Κομψότητα, δυναμισμός και αυθεντικότητα. Τρεις λέξεις που περιγράφουν τη Νίκη Λαζαρίδου, αλλά δεν αρκούν για να αποτυπώσουν πλήρως την προσωπικότητά της. Γιατί πίσω από το λαμπερό χαμόγελο, τη διαχρονική της φινέτσα και την επιτυχημένη επαγγελματική πορεία, βρίσκεται μια αποφασιστική γυναίκα με βαθιά γνώση, ισχυρές αξίες και αστείρευτη αγάπη γι’ αυτό που κάνει.
Από τη Χριστίνα Σκορδή
Φωτογραφίες: Δημήτρης Βαττής
Επιμέλεια Styling: Shona Muir
Υπάρχουν άνθρωποι που κατακτούν την επιτυχία και άλλοι που καταφέρνουν να συνδέσουν το όνομά τους με μια ολόκληρη φιλοσοφία ζωής. Η Νίκη Λαζαρίδου ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Με τη δυναμική της παρουσία, το φωτεινό της χαμόγελο και μια ευγένεια που πηγάζει από τον ίδιο της τον χαρακτήρα, έχει καταφέρει να κερδίσει κάτι πολύ πιο σημαντικό από την αναγνώριση: Tον σεβασμό των ανθρώπων γύρω της. Πρωτοπόρος στον χώρο της και με μια πορεία άρρηκτα συνδεδεμένη με την ομορφιά, το μόντελινγκ και φυσικά το savoir-vivre, η Νίκη Λαζαρίδου, επιβεβαιώνει πως πίσω από την καταξίωση, τις πρωτοποριακές ιδέες και τη διαχρονική της επιρροή, βρίσκεται μια γυναίκα που έμαθε να διεκδικεί, να εξελίσσεται και να εμπνέει. Μια γυναίκα που δεν ακολούθησε τις τάσεις, αλλά δημιούργησε τις δικές της. Στη συζήτηση που ακολουθεί, με αφορμή το βιβλίο που έγραψε για το savoir-vivre και που πρόκειται να κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο, ανακαλύπτουμε την ανθρώπινη πλευρά της, τις αρχές που τη διαμόρφωσαν, τις προκλήσεις που αντιμετώπισε και όλα εκείνα που βρίσκονται πίσω από τη γοητευτική της εικόνα.
Πότε καταλάβατε ότι σας ενδιαφέρει η κομψότητα; Τι σας παρακίνησε;
Η εξωτερική ομορφιά ήταν κάτι που έβλεπα πρώτα απ’ όλα μέσα στο σπίτι μου. Η μητέρα μου ήταν πάντοτε μια πολύ κομψή γυναίκα. Θυμάμαι ακόμη τα παλτά της, τα παπούτσια της, τα χρώματα που φορούσε. Ήταν μια πολύ όμορφη γυναίκα και που ενέπνευσε βαθιά, όχι μόνο με την εμφάνισή της αλλά και με την ευγένειά της, τον τρόπο που συμπεριφερόταν, τον τρόπο που συναναστρεφόταν. Στεκόμουν, λοιπόν, μπροστά στον καθρέφτη, δοκίμαζα τα ψηλοτάκουνά της, άγγιζα τα ρούχα της και ήθελα να της μοιάσω. Βεβαίως, σημαντικό ρόλο έπαιξε και ο πατέρας μου, δάσκαλος στο επάγγελμα, για τον οποίο θα μπορούσα να μιλάω ώρες. Όμως, η πρώτη μου επαφή με την κομψότητα ήρθε μέσα από τη μητέρα μου.
Πιστεύετε πως, πέρα από τη μάθηση και τα ερεθίσματα που δεχτήκατε, σας οδήγησε και κάτι έμφυτο;
Ναι, πιστεύω ότι ορισμένα στοιχεία τα φέρνουμε μαζί μας. Φυσικά διαμορφώνεσαι από την οικογένεια και το περιβάλλον, αλλά υπάρχουν και χαρακτηριστικά που φαίνονται από πολύ νωρίς. Εμένα μου άρεσαν οι κούκλες, μου άρεσε να τις φτιάχνω, να τις ντύνω. Εκείνα τα χρόνια δεν ήταν εύκολο να έχεις πολλά παιχνίδια, οι γονείς μου, όμως, φρόντιζαν να μου προσφέρουν ό,τι μπορούσαν. Θυμάμαι ότι όταν πηγαίναμε να αγοράσουμε παπούτσια, η μητέρα μου συχνά μού πρότεινε ένα συγκεκριμένο ζευγάρι. Εγώ, όμως, έλεγα: «Όχι, θέλω εκείνο». Και όταν με ρωτούσε γιατί, είχα πάντα έναν λόγο, μια άποψη. Δεν μου αρκούσε να μου αρέσει κάτι επιφανειακά. Ήθελα να ξέρω τι ήταν αυτό που με έκανε να το προτιμώ. Από μικρή είχα την ανάγκη να διαμορφώνω τη δική μου αισθητική και να εκφράζω το προσωπικό μου γούστο.
Η ομορφιά σας και η επαγγελματική σας επιτυχία, υπήρξαν πάντα εμφανείς. Πώς ήταν να πορεύεστε ως μια όμορφη και καταξιωμένη γυναίκα σε μια εποχή που οι γυναίκες είχαν να αντιμετωπίσουν πολύ περισσότερα στερεότυπα και περιορισμούς απ’ ό,τι σήμερα;
Δεν θεωρώ ότι η ομορφιά ήταν εκείνη που μού άνοιξε τις πόρτες. Αυτό που μου άνοιξε τις πόρτες ήταν η προσωπικότητά μου. Μια όμορφη γυναίκα, αν δεν έχει προσωπικότητα, δεν μπορεί να προχωρήσει πραγματικά. Και τι σημαίνει προσωπικότητα; Είναι η ευγένεια, η αυτοπεποίθηση, η σωστή συμπεριφορά, η ικανότητα να επικοινωνείς, να σέβεσαι τους άλλους αλλά και τον εαυτό σου. Όταν αυτά απουσιάζουν, η εξωτερική ομορφιά χάνει τη δύναμή της. Πάντα έλεγα ότι δεν με φορούσαν τα ρούχα μου. Εγώ φορούσα τα ρούχα. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Μπορεί μια γυναίκα να αγοράσει το ακριβότερο φόρεμα στον κόσμο, όμως αν δεν διαθέτει προσωπικότητα, δεν θα καταφέρει ποτέ να το υποστηρίξει πραγματικά. Ποτέ, λοιπόν, δεν ζήτησα τη βοήθεια κανενός για να πετύχω, ούτε καν των αδελφών μου, παρότι ήταν ιδιαίτερα καταξιωμένοι στον χώρο τους. Προτιμούσα να ανοίγω μόνη μου τις πόρτες που ήθελα να περάσω και, τις περισσότερες φορές, τα κατάφερνα. Είχα αυτοπεποίθηση, πίστευα στις δυνατότητές μου και γνώριζα πολύ καλά ποια είμαι και τι αξίζω.
Επιβεβαι
ώνετε, λοιπόν, αυτό που συχνά λέμε, ότι η ομορφιά δεν είναι τελικά το παν;
Όχι, δεν είναι το παν. Σήμερα, λίγο-πολύ, όλοι έχουμε τη δυνατότητα να βελτιώσουμε την εξωτερική μας εικόνα, να είμαστε όμορφοι. Υπάρχουν καλλυντικά, αισθητικές θεραπείες και επεμβάσεις που μπορούν να ενισχύσουν την εμφάνισή μας. Όμως, τίποτα από αυτά δεν αρκεί από μόνο του. Η εξωτερική ομορφιά μπορεί να τραβήξει το βλέμμα, αλλά είναι η εσωτερική ποιότητα που κερδίζει τον σεβασμό και διαρκεί στον χρόνο.
Η εικόνα, όμως, πόσο σημαντική είναι;
Δεν μου αρέσει η ατημέλητη εικόνα. Μου αρέσει να ετοιμάζομαι το πρωί και να φροντίζω τον εαυτό μου. Όταν, λοιπόν, κάποιος με βλέπει και μου λέει «Είσαι πάντα περιποιημένη», χαίρομαι, αλλά όχι από ματαιοδοξία. Θεωρώ ότι αυτό είναι μια μορφή σεβασμού, τόσο προς εμένα όσο και προς τους ανθρώπους που πρόκειται να συναντήσω μέσα στη μέρα.
Είναι αυτά τα στοιχεία που προσπαθούσατε να μεταδώσετε και στους μαθητές σας μέσα από τη διδασκαλία σας;
Ακριβώς αυτά. Και είναι αξίες που συνεχίζω να μεταδίδω μέσα από τη διδασκαλία μου μέχρι σήμερα. Πλέον ασχολούμαι περισσότερο με την επαγγελματική συμπεριφορά και πραγματοποιώ σεμινάρια σε εταιρείες, οργανισμούς, τράπεζες, δημόσιες υπηρεσίες και άλλους φορείς. Η ανταπόκριση είναι ιδιαίτερα μεγάλη, γιατί ο κόσμος έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι οι γνώσεις από μόνες τους, δεν αρκούν. Μπορεί να διαθέτεις πολλά πτυχία και σημαντικά προσόντα, όμως αν δεν ξέρεις να συνεργάζεσαι, να επικοινωνείς αποτελεσματικά και να σέβεσαι τους ανθρώπους γύρω σου, αργά ή γρήγορα θα βρεθείς αντιμέτωπος με δυσκολίες.
Ισχύει αυτό και για τους άντρες;
Φυσικά. Η κομψότητα και η ευγένεια δεν αφορούν μόνο τις γυναίκες, αλλά εξίσου και τους άντρες. Για παράδειγμα, σε μια σχέση, δύο άνθρωποι που είναι μαζί μπορεί κάποια στιγμή να παραμελήσουν τον εαυτό τους. Είναι, όμως, σημαντικό να συνεχίζουν να φροντίζουν την εικόνα και την παρουσία τους, όχι από υποχρέωση, αλλά από αγάπη και σεβασμό προς τον εαυτό τους και τον σύντροφό τους. Προσωπικά, μου αρέσει να βλέπω έναν άντρα καλοντυμένο, περιποιημένο και με σωστή συμπεριφορά. Αυτά δεν είναι λεπτομέρειες. Είναι στοιχεία που δείχνουν παιδεία, σεβασμό και στάση ζωής.
Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που θεωρούν ότι το savoir-vivre είναι ξεπερασμένο;
Νομίζω ότι πλέον είναι πολύ λιγότεροι. Για πολλά χρόνια, κάποιοι πίστευαν ότι το savoir-vivre αφορά μόνο μια ελίτ ή έναν συγκεκριμένο κοινωνικό κύκλο, όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Το savoir-vivre αφορά όλους τους ανθρώπους: Είναι ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφερόμαστε στην καθημερινότητά μας, η ποιότητα της επικοινωνίας μας και ο σεβασμός προς τους άλλους. Όταν κάποιος έχει καλή συμπεριφορά, όλα γίνονται ευκολότερα. Οι σχέσεις του, η εργασία του, ακόμη και η οικογενειακή του ζωή. Δεν χάνει τίποτα, αντίθετα, κερδίζει πολλά, σε όλα τα επίπεδα.
Θεωρείτε ότι σήμερα έχουμε χάσει ένα μέρος της ευγένειας που υπήρχε παλιότερα;
Οι εποχές έχουν αλλάξει. Δεν θέλω να κατηγορήσω κανέναν, ούτε τους γονείς ούτε τους νέους. Όμως, οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Τα παιδιά εκτίθενται σε πολύ περισσότερα ερεθίσματα και κινδύνους. Υπάρχουν επιρροές, εξαρτήσεις και προβλήματα, που παλιότερα δεν συναντούσαμε στον ίδιο βαθμό. Γι’ αυτό θεωρώ ότι οι γονείς πρέπει να αφιερώνουν ουσιαστικό χρόνο στα παιδιά τους. Όχι μόνο να συνυπάρχουν στο ίδιο σπίτι, αλλά να συζητούν μαζί τους, να τα ακούν και να τα καθοδηγούν. Η προσωπικότητα δεν χτίζεται από μόνη της αλλά διαμορφώνεται μέσα από το παράδειγμα και την καθημερινή επαφή.
Άρα, το savoir-vivre δεν είναι μόνο το «ευχαριστώ» και το «παρακαλώ»…
Καθόλου. Το savoir-vivre είναι τρόπος ζωής. Είναι ο τρόπος που ντύνεσαι, που περπατάς, που μιλάς, που τρως, που φέρεσαι στους άλλους. Είναι η στάση σου απέναντι στον κόσμο. Είναι το χαμόγελο, η διακριτικότητα, η καλοσύνη, η ευγένεια και η γενναιοδωρία. Όλα αυτά μαζί συνθέτουν την πραγματική του έννοια.
Τα πρότυπα ομορφιάς έχουν αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια…
Έχουν αλλάξει, ναι. Αυτό που δεν μου αρέσει είναι η υπερβολή. Δεν πρέπει να αλλοιώνουμε εντελώς την εικόνα μας ούτε να χάνουμε την ταυτότητά μας. Το πρόσωπό μας είναι μέρος της προσωπικότητάς μας. Μπορούμε να βελτιώσουμε κάποια στοιχεία, αν το θέλουμε, αλλά χωρίς να φτάνουμε στο σημείο να γινόμαστε αγνώριστοι. Η φυσικότητα και η ισορροπία, για μένα, παραμένουν τα πιο σημαντικά.
Τελικά, τι είναι η ομορφιά;
Η ομορφιά είναι πολλά πράγματα μαζί. Είναι ο τρόπος που κάθεσαι, που μιλάς, που χαμογελάς. Είναι η καλοσύνη σου. Είναι η αγάπη που δείχνεις στους άλλους. Είναι η απουσία ζήλιας. Όταν δεν ζηλεύεις, κοιμάσαι ήσυχος. Όταν χαίρεσαι με τη χαρά του άλλου, είσαι πραγματικά όμορφος άνθρωπος. Άρα, η ομορφιά είναι και ισορροπία του μυαλού και της ψυχής. Να ξυπνάς το πρωί και να νιώθεις ευγνωμοσύνη.
Είστε ένας πολύ θετικός άνθρωπος. Από πού πηγάζει αυτή η θετικότητα;
Από την αγάπη για τη ζωή και από την πίστη. Πιστεύω βαθιά στον Θεό. Μεγάλωσα σε μια οικογένεια με αρχές και αξίες. Ο πατέρας μου μας δίδαξε να αγαπάμε τους ανθρώπους και να σεβόμαστε τη διαφορετικότητα. Πιστεύω στην καλοσύνη. Για μένα, καλός άνθρωπος σημαίνει άνθρωπος που αγαπά, που βοηθά, που δεν κουτσομπολεύει και δεν πληγώνει τους άλλους.
Πώς διαχειρίζεστε την τοξικότητα ή την αρνητικότητα που συναντάτε στους ανθρώπους;
Προσπαθώ να κρατώ απόσταση από την αρνητικότητα. Δεν μου αρέσει. Όταν μπαίνω σε έναν χώρο, θέλω να μεταφέρω θετική ενέργεια. Να χαμογελάσω, να ρωτήσω τον άλλον πώς είναι. Αυτά τα μικρά πράγματα κάνουν μεγάλη διαφορά στην καθημερινή επαφή των ανθρώπων. Πολλές φορές αντιλαμβάνομαι αμέσως αν κάποιος περνά μια δύσκολη περίοδο. Μου αρέσει να ακούω τους ανθρώπους, να τους δίνω χώρο να εκφραστούν και να τους ενθαρρύνω όσο μπορώ.
Η ζωή, όμως, έχει και δυσκολίες…
Βεβαίως. Κανενός η ζωή δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα. Όταν έρχονται οι δυσκολίες, χρειάζεται δύναμη και αντοχή. Δεν πρέπει να μένουμε κλεισμένοι στη θλίψη μας ούτε να απομονωνόμαστε. Είναι σημαντικό να βγαίνουμε έξω, να βλέπουμε φίλους, να μιλάμε και να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας. Η ζωή είναι ένα δώρο και αξίζει να τη ζούμε, ακόμη και στις δύσκολες στιγμές της. Δεν πρέπει να την εγκαταλείπουμε επειδή περνάμε μια δύσκολη περίοδο. Αντίθετα, πρέπει να βρίσκουμε τον τρόπο να προχωράμε.
Σας σέβεται πολύς κόσμος. Το αντιλαμβάνεστε αυτό;
Αυτό είναι κάτι που με συγκινεί πραγματικά, γιατί είναι αυτό που θέλω στη ζωή μου: Σεβασμό και αγάπη. Τον σεβασμό τον χτίζεις μόνος σου. Τον δημιουργείς μέσα από την προσωπικότητά σου, μέσα από όσα δίνεις στον κόσμο. Δεν σου τον χαρίζει κανείς. Και όταν τον κερδίσεις πραγματικά, δεν σε ξεχνά κανείς. Ούτε οι μαθητές σου ούτε οι άνθρωποι που γνώρισες στη ζωή σου. Όταν κάποιος μου λέει «Σας σέβομαι», νιώθω ότι όλη αυτή η διαδρομή είχε νόημα.
Και η αγάπη;
Ο αδελφός μου πολλές φορές μου λέει: «Μην περιμένεις να σε αγαπούν όλοι». Κι εγώ του απαντώ: «Γιατί όχι; Αφού δεν κάνω κακό σε κανέναν»…Πιστεύω βαθιά ότι το καλό πάντα νικά.Θέλω οι άνθρωποι να με θυμούνται ως έναν καλό άνθρωπο.Όχι για τα ρούχα μου ούτε για την καριέρα μου. Αλλά για την καλοσύνη μου, για την προσφορά μου, για το ότι άφησα κάτι θετικό πίσω μου.
Και τώρα έρχεται το βιβλίο…
Ναι, και το περιμένω με μεγάλη χαρά. Είναι περίπου 180 σελίδες savoir-vivre γεμάτες εμπειρίες, συμβουλές και σκέψεις που συγκέντρωσα μέσα από δεκαετίες δουλειάς. Περιλαμβάνει θέματα που αφορούν όλες τις ηλικίες. Από την καθημερινή ευγένεια μέχρι τη συμπεριφορά στον επαγγελματικό χώρο, την παρουσίαση του εαυτού μας, την επικοινωνία, τη χρήση των κινητών τηλεφώνων και πολλά ακόμη.
Και τι επιδιώκετε με αυτό;
Θα ήθελα να είναι ένα βιβλίο χρήσιμο, ένα βιβλίο που θα μείνει. Και ελπίζω ότι θα συνεχίσει αυτό που προσπαθώ να κάνω μια ολόκληρη ζωή: Να υπενθυμίζω ότι η ευγένεια, η καλοσύνη, ο σεβασμός και η προσωπικότητα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι αξίες που κάνουν τη ζωή όλων μας καλύτερη.
