Σε μια ειλικρινή συνέντευξη στο περιοδικό OK! και τον Νίκο Γεωργιάδη, η Αθηνά Οικονομάκου μίλησε για όλα. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στον Μπρούνο Τσερέλα, τον οποίο χαρακτήρισε ως τον σημαντικότερο άνθρωπο που έχει πλάι της, ενώ μίλησε και για τη στάση που κρατά απέναντι στην κριτική που δέχεται για τη νέα της σχέση, εξηγώντας γιατί δεν την επηρεάζει.
Κατάλαβες γρήγορα ότι είναι ο άνθρωπος της ζωής σου;
Αμέσως. Ακόμα υπάρχουν στιγμές που λέω «πώς γίνεται να το ζω αυτό, πώς γίνεται αυτό το παραμύθι να είναι αληθινό;». Αλλά έχω παλέψει πολύ για να φτάσω σε αυτό το σημείο. Να μπορώ να το ζήσω, να μπορώ να το αισθανθώ, να μπορώ να αφεθώ. Να μην το φοβηθώ γιατί είναι γιγαντιαίο. Να το πιστέψω, να το στηρίξω και να πω «ναι, θα το ζήσω». Με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.
Όταν μου λένε «μην εκτίθεσαι τόσο πολύ γιατί αν γίνει κάτι αύριο;», και αύριο να γίνει κάτι, για μένα αυτό που έχω ζήσει είναι ένα δώρο ζωής. Και αύριο να τελειώσει θα ευγνωμονώ για πάντα αυτό τον άνθρωπο. Θα είμαι ευτυχισμένη που το έχω ζήσει.
Γιατί θα φύγω από αυτή τη ζωή και θα έχω κερδίσει κάτι παραπάνω. Θα έχω ζήσει κάτι μοναδικό. Νομίζω ότι αυτός είναι και ο λόγος ύπαρξής μας. Κι εγώ τη ζωή μου τη ζω. Και αύριο να πεθάνω, θα πεθάνω ευτυχισμένη, πώς να σου το πω. Νομίζω ότι δεν υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από αυτό – και γι’ αυτό πρέπει να παλεύουμε όλοι. Να διώχνουμε αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα γιατί σήμερα είμαστε και αύριο δεν είμαστε. Μπορεί να ακούγεται τετριμμένο, αλλά εκεί βρίσκεται η ουσία. Αν το συνειδητοποιήσεις, δεν ασχολείσαι πια με ανοησίες. Δεν ασχολείσαι με ανθρώπους που δεν σε αφορούν. Παύεις να θες να αρέσεις σε όλους γιατί ξέρεις πια ότι είναι ανέφικτο. Ζεις για σένα και όχι για τους άλλους. Κι εγώ επέλεξα να κάνω αυτό.
Σήκωσα ανάστημα και ήρθα αντιμέτωπη με πολύ κόσμο, γιατί ήξερα ότι είμαστε μια χώρα που δεν είναι έτοιμη να το δεχτεί. Δεν ξέρω καν αν έχουμε ξαναδεί στον χώρο αυτό να χωρίζει μια γυναίκα με δύο παιδιά και αμέσως να εμφανίζει μια καινούρια σχέση χωρίς να ντρέπεται και να κρύβεται. Πραγματικά, ας προχωρήσουμε λίγο ως κοινωνία, το χρειαζόμαστε όλοι….
Όταν με ρωτάνε «μα δεν στενοχωριέσαι από τα αρνητικά σχόλια;» η απάντηση είναι «όχι», γιατί έχω περάσει πολλές φορές από αυτή τη φάση της στενοχώριας στη ζωή μου. Να με νοιάζει τι θα πουν οι άλλοι, να φαίνομαι καλή και γλυκιά, να φαίνομαι όμορφη, συμπαθής, να με αγαπάνε, να αρέσω σε όλους, να κάνω πράγματα που είναι κοινωνικά αποδεκτά. Και τι κατάφερα; Τίποτα. Έχω υποφέρει πολύ στη ζωή μου, έχω κάνει τρομερές υπερβάσεις και το λέω για να δώσω ένα μήνυμα στους ανθρώπους που δυσκολεύονται. Έχω πονέσει πολύ, τα έχω βάλει πολύ με τον εαυτό μου μέχρι να φτάσω να γίνω καλύτερος άνθρωπος, να μου αξίζουν καλύτερα πράγματα και όταν αυτά έρχονται να μπορώ να τα εκτιμήσω και να τα ζήσω.
