H απόφαση του Κριστιάνο Ρονάλντο και της οικογένειάς του, να μην παραστεί στην κηδεία του συμπατριώτη του και συμπαίκτη του, Ντιόγκο Ζότα, στο Γκοντομάρ δίπλα στο Πόρτο.
Ο κόσμος στην Πορτογαλία, θεωρεί πως ήταν απρέπεια από πλευράς αρχηγού της εθνικής ομάδας, πόσο μάλλον όταν ο ίδιος είχε επικοινωνήσει με τους γονείς του Ζότα και τη σύζυγό του, Ρούτε, λέγοντας πως θα είναι δίπλα τους σε ότι χρειαστούν. Αυτό τουλάχιστον μετέφερε η πορτογαλική Record.
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο όμως δεν παρέστη στην εξόδιο ακολουθία του Ζότα και του αδερφού του Αντρέ Σίλβα. Όπως έγινε γνωστό, επικαλέστηκε τη δικαιολογία του «τσίρκου των media». Ότι η παρουσία του, σε μία μικρή πόλη της Πορτογαλίας θα επισκίαζε το θλιβερό αυτό γεγονός.
Τι αποκαλύπτει η A Bola
Με λίγα λόγια, ο Ρονάλντο πιστεύει πως αν πήγαινε στην κηδεία, ο κόσμος και τα media θα ασχολούνταν μαζί του και θα αποπροσανατολίζονταν από το πραγματικό τραγικό γεγονός.
Σύμφωνα με την A Bola, το συζήτησε αυτό με την οικογένεια του Ζότα και συμφώνησαν πως αυτό θα ήταν το καλύτερο.
Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως ο Ρούμπεν Νέβες, έπαιζε στις ΗΠΑ με την ομάδα του στο Παγκόσμιο Συλλόγων, αμέσως πήρε πτήση για 13 ώρες ταξίδι και βρέθηκε στην κηδεία κουβαλώντας το φέρετρο με τη σορό του καλού του φίλου.
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο, τουλάχιστον την παραμονή της κηδείας του Ζότα, ήταν στη Μαγιόρκα κάνοντας διακοπές.
«Να δώσει εξηγήσεις»
Όχι μόνο ο απλός κόσμος, αλλά και αρκετοί δημοσιογράφοι κατέκριναν τον Ρονάλντο για την απουσία του. Ο Αντόνιο Ριμπέιρο Κριστοβάο σημείωσε ότι «ως αρχηγός της ομάδας έχει την ευθύνη να δώσει μια εξήγηση», ενώ ο Λουίς Κριστοβάο μίλησε για «ανεξήγητη απουσία», προσθέτοντας ότι «όποια δικαιολογία κι αν δοθεί, θα είναι πολύ λίγη».
Η αδερφή του CR7, όπως πάντα ήταν εκεί για να υπερασπιστεί τον αδερφό της.
«Όταν πέθανε ο πατέρας μου, εκτός από τον πόνο της απώλειας, έπρεπε να αντιμετωπίσουμε μια πλημμύρα από κάμερες και περίεργα βλέμματα στο νεκροταφείο και όπου κι αν πηγαίναμε», έγραψε χαρακτηριστικά στο Instagram.
«Και τότε η προσοχή του κόσμου δεν ήταν καν αυτή που είναι σήμερα. Καμία στιγμή δεν μπορέσαμε να φύγουμε από το παρεκκλήσι· μόνο τη στιγμή της ταφής έγινε δυνατό, τόσο μεγάλος ήταν ο χαμός.
Στην κηδεία υπήρχαν πρόεδροι, προπονητές της εθνικής εκείνης της εποχής, όπως ο Λουίς Φελίπε Σκολάρι, κ.ά. Δεν θυμάμαι να είδα κανέναν τους. Και σίγουρα θα με χαιρέτησαν. Ο πόνος με είχε τυφλώσει».
Η αδελφή του Κριστιάνο κατέληξε με νόημα: «Σχετικά με τον πόνο, την οικογένεια και την αληθινή στήριξη… Δεν θα καταλάβετε ποτέ τι σημαίνουν μέχρι να τα ζήσετε. Αν κάποιος μου στείλει μήνυμα για να κρίνει οτιδήποτε κάνει ο αδελφός μου, θα τον μπλοκάρω (θα τον αγνοήσω εντελώς), δηλαδή θα το κάνει μόνο μία φορά».
Και συνέχισε: «Καταντά κουραστικό. Ο φανατισμός. Η κριτική για το τίποτα – το επαναλαμβάνω, το τίποτα… Άρρωστη κοινωνία… Όλοι έχουμε οικογένειες. Είναι απίστευτα ντροπιαστικό να βλέπεις τηλεοπτικά κανάλια, σχολιαστές και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να δίνουν σημασία σε μια απουσία (που ήταν σωστή) αντί να τιμούν με σεβασμό τον πόνο μιας οικογένειας κομματιασμένης από την απώλεια δύο αδελφών. Ντρέπομαι και μόνο που το βλέπω. Λυπηρό.
Κι έτσι προχωρά ο κόσμος… Η κοινωνία και η άποψη. Σήμερα δεν αξίζουν τίποτα. Έχουν καταντήσει οι ίδιοι άδειοι λάκκοι χωρίς πάτο. Λυπάμαι… Και ο πόλεμος είναι κι αυτός έτσι. Πιστέψτε με. Το ανθρώπινο κακό είναι κι αυτό ένας πόλεμος. Και κάθε μέρα πρέπει να πολεμάμε ενάντια σε αυτό. Κι έτσι πάει».
