάρονα;». Δεν είναι δύσκολο.
-Και γιατί δεν ξανάφτιαξες;
-Εντάξει, το ‘κανα μια φορά! Δεν θα γίνω και η Χρύσα Παραδείση! Υπάρχουν τόσα ωραία έτοιμα…
-Γαλοπούλα δοκίμασες να φτιάξεις ποτέ;
-Ναι. Κοίτα, είναι δύσκολο να βγει μαλακή η γαλοπούλα, θέλει πάρα πολλή δουλειά, ενώ όση δουλειά και να ‘χεις κάνει πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο να σου βγει σκληρή στο τέλος. Δεν ξέρω ποιο είναι το «μυστικό»! Αυτό που κάνω πια στο σπίτι -και είναι και πιο ωραίο- είναι φραγκόκοτες γεμιστές. Είναι πιο τρυφερό το κρεατάκι τους.
-Ποιοι είναι στη δική σου ζωή «οι μάγοι με τα δώρα»;
-Οι άνθρωποι που μ’ αγαπάνε και με στηρίζουν!
-Υπάρχει κάποιος Χριστουγεννιάτικος ήρωας που να σε εκνευρίζει θανάσιμα;
-Όχι. Αλλά με νευριάζουν αυτές οι οικογενειακές χριστουγεννιάτικες ταινίες, κάτι αμερικάνικες.
-Δεν βλέπεις «Home Alone» τα Χριστούγεννα;
-Δεν το έχω δει ποτέ ολόκληρο, μόνο κάτι αποσπάσματα.
-Πρέπει να ‘σαι η μόνη!
-Δεν έχω μπορέσει να το δω απ’ την αρχή μέχρι το τέλος ολόκληρο, μπορεί να το ‘χω δει λίγο, να κάνω καμιά δουλειά, να το δω λίγο ακόμα – μ’ αυτό τον τρόπο, μόνο αποσπασματικά.
-Έχεις αγαπημένα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια;
-Ναι, το «Santa Baby» μ’ αρέσει.
-Για το 2025 τι θα ευχόσουν;
-Ειρήνη. Νομίζω είναι το μόνο ζητούμενο πια στον κόσμο, υπάρχει πολύ μεγάλη αναταραχή στον πλανήτη και πολύ μεγάλος φόβος για το τι θα συμβεί από ‘δω κι έπειτα.
Info:
Η Σμαράγδα Καρύδη πρωταγωνιστεί στη σειρά του Star Ελλάδος, «IQ 160», η οποία μεταδίδεται και στην Κύπρο, από το Omega, κάθε Παρασκευή στις 21:10 και σε επανάληψη κάθε Κυριακή στις 00:30. Συμπρωταγωνιστεί μαζί της ο Νίκος Κουρής. Σενάριο: Βίκυ Αλεξοπούλου. Σκηνοθεσία: Πιέρρος Ανδρακάκος.
