Ο ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΟΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ ΤΟΥ ALPHA Ο ΤΙΜΩΡΟΣ, ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΙΝΑΛΕ ΜΑΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ, ΤΗΝ «ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ» ΤΟΥ, ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ, ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ, ΤΗ ΣΥΖΥΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ.
Είσαι ένας νέος ηθοποιός, βραβευμένος, πολύ ταλαντούχος, με μεγάλες προοπτικές. Γιατί επέλεξες να συμμετάσχεις την φετινή τηλεοπτική σεζόν στον Τιμωρό, ενώ είναι γνωστό στους τηλεοπτικούς συντάκτες πως είχες άλλες δύο τηλεοπτικές προτάσεις;
Μου άρεσε πολύ ο Ανδρέας Λάσκαρης, ως ρόλος! Πώς να στο πω, διάβαζα το ρόλο του Ανδρέα και ήταν σα να ανέπνεα! Ένιωθα πως αυτός ο χαρακτήρας κυλούσε αβίαστα μέσα μου, πως δεν υπήρχε κάποια κόντρα, γι’ αυτό και τον συμπάθησα απ’ την αρχή. Αλλά ήταν και ένας συνδυασμός άλλων σημαντικών πραγμάτων στο να είμαι στον Τιμωρό: Ο σκηνοθέτης, ο κινηματογραφικός Μιχάλης Κωνσταντάτος που, επειδή προέρχομαι από το σινεμά, γνώριζα τη δουλειά του και ήξερα πόσο εξαιρετικός είναι, ήταν η σεναριακή ομάδα η οποία ήταν ίδια με το προηγούμενο σήριαλ που έκανα, το Ναυάγιο, ήταν ο Alpha, ένα κανάλι με το οποίο δεν είχα συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν και, βέβαια, οι συνάδελφοί μου, εκείνοι που γνώριζα μέχρι τότε πως θα παίξουν στη σειρά.
Είσαι εσύ ο Ανδρέας;
Εννοείς ως χαρακτήρας;
Ναι.
Η αλήθεια είναι πως έχουμε πολλά κοινά στοιχεία. Πήγαινα πάντως στο γύρισμα -γιατί πλέον έχουμε τελειώσει κι εσείς θα δείτε πια τα τελευταία επεισόδια- με χαρά, με ηρεμία, γνωρίζοντας πως όλο αυτό βγαίνει αβίαστα· κι είναι ευτυχία όταν σου συμβαίνει με ρόλους όλο αυτό και ιδίως μαζί με εξαιρετικούς συνεργάτες.
Ποια θα μου έλεγες ότι είναι τα κοινά στοιχεία, μεταξύ εσένα και του Ανδρέα;
Ότι σε μία δυσκολία χρησιμοποιούμε το χιούμορ, άσχετα αν είναι επιτυχημένο εκείνη την ώρα ή όχι (γελάει). Είναι, επίσης, η λατρεία που έχουμε και οι δύο για το junk food…
Δεν φαίνεται πάντως αυτό στον σωματότυπό σου…
Ναι, αλλά αν ρωτήσεις συναδέλφους μου θα σου πουν πως πάντα εγώ φέρνω τις «βλακείες» στο γύρισμα ή στην πρόβα όταν τελειώνουμε, εγώ είμαι αυτός που θα προτείνει «να πάμε για κανά βρώμικο;» (γελάει). Και το τρίτο που μας συνδέει με τον Ανδρέα, είναι πως έχει και μηχανή (γελάει ξανά).
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Γνώριζες από την αρχή πως η συγκεκριμένη σειρά ήταν για μία σεζόν, ή ήταν ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα στην αρχή;
Η συμφωνία που είχα κάνει εγώ ήταν για μία σεζόν, για 90 επεισόδια. Ξέραμε, έτσι κι αλλιώς, πως το κανάλι έχει κάβα σειρές που έχει ήδη γυρίσει ή που τελείωναν τα γυρίσματά τους, οπότε θα ήταν πολύ δύσκολο να συνεχιστεί η σειρά και για δεύτερη σεζόν.
Είναι αλήθεια πως το τέλος του Ανδρέα στη σειρά θα έχει happy end;
Γενικότερα, θα έχουμε ένα δίκαιο end, το οποίο θα είναι και happy για το κοινό, γιατί ο κόσμος περιμένει τη δικαιοσύνη. Δεν ήρθαμε να σκοτώσουμε κάποιον, ήρθαμε να παραθέσουμε δικαιοσύνη απέναντι στο νόμο, αλλά και απέναντι στους ανθρώπους που έχουμε πληγώσει ή έχουν σκοτωθεί ή έχουν φύγει απ’ τη ζωή. Οπότε, οι κακοί θα πάρουν αυτό που πρέπει -είτε πεθαίνοντας, είτε μπαίνοντας στη φυλακή- και τα ζευγάρια θα ενωθούν. Λίγο πριν το τέλος, θα δεις π.χ. ότι ο Ανδρέας και η Ισαβέλλα θα είναι μαζί και όλα θα πάνε καλά – η αγάπη υπερνικά την πραγματικότητα.
Άρα το τέλος του Τιμωρού, νομίζεις πως θα ικανοποιήσει τους τηλεθεατές του;
Νομίζω πως ναι. Οι τηλεθεατές θα στενοχωριόντουσαν αν πέθαινε κάποιος καλός. Κάτι που δεν θα συμβεί!
Σε αγχώνει το μετά της συγκεκριμένης σειράς;
Με αγχώνει, όπως νομίζω αγχώνει κάθε ηθοποιό. Ειδικά αυτή η περίοδος, είναι η εποχή που όλοι οι ηθοποιοί συζητάμε μεταξύ μας για το τι θα κάνουμε στη συνέχεια.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το γεγονός πως έχεις πια την δική σου οικογένεια κι ένα παιδί, είναι ένας επιπλέον λόγος για να κυνηγάς ακόμη περισσότερο τη δουλειά;
Είναι κινητήριος δύναμη, έτσι το βλέπω. Αν δεν δουλέψω στο θέατρο ή στην τηλεόραση, τότε θα πρέπει να βρω μια άλλη δουλειά. Κοίτα, αν ήμουν μόνος μου, θα μπορούσα να μείνω κι ένα χρόνο εκτός ή να κάνω κάτι θεατρικό που πάντα ήθελα να κάνω, αλλά προέχει το θέμα της επιβίωσης. Και επειδή δεν προέρχομαι από μία οικογένεια που έχει κάποια σταθερά, είμαι καθαρά βιοπαλαιστής, θα πρέπει να παλέψω με τον εαυτό μου.
Αν και το ταλέντο σου αναγνωρίστηκε πολύ νωρίς, έχει χρειαστεί να κάνεις μία παράλληλη δουλειά για την επιβίωσή σου, ως τώρα; Δεν αναφέρομαι στην περίοδο που ήσουν φοιτητής, όπου όλοι οι σπουδαστές γίνονται για λίγο σερβιτόροι…
Εννοείται! Έχω κάνει σέρβις, έχω δουλέψει σε μπαρ, σε υποδοχή μαγαζιού, όλες αυτές τις δουλειές που λέμε πως είναι «της νύχτας», γιατί υπάρχει ελευθερία σ’ αυτά στο να φύγεις, να ξαναγυρίσεις, κι είναι και λεφτά που βγαίνουν με την ημέρα. Είμαι 34 ετών και πριν από 4 χρόνια έπαψα να κάνω παράλληλη δουλειά για να μπορέσω να επιβιώσω. Παρόλο που έκανα τηλεόραση, παρόλο που έκανα το «Xenia» στο σινεμά το οποίο πήρε πολλά βραβεία.
Οι γονείς σου με τι ασχολούνταν;
Αν και με πήγαιναν στο θέατρο και στο σινεμά για να απασχολούμαι, οι ίδιοι δεν έχουν καμία σχέση με τα καλλιτεχνικά ως προς την επιβίωση – η μάνα μου έχει καφενείο και ο πατέρας μου δουλεύει σε συνεργείο καθαρισμού.
Ορμώμενος απ’ το επώνυμό σου, κατάγεσαι από άλλη χώρα;
Ναι, από την Αλβανία.
Τα παιδικά σου χρόνια πώς θα τα χαρακτήριζες; Είχαν πολύ αγώνα, ήταν ανέμελα, ευτυχισμένα;
Σκέψου ότι εγώ ήρθα στην Ελλάδα το 1997, τότε που ο ρατσισμός ήταν πολύ ισχυρός στην Ελλάδα, ειδικά απέναντι στους Αλβανούς. Τότε ήμουν 6 ετών. Κι ήταν δύσκολο γιατί, στην αρχή, έπρεπε να αλλάζουμε συνέχεια γειτονιές και σπίτια. Οπότε αυτή την φιλική ασφάλεια που αναζητούσα εγώ ως παιδί την απέκτησα από την έκτη δημοτικού – από τότε, δηλαδή, που δεν χρειάστηκε να μετακομίσουμε ξανά. Ακόμη και στην πορεία των χρόνων, μόνος μου πια, επιδιώκω να μένω κοντά στο σπίτι που μεγάλωσα, στο Ίλιον, γιατί ήθελα τη σταθερά των φίλων μου, ήθελα να υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι στο χώρο που υπάρχω. Τότε ήταν ένας αγώνας απέναντι στην κοινωνία, και μετά έγινε ένας αγώνας απέναντι στην κοινωνία και στα όνειρά μου. Αν και ήμουν, δηλαδή, ένας καλός μαθητής, ένας μαθητής του 19.4, που θα μπορούσα άνετα να έχω μία «κανονική» ζωή, επέλεξα, τελικά, τη δουλειά του ηθοποιού (γελάει). Είμαι, όμως, πολύ ευτυχισμένος που κάνω αυτή τη δουλειά, κι είμαι τριπλά ευτυχισμένος που μπορώ και ζω πια από τη δουλειά μου.
Τουλάχιστον μέσα στο σπίτι σου υπάρχει και μία είδους «κανονικότητα», από την πλευρά της γυναίκας σου, η οποία είναι μηχανικός…
Ναι, υπάρχει κάποιος που πατάει στη γη (γελάει). Όμως, κι από την παρέα μου, κανένας δεν είναι καλλιτέχνης και δη ηθοποιός – ενώ όλοι γνωριστήκαμε σε θεατρική ομάδα, είμαι ο μοναδικός που το ακολούθησε επαγγελματικά, κι έτσι ενώ όλοι έχουν αντίληψη στο τι κάνω, δεν βιώνουν αυτό που κάνω. Και χαίρομαι πάρα πολύ γι’ αυτό! Γιατί έρχεσαι σε επαφή με ανθρώπους που σου λένε πως έχουμε κι εμείς σοβαρά προβλήματα σ’ αυτή τη ζωή, απ’ το «γιατί δεν πήγε καλά αυτή η σκηνή». Αλλά κι η ίδια η πραγματικότητα δεν σε αφήνει, πολλές φορές, να αιθεροβατείς. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα: Όταν έκανα την βραβευμένη ταινία «Xenia» του Πάνου Κούτρα, είχαμε φύγει, είχαμε πάει στις Κάννες, ζούσαμε όλοι αυτό το υπέροχο «παραμύθι», ήμασταν σε parties, σε κόκκινα χαλιά, κάναμε φωτογραφίσεις, δίναμε αυτόγραφα, όλοι οι διάσημοι είναι γύρω σου -Brad Pitt, Angelina Jolie, Edward Norton κ.α.-, και ξαφνικά γυρνάω πίσω στην Ελλάδα μετά από μία απίστευτη εβδομάδα, επιστρέφω στο σπίτι μου, παρατάω τη βαλίτσα μου, κάνω ένα γρήγορο μπάνιο και πάω αμέσως στη δουλειά μου για να μην αργήσω, στο café όπου δούλευα ως σερβιτόρος. Έτσι είναι η πραγματικότητα: Είναι πιο ισχυρή από αυτό που ονειρεύεσαι ώρες ώρες. Και γι’ αυτό είναι και ωραίο να ονειρεύεσαι – γιατί παλεύεις να κάνεις το όνειρό σου πραγματικότητα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η κόρη σου πόσων ετών είναι;
Είναι πεντέμισι τώρα, θα γίνει έξι.
Πιστεύεις πως είσαι καλός μπαμπάς;
Προσπαθώ… Κοίτα, επιδιώκω να φτιάχνω με τέτοιο τρόπο το χρόνο και το χώρο μου, ώστε να είμαι μαζί της, να είμαι παρών. Θεωρώ πως είμαι πολύ ενεργός πατέρας. Αλλά αυτό η ίδια θα το πει στο μέλλον (χαμογελάει).
Διαπιστώνω πάντως πως ένας από τους λόγους που σε αγαπάει τόσο πολύ ο κόσμος είναι πως είσαι ένας απ’ αυτούς, δεν είσαι «σταρ» – με την κακή έννοια. Το διαπιστώνεις κι εσύ αυτό;
Νομίζω πως έχουν αλλάξει πια οι εποχές. Παλιά, για να δεις π.χ. την Βουγιουκλάκη έπρεπε να ήσουν τυχερός να περάσει από μπροστά σου ή να την δεις στο καμαρίνι της, στο θέατρο – τώρα, μέσω και των social media, έχουν απομυθοποιηθεί τα πάντα, βλέπεις όλα όσα αφορούν τον άλλον, που πάει, τι φοράει, τι τρώει, που μένει. Επίσης, ζούμε όλοι μας σε έναν συγκεκριμένο κόσμο, με συγκεκριμένες ανάγκες -μεταξύ κοσμοϊστορικών γεγονότων που συμβαίνουν στη «γειτονιά» μας- καθώς όλοι παλεύουμε για το καλύτερο δυνατό. Είμαστε πια όλοι, αλλιώς ευαισθητοποιημένοι. Θεωρώ πως η γενιά μας παλεύει κάθε μέρα με τη ζωή της – και γι’ αυτό και είμαστε «κανονικοί» άνθρωποι οι περισσότεροι. Ή, τουλάχιστον, το προσπαθούμε.
Info:
Τα τελευταία επεισόδια της σειράς του Alpha Ο Τιμωρός θα μεταδίδονται, έως το μεγάλο φινάλε, στα τέλη Ιουνίου, κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 22:20 και στις 22:40 αντίστοιχα.
