Ο 26χρονος πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής και νικητής του φετινού «Survivor», Νίνος Νικολαΐδης, μιλά στο Like.com.cy για την εμπειρία του μέσα στο reality επιβίωσης του Σκάι, αναφέρεται σε… «τοξικά περιβάλλοντα», εξηγεί πώς θα αξιοποιήσει τις 100.000 ευρώ και λέει πού αφιερώνει τη νίκη του.
-Πώς ήταν η εμπειρία σου από το φετινό «Survivor», αυτούς τους τρεις περίπου μήνες που βρέθηκες μέσα στο reality επιβίωσης;
-Καταρχήν, παρακολουθούσα το «Survivor» αρκετά χρόνια, ήμουνα fan του παιχνιδιού και μου ταίριαζε ως χαρακτήρας: Αγαπώ κι εγώ, ως άνθρωπος, τη φύση, κάνω ελεύθερο camping, περπατάω στο βουνό, είμαι «παιδί» της θάλασσας. Οπότε, με το που μπήκα στο παιχνίδι, τον Σεπτέμβριο, αισθάνθηκα πως μπήκα μέσα στο φυσικό μου περιβάλλον – ξυπνούσα και κοιμόμουνα κι ήμουνα πολύ ευτυχισμένος που βρισκόμουν ανάμεσα στα δέντρα, στη θάλασσα, στα πουλιά. Σε σχέση με το αγωνιστικό κομμάτι, ίσως επειδή ήμουν για πολλά χρόνια μέσα στον αθλητισμό -ανάμεσα σε πολλά άλλα αθλήματα, ήμουνα μέλος και στην εθνική ομάδα κωπηλασίας-, δεν θεωρώ ότι ήταν τόσο απαιτητικό στα αγωνίσματά του όσο προηγούμενα «Survivor», αλλά εμπεριείχε περισσότερο την φύση της συνεργασίας και της αντίληψης. Πιο πολύ με δυσκόλεψε στο παιχνίδι το κομμάτι της συμβίωσης με άλλους ανθρώπους, γιατί στη ζωή μου δεν μπορώ να βρίσκομαι μέσα σε τοξικά περιβάλλοντα – έπρεπε να κοιμάσαι και να ξυπνάς με ανθρώπους τους οποίους δεν θα επέλεγες. Αλλά αυτό ήταν και το στοίχημά μου! Κι έτσι ένιωθα ήδη νικητής! Γιατί κατάφερα να μην ασχοληθώ, στη διάρκεια του παιχνιδιού, με ίντριγκες, με τσακωμούς κ.λπ. Βελτίωσα, επίσης, και το κομμάτι της υπομονής μου, γιατί κατάλαβα πότε ένας άνθρωπος πρέπει να μπει στην διαδικασία του να τσακωθεί και πότε δεν πρέπει.
-Γενικά, είσαι ήρεμος τύπος, είσαι cool και χαμηλών τόνων;
-Μου αρέσει η καλή συνύπαρξη, μου αρέσει η αγάπη, η χαρά, η ένωση – δεν μου αρέσει η διάσπαση, η διχόνοια, και οι τσακωμοί, δεν θέλω να μπλέκω σε εντάσεις και τοξικότητες στη ζωή μου. Ταυτόχρονα, όμως, είμαι πολύ κοινωνικός, έχω πολλές παρέες, είμαι ομιλητικός· δεν θα ‘λεγα ότι «είμαι χαμηλών τόνων».
-Περίμενες τη νίκη σου;
-Περίμενα ότι θα μπορούσα να ανταπεξέλθω πολύ καλά, σε όλες τις απαιτήσεις του «Survivor» – δεν θεωρούσα ότι θα μπορούσε να με δυσκολέψει η πείνα και η επιβίωση, γι’ αυτό και έβλεπα τον εαυτό μου να προχωρά μέσα στο παιχνίδι. Το ίδιο και στο αγωνιστικό κομμάτι. Όσο περνούσε πάντως ο καιρός, ο στόχος μου ήταν να είμαι ευτυχισμένος μέσα σ’ αυτό, κι επειδή όντως βίωνα ωραία συναισθήματα μέσα στο παιχνίδι και στο συγκεκριμένο περιβάλλον, άντεξα ψυχικά μέχρι το τέλος. Οπότε, ναι, έβλεπα τον εαυτό μου να φτάνει μέχρι το τέλος, χωρίς αυτό να ήταν ο αυτοσκοπός μου.
-Είχες δοκιμάσει ξανά, στο παρελθόν, να συμμετάσχεις σε κάποιο «Survivor» ή αυτή ήταν η πρώτη φορά που δήλωσες συμμετοχή;
-Ήταν η πρώτη φορά. Λόγω της δουλειάς μου στο κομμάτι της γυμναστικής, αλλά και λόγω του πρωταθλητισμού, δεν μπορούσα να δηλώσω συμμετοχή στο παρελθόν. Τώρα μάλιστα είμαι και τελειόφοιτος στην Γυμναστική Ακαδημία Αθηνών, στην οποία πέρασα άνευ εξετάσεων λόγω των διακρίσεων που είχα στην κωπηλασία – μου μένουν δυο μαθήματα και οσονούπω θα πάρω και το πτυχίο μου.
-Που αφιερώνεις τη νίκη σου;
-Καταρχήν, στους δικούς μου ανθρώπους, στην οικογένειά μου, στον πατέρα μου, στην μητέρα μου και στην μικρότερή μου αδελφή. Ο πατέρας μου είναι ένας άνθρωπος που μου έχει μάθει να είμαι σταθερός, να έχω αρχές, να αγωνίζομαι πολύ – είναι «βράχος» στη ζωή μου, τον θαυμάζω και είμαι πολύ υπερήφανος για εκείνον. Η μητέρα μου είναι μία γυναίκα της βιοπάλης που μου έχει μάθει να μην σταματώ να ελπίζω, να ονειρεύομαι, να μάχομαι, και πάντοτε ήταν η μεγάλη μου θαυμάστρια στον αθλητισμό αλλά και με ό,τι καταπιανόμουν, ενώ η αδελφή μου, η Αγγελική, είναι ο «άγγελός» μου, είναι το μπουμπούκι μου, κι είμαι πολύ υπερήφανος για εκείνην. Τη νίκη μου την αφιερώνω, επίσης, στις δύο μου γιαγιάδες -οι οποίες είναι δυο υπέροχοι αγνοί άνθρωποι που με έχουν γεμίσει αγάπη στα παιδικά μου χρόνια- καθώς και σε όλους τους φίλους μου, γνωστούς και άγνωστους, που με στήριξαν με όλες τους τις δυνάμεις από τις αρχές του Σεπτέμβρη που βρέθηκα μέσα στο «Survivor».
-Πώς θα αξιοποιήσεις το έπαθλό σου, το ποσό των 100.000 ευρώ που έχεις πια κερδίσει;
-Αρχικά, απολαμβάνω τον τίτλο του «νικητή του Survivor», γιατί μετράει πολύ για μένα αυτό! Σε ό,τι αφορά στα χρήματα, σίγουρα θα ήθελα να επενδυθούν, ίσως και με κάποιο τρόπο που θα μου αποφέρουν χρήματα – είτε στο κομμάτι της γυμναστικής, είτε όχι· δεν το ‘χω αποφασίσει ακόμη αυτό. Δεν θα βιαστώ, χρειάζομαι λίγο ακόμη το χρόνο μου για να αποφασίσω γι’ αυτό. Σίγουρα πάντως, δεν θα χρησιμοποιηθούν αυτά τα χρήματα σε επιφανειακά πράγματα: Ταξίδια, αγορές, δώρα κ.λπ.
-Προτού μπεις μέσα στο «Survivor», είχες ζητήσει τη γνώμη κάποιου από τους νικητές ή τους συμμετέχοντες προηγούμενων παιχνιδιών;
-Έχω μια πολύ καλή φίλη, την Θωμαΐς Εμμανουηλίδη, η οποία είχε συμμετάσχει σε προηγούμενο «Survivor» και μου είχε πει κάποια πράγματα εκείνη την περίοδο γι’ αυτό. Δεν ζήτησα τώρα, προτού μπω, τη γνώμη της, γιατί μου είχε ήδη μιλήσει για το παιχνίδι, με είχε προϊδεάσει για όλο αυτό που θα ζούσα. Κατά τ’ άλλα, όχι, δεν μίλησα με κανέναν.
-Εντέλει, τι νομίζεις πως χρειάζεται κάποιος για να κερδίσει στο «Survivor», από την συνολική εμπειρία και τη νίκη σου σ’ αυτό;
-Σίγουρα, χρειάζεται καταρχήν να «έχει» το αγωνιστικό κομμάτι – να μπορέσει να αντέξει την πείνα, τις κακουχίες κ.λπ. Χρειάζεται «γερό στομάχι» για να το αντέξεις όλο αυτό. Αλλά, το δυσκολότερο κομμάτι, κατά τη γνώμη μου, είναι το ψυχολογικό: Είσαι μαζί με κάποιους ανθρώπους και δεν ξέρεις ποιον να εμπιστευτείς, ποιος αξίζει ως άνθρωπος και ποιος δεν θα σου την φέρει. Χρειάζεται, κυρίως, να έχεις πίστη στον εαυτό σου! Γιατί πολλοί θα στο παίξουν «φίλοι», αλλά εντέλει δεν είναι… Γι’ αυτό και πρέπει να βασίζεσαι στον εαυτό σου και μόνο.
-Απογοητεύτηκες από συμπαίκτες σου;
-Ως άνθρωπος, εγώ λειτουργώ πιο ομαδικά και πιο φιλικά και περίμενα πως θα βρω ανθρώπους οι οποίοι θα λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο, όπως εγώ. Δεν θα ‘λεγα, λοιπόν, πως «απογοητεύτηκα», γιατί σκεφτόμουν πως ίσως το παιχνίδι εξελιχθεί σε ατομικό, αλλά περίμενα ίσως να βρω περισσότερους ανθρώπους σαν κι εμένα.
