Συγκλονίζει η κατάθεση της Ιωάννας Παλιοσπύρου στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας. Το πρωί της Πέμπτης, η Ιωάννα βρέθηκε απέναντι στην γυναίκα που της κατέστρεψε την ζωή και ενώπιον όλων ξεκίνησε να περιγράφει τις συγκλονιστικές ώρες που βίωσε όταν έπεσε πάνω της το βιτριόλι.
Η ανατριχιαστική ερώτηση της Ιωάννας στην κατηγορούμενη
Παρούσα στην δίκη αποφάσισε να είναι σήμερα η κατηγορούμενη ο οποία βρέθηκε αντιμέτωπη με την Ιωάννα περίπου ένα χρόνο αφότου της κατέστρεψε την ζωή.
Μέσα από την εκπομπή του ΑΝΤ1 «Το Πρωινό» αποκάλυψαν λεπτομέρειες όσον αφορά τη συνάντηση των δύο γυναικών μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου, λίγο πριν αρχίσει η κατάθεση της Ιωάννας. Σύμφωνα λοιπόν με το ρεπορτάζ, η Έφη κοιτούσε συνέχεια μπροστά, ενώ η Ιωάννα είχε το βλέμμα στην κατηγορούμενη, ενώ σε κάποια στιγμή της είπε, «Κοίταξε με, γιατί δεν με κοιτάς», χωρίς ωστόσο να παίρνει κάποια απάντηση.
Αργότερα η Ιωάννα άρχισε να εξιστορεί τα όσα τραγικά βίωσε, όταν η κατηγορούμενη της έριξε το βιτριόλι:
«Σηκώθηκα για να πάω στη δουλειά μου και ήμουν στην είσοδο της πολυκατοικίας των γραφείων. Πάτησα το κουμπί του ασανσέρ και περίμενα να κατέβει. Κοιτούσα προς το κάτω περιμένοντας. Άκουσα κάποιους θορύβους. Δεν έδωσα σημασία. Σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι η καθαρίστρια ή κάποιος άστεγος. Καθώς περίμενα το ασανσέρ εμφανίστηκε μπροστά μου μια γυναίκα, σήκωσα το βλέμμα και με κοίταξε στα μάτια. Μου έριξε το βιτριόλι που εκείνη τη στιγμή δεν κατάλαβα τι ήταν και έφυγε τρέχοντας. Θέλω να σας πω ότι λούστηκα με αυτό το υγρό, το ένιωσα παντού πάνω μου. Ήμουν παντού στο σώμα μου λουσμένη και κατευθείαν μου ήρθε η μυρωδιά.
«Φρικτοί οι πόνοι»
Το πρώτο πράγμα ήταν να τρέξω για κάπου για βοήθεια. Θυμήθηκα ότι είχε φαρμακείο δίπλα και έτρεξα προς το φαρμακείο. Οι πόνοι ήταν φρικτοί, δεν έβλεπα καθόλου από το ένα μάτι. Μπήκα μέσα στο φαρμακείο ουρλιάζοντας οι άνθρωποι δεν καταλάβαιναν τι έλεγα πανικοβλήθηκαν. Τους έλεγα δώστε μου λίγο νερό πεθαίνω βοήθεια φώναζα. Τα μαλλιά μου πέφτανε μέσα στο νιπτήρα. Έπιανα το πρόσωπό μου και καταλάβαινα ότι καιγόμουν, λιώνω. Φώναζα για βοήθεια, οι άνθρωποι τρόμαζαν. Καταλάβαινα ότι εκείνη τη στιγμή κάτι χάνω. …Κάλεσαν σε βοήθεια το 166. Μου είπανε να βγάλω τα ρούχα μου γιατί λιώνανε πάνω μου. Εγώ το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να μη χάσω τις αισθήσεις μου. Γιατί καταλάβαινα ότι μόνο εγώ μπορούσα να σώσω τον εαυτό μου. Φώναζα, Θεέ μου βοήθησε με γιατί μόνο εσύ μπορείς», δήλωσε χαρακτηριστικά η Ιωάννα Παλιοσπύρου.
«Θυμάμαι απλά να με βρέχουν, να ουρλιάζω, να πονάω να ξανακοιμάμαι, να ξανά ξυπνάω, μου έκαναν τομές στο μάτι μου και στο αυτί. Αυτά δεν θυμάμαι παραπάνω. Προσπαθούσα απλά να αντέχω για να μην πονάω» είπε μεταξύ άλλων.
«Την επόμενη μέρα με ενημέρωσαν ότι θα διακομιστώ στο Θριάσιο. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη διακομιδή μου, επειδή δεν μπορούσα να δω, μπορούσα μόνο να ακούω, θυμάμαι την ώρα που περνούσαν τα φορεία στους διαδρόμους. Μια κυρία αναφώνησε “Θεέ μου” και κατάλαβα ότι το είπε για μένα, κατάλαβα ότι η κατάσταση δεν είναι καλή» περιέγραψε με δάκρυα στα μάτια η Ιωάννα.
«Κατάλαβα ότι έχω σοβαρά εγκαύματα και απλά παρακαλούσα να επιβιώσω. Μέσα στο νοσοκομείο ήταν η πιο δύσκολη περίοδος της ζωής μου, έκανα επτά χειρουργεία. Θυμάμαι ότι δεν άντεχα το φως γιατί τα μάτια μου ήταν τραυματισμένα, ακόμα και το φως του δωματίου ήταν επίπονο» ανέφερε επίσης.
«Ήθελε να με σκοτώσει, δεν έχει μετανιώσει»
«Ο σκοπός της κατηγορουμένης όπως έχουν καταλήξει και οι αρχές ήταν να με σκοτώσει. Επίσης έχω μάθει ότι είχαν γίνει άλλες τρεις απόπειρες. Δυο κάτω από το σπίτι μου που την είχαν δει να κουβαλάει κάτι ύποπτο πάνω της. Σύμφωνα με τα στοιχεία έγινε και μια απόπειρα την προηγούμενη ημέρα αλλά δεν με πρόλαβε. Και προσπάθησε πάλι εκείνη την ημέρα, που τα κατάφερε τελικά, αλλά δεν κατάφερε να με σκοτώσει.
Επίσης θέλω να επισημάνω, πάλι σύμφωνα με την έρευνα, τη συμπεριφορά της κατηγορουμένης, πέρα από το ότι έψαχνε να βρει τρόπο να τελειώσει το σχέδιο της. Με τρομάζει η συμπεριφορά που είχε. Ήταν σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Χορεύει πάνω στα τραπέζια, δείχνει έναν άνθρωπο που αντί να φοβηθεί και να καλυφθεί, ενθαρρύνεται ακόμα περισσότερο και αρχίζει και αναζητά τρόπους και όπλα και πληροφορίες για ενέσεις αέρα και δηλητήριο που δεν ανιχνεύεται… Βλέπω έναν άνθρωπο που δεν πτοείται. Προσπαθεί ξανά και ξανά και γίνεται ακόμα χειρότερο. Και δεν ξέρω ακόμα ούτε ποιοι άλλοι γνώριζαν. Αλλά ξέρω ότι δεν έχει μετάνιώσει και αυτό είναι που με φοβίζει».
