Ζήτησα από τον ίδιο να επιλέξει έναν τίτλο για τη μέχρι σήμερα διαδρομή του, ως έναν μικρό απολογισμό των πρόσφατων γενεθλίων του. Ο Σοφοκλής Κασκαούνιας είναι η απόδειξη πως ο επιμένων νικά. Θεωρεί ότι για όλα υπάρχει τρόπος και πως σημασία έχει να περνάς καλά σ’ αυτή τη ζωή, να είσαι ευτυχισμένος. Γι΄ αυτό, άφησε τα παιδιά του
ελεύθερα να διαλέξουν τον δρόμο τους. Και παρόλο που και οι δυο τους μένουν συνειδητά μακριά από τα φώτα προβολής της δουλειάς του, η Ελένη δεν του χάλασε χατίρι και φωτογραφήθηκε, για πρώτη φορά, μαζί του.
Της Αναστασίας Γεωργίου
Φωτογραφίες: Δημήτρης Βαττής
Styling: Shona Muir
Κοιτάζοντας πόσο μεγάλωσαν ο Αντρέας και η Ελένη, ποια είναι η πρώτη σκέψη που κάνεις στο μυαλό σου;
Η πρώτη μου σκέψη, ειλικρινά, είναι να είναι υγιείς, χαρούμενοι και ευτυχισμένοι με αυτό που επέλεξαν να κάνουν στη ζωή τους.
Κάνοντας έναν μικρό απολογισμό, θεωρείς ότι μέχρι σήμερα υπήρξες καλός πατέρας;
Πραγματικά, έκανα ό,τι μπορούσα. Δεν κρύβω όμως ότι έχω λίγες τύψεις επειδή κάποιες φορές χρειαζόταν να λείπω περισσότερο απ’ όσο έπρεπε λόγω δουλειάς και διάφορων υποχρεώσεων.
Ως σύζυγος;
Πιστεύω πως ισχύει ό,τι είπα για τα παιδιά μου.
Τα παιδιά σου, σου έκαναν ποτέ παράπονο ότι δεν ήσουν δίπλα τους όσο ήθελαν;
Κάποιες φορές, ναι, σίγουρα τα παιδιά θέλουν τον πατέρα και τη μητέρα τους να είναι πάντα δίπλα τους, αλλά μεγαλώνοντας έχουν καταλάβει τους λόγους που μπορεί να έλειπα κάποιες φορές.
Εσύ νιώθεις ότι έχασες στιγμές τους;
Στον Ανδρέα, ναι, νιώθω ότι κάποιες στιγμές έλειπα. Γι΄αυτό και προσπάθησα αυτό να το διορθώσω, όσο μπορούσα, στο μεγάλωμα της Ελένης.
Ο Αντρέας ή η Ελένη σού θυμίζει περισσότερο τον εαυτό σου;
Βρίσκω αρκετά στοιχεία του Αντρέα να μου θυμίζουν τον εαυτό μου, όπως και κάποια άλλα στοιχεία της Ελένης. Φυσικά, όχι σε όλα. Μ΄αρέσει που ο καθένας έχει τη δική του προσωπικότητα.
Η αναγνωρισιμότητά σου, πιστεύεις ότι τους επηρέασε καθόλου; Γιατί συζητώντας για το θέμα της φωτογράφησης, μου έδωσες την αίσθηση ότι πρόκειται για δύο πολύ συνεσταλμένους ανθρώπους.
Καθόλου δεν τους έχει επηρεάσει. Ίσα – ίσα, είναι πάρα πολύ προσγειωμένοι και οι δύο. Υπήρχαν μάλιστα φορές που δεν έλεγαν το επίθετό τους για να μην παρεξηγηθούν ότι το είπαν για να κερδίσουν εύνοια ή κάτι ανάλογο.
Τι ήταν αυτό που προσπάθησες να τους μεταδώσεις ως γονιός; Ποια συμβουλή τους έδινες πάντα;
Πάνω απ’ όλα, να είναι άνθρωποι και να σέβονται τους άλλους.
Είχες ρόλο στην απόφασή τους σχετικά με το αντικείμενο των σπουδών τους ή άφησες τον καθένα ελεύθερο να πάρει τον δρόμο του;
Φυσικά και τους άφησα να αποφασίσουν ελεύθερα και να επιλέξουν το επάγγελμα που θέλουν να κάνουν. Γιατί ξέρω καλά πως το να κάνεις κάτι που σου αρέσει, σε κάνει περισσότερο ευτυχισμένο στη ζωή, παρά να πιεστείς να κάνεις κάτι που απλώς αρέσει στους άλλους.
Πρόσφατα, είχες τα γενέθλιά σου. Αναπολώντας τα όσα έζησες, τι είναι αυτό που κρατάς κυρίως; Τι τίτλο θα έβαζες στη μέχρι τώρα διαδρομή σου;
Κρατώ κυρίως την αγάπη του κόσμου προς το πρόσωπό μου. Ο τίτλος που θα έβαζα, θα ήταν: «Ας πάω, και ας μου βγει και σε κακό».
Θεωρείς ότι υπήρξες τυχερός στη ζωή σου; Ή ότι απέκτησες ήταν μέσα από σκληρή δουλειά; Ή ήταν συγκερασμός και των δύο;
Σίγουρα για να πετύχεις πράγματα στη ζωή σου, πρέπει να δουλέψεις σκληρά, ειδικά στον χώρο μας, ενώ χρειάζεται να μην σταματήσεις να το κάνεις καθ’ όλη την πορεία. Παράλληλα, όμως, χρειάζεται και λίγη τύχη, και οι κατάλληλες συγκυρίες.
Είσαι χορτάτος από όσα έκανες ή ακόμα δεν εκπλήρωσες όσα έχεις στο μυαλό σου;
Είμαι πάρα πολύ ευτυχισμένος και γεμάτος. Δεν έχω απολύτως κανένα απωθημένο. Από δω και πέρα, κάνω αυτό που θέλω και γουστάρω, για να περνώ καλά και να είμαι χαρούμενος.
Η φετινή σεζόν, πού σε βρίσκει θεατρικά και τηλεοπτικά;
Θεατρικά, είμαι στην παράσταση «Ο Πίτερ Παν που πάει λάθος» και τηλεοπτικά ετοιμαζόμαστε για μια καινούργια σειρά στον Alpha.
Οι επιχειρηματικές σου δραστηριότητες σού πρόσφεραν ένα αποκούμπι ώστε να έχεις την άνεση να κάνεις καλύτερες επιλογές ως ηθοποιός;
Ακριβώς αυτό που λες, καθώς στη δική μας δουλειά δεν μπορούμε να είμαστε ποτέ σίγουροι.
Έχεις δηλώσει παλαιότερα ότι άνθρωποι του χώρου στο ξεκίνημά σου ήταν δίπλα σου, σε συμβούλευαν και σε ενθάρρυναν. Τι θυμάσαι πιο έντονα από τότε;
Ναι, στο ξεκίνημά μου ήταν δίπλα μου και είναι πολύ σημαντικό, ειδικά στην αρχή, να έχεις ανθρώπους δίπλα σου με εμπειρία. Και εγώ υπήρξα τυχερός σε αυτό το κομμάτι.
Έχεις αδελφικές φιλίες από τον χώρο;
Σίγουρα, με κάποιους συναδέλφους που τους αγαπώ και με αγαπούν πάρα πολύ.
Έχεις πει πως έχεις διαβάσει πάρα πολύ καλές κριτικές από ανθρώπους που παλαιότερα ήταν πολύ σκληροί απέναντί σου. Αυτό για σένα είναι μια μορφή δικαίωσης;
Δικαίωση, όχι, δεν μπορώ να το πω. Για μένα ήταν ένα σχολείο που με έκανε να δουλέψω ακόμα πιο σκληρά για να φτάσω εδώ που είμαι σήμερα.
Αυτό όμως, κατά εμέ, δείχνει ότι είσαι πεισματάρης ως άνθρωπος, με την έννοια πως όταν βάλεις κάτι στο μυαλό σου, το πετυχαίνεις. Ισχύει;
(γέλια) Αυτό, ναι, ισχύει. Δεν το βάζω κάτω και ποτέ δεν θα πω για κάτι ότι δεν γίνεται. Όλα με κάποιον τρόπο είναι εφικτά. Πάντα υπάρχει τρόπος.
Αν σε συναντούσε ο μικρός Σοφοκλής που ήθελε να γίνει παγωτατζής και όχι ηθοποιός, τι νομίζεις ότι θα σου έλεγε για όλη αυτή την πορεία; Θα ήταν περήφανος για σένα;
Νομίζω θα μου έλεγε απλά: «Ήντα πελός είσαι, α. Εκατάφερες τα τελικά, α»!
