Η Αγγελική Νικηφόρου φιλοξενήθηκε στο podcast του like.com.cy, «Winter@LIKE», με τον Χαράλαμπο Χειμώνα. Μεταξύ άλλων, η οικοδέσποινα της πρωινής ψυχαγωγικής εκπομπής του ΡΙΚ έκανε μια συγκινητική εξομολόγηση για τον θείο και τη θεία της, οι οποίοι γεννήθηκαν με μια ασθένεια που δεν τους επέτρεψε να περπατήσουν ποτέ στη ζωή τους. Η ίδια μοιράστηκε τα μαθήματα που της έδωσαν και τη δύναμη ζωής που της χάρισαν.
«Δεν είναι μόνο ο θείος μου, ο Παντελής, στον οποίο αναφέρεσαι. Είχα ακόμη μία θεία που είχε την ίδια ασθένεια, τη θεία μου την Άννα, την οποία έχασα το 2009. Επίσης, να σου πω πως η κόρη μου ονομάζεται Άννα Χριστίνα. Έχει δύο ονόματα γιατί είχα πει στη θεία μου ότι, αν έφερνα στον κόσμο κοριτσάκι, θα του έδινα το όνομά της. Άννα ήταν η θεία μου και Χριστίνα η μαμά μου. Η θεία μου είχε το ίδιο πρόβλημα με τον θείο μου», δήλωσε αρχικά η Αγγελική Νικηφόρου.
«Θέλω να σου πω πως πέθανε η θεία μου στις 25 Φεβρουαρίου του 2009, έμεινα έγκυος και ήμουν απόλυτα σίγουρη ότι θα ήταν κορίτσι. Γέννησα στις 25 Φεβρουαρίου του 2010, έναν χρόνο μετά από την ημέρα που έφυγε η θεία μου. Έφερα στον κόσμο την κόρη μου, παρόλο που δεν ήταν η ημέρα που αναμενόταν να γεννηθεί, η πιθανή ημερομηνία τοκετού ήταν η 8η Μαρτίου. Πέρασα μια πάρα πολύ δύσκολη εγκυμοσύνη και δύο ημέρες με φρικτούς πόνους, αλλά τους έλεγα πως πρέπει να γεννηθεί την ημέρα που θέλει η θεία μου. Ήμασταν όλοι πολύ συγκινημένοι», πρόσθεσε η παρουσιάστρια.
- Διαβάστε επίσης: «Απασφάλισε» η Αγγελική Νικηφόρου: «Δεν πληρώνομαι δύο μισθούς, είναι γελοίο αυτό το πράγμα»
«Μεγάλωσα σε μια οικογένεια με αυτούς τους δύο ανθρώπους, οι οποίοι γεννήθηκαν με τη συγκεκριμένη ασθένεια, και πάντα τους έβλεπα να προσπαθούν, να χαμογελούν. Εγώ, μικρή, τους έβλεπα να σέρνονται και αυτό μου φαινόταν απολύτως φυσιολογικό, επειδή πολλές φορές κάναμε το ίδιο πράγμα κι εμείς στα παιχνίδια μας. Δεν θεωρούσαμε ότι συνέβαινε κάτι αφύσικο. Ήταν πάρα πολύ φυσιολογικό για εμάς να σέρνει τα πόδια της η θεία μου ή ο θείος μου και να πηγαίνει από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Ως παιδιά τους συνοδεύαμε στους δρόμους της Αλάμπρας και κάναμε κούρσες με τα τροχοκαθίσματα», είπε σε άλλο σημείο.
«Μέσα από αυτούς τους ανθρώπους έμαθα να βλέπω τις μικρές στιγμές. Έμαθα να αποδέχομαι τον άλλο όπως είναι. Έμαθα ότι μπορεί να έχει κάτι διαφορετικό από εμάς, αλλά η ψυχή είναι αυτή που μετρά. Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να λειτουργούσαν με την αθωότητα και την όμορφη ψυχή που είχαν αυτοί οι δύο άνθρωποι. Παράλληλα, είχα την ευλογία να μεγαλώσω σε μια οικογένεια και σε μια κοινότητα που αγκάλιασε αυτούς τους δύο ανθρώπους. Δηλαδή, δεν ένιωσα ποτέ ότι κάποιος από το χωριό έλεγε κάτι κακό γι’ αυτούς. Τους αγαπούσα γιατί ήταν δύο πολύ ξεχωριστοί και αγαπητοί άνθρωποι», κατέληξε η Αγγελική Νικηφόρου μιλώντας στο LIKE.
Δείτε το παρακάτω βίντεο:
