Τι καλό μπορεί να βγει από μία ερωτική χυλόπιτα;

Τι καλό μπορεί να βγει από μία ερωτική χυλόπιτα;

Τι καλό μπορεί να βγει από μία ερωτική χυλόπιτα;
Φωτογραφία: 123rf.com

Τι καλό μπορεί να βγει από μία ερωτική χυλόπιτα;  Kαι πώς μετατρέπεις ένα «απορρίπτεται» με κόκκινα γράμματα στην αίτησή σου, σε μια νέα μυστική σούπερ δύναμη; Οι πιο επιτυχημένοι άνθρωποι έχουν αμέτρητες ιστορίες απόρριψης να αφηγηθούν. Κι όλες ξεκινούν από το πώς νίκησαν εκείνο το τέρας στο μυαλό τους που έλεγε ότι δεν αξίζουν.

Από την Τώνια Σταυρινού

«Είμαστε στη δυσάρεστη θέση να σας ανακοινώσουμε ότι δεν θα εκδώσουμε το βιβλίο σας, μιας και θεωρούμε ότι δεν θα έχει εμπορική επιτυχία», έλεγε μία από τις πολλές επιστολές απόρριψης που έλαβε η JK Rowling. Η δισεκατομμυριούχα πια συγγραφέας του Harry Potter δημοσίευσε στο Twitter ένα ολόκληρο αρχείο από επιστολές που της εξηγούσαν πόσο «λυπούνται» και πόσο «δεν νομίζουν» αλλά και «δεν μπορούν», τις οποίες έλαβε στην προσπάθειά της να εκδώσει το παιδικό μυθιστόρημα, το οποίο έγραφε για να ξεφεύγει από την αβάστακτη πραγματικότητά της: άνεργη, απένταρη, με ένα μωρό στην αγκαλιά, εγκατέλειψε ένα σύζυγο που την κακοποιούσε για να μείνει προσωρινά με την αδερφή της στη Σκωτία. «Δημοσίευσα τις επιστολές απόρριψης για να δώσω έμπνευση, όχι για να εκδικηθώ, εξ ου και αφαίρεσα τα ονόματα των εκδοτικών οίκων» έγραψε στο λογαριασμό της στο Twitter. Με το ίδιο σκεπτικό η Ελληνοαμερικανίδα ηθοποιός Nia Vardalos αφηγήθηκε ξανά και ξανά αυτό που άκουσε αμέτρητες φορές από παραγωγούς που την απέρριπταν για όλους τους ρόλους: «δεν είναι αρκετά όμορφη για να κάνει καριέρα». Πριν από το My Big Fat Wedding σκεφτόταν να τα παρατήσει έχοντας φάει τόση απόρριψη που θα της έφτανε για να αισθάνεται αποτυχημένη για το υπόλοιπο της ζωής της. Σε μια κοινωνία που έχει μονίμως στραμμένο το βλέμμα στο επόμενο success story, ο loser είναι κάτι σαν τον λεπρό που φεύγει με το καράβι για το ξερονήσι, αφήνοντας τους υπόλοιπους να βλέπουν μόνο αστραφτερά αστεράκια γύρω τους. Η λίστα με τους διασημότερους losers περιλαμβάνει τον Jim Carrey που γιουχαΐστηκε από το κοινό στις πρώτες του παραστάσεις stand-up comedy, τον Stephen King που απορρίφθηκε από 30 εκδότες πριν γίνει ο διασημότερος συγγραφέας βιβλίων τρόμου στον πλανήτη, την Oprah Winfrey που απολύθηκε από ένα κανάλι γιατί θεωρήθηκε ακατάλληλη για τηλεόραση και τον Walt Disney που πριν ξεκινήσει να σκιτσάρει τον διάσημο ποντικό του απορρίφθηκε από στούντιο κινουμένων σχεδίων γιατί «δεν είχε φαντασία». Η ιστορία της ανθρώπινης επιτυχίας αν και γραμμένη στο πίσω μέρος ολόκληρων σελίδων αποτυχίας, κρατιέται στη σφαίρα του ιδιωτικού. Γι’ αυτό και μία νέα εκστρατεία που ξεκίνησε στο Twitter, με διάσημους και μη να ανταποκρίνονται στο hashtag #ShareYourRejections, πασχίζει να μας απαλλάξει από το μίασμα.. Ακολουθώντας ερωτήματα όπως «τι μας κάνει να φοβόμαστε τόσο πολύ την απόρριψη» και «γιατί κάποιοι άνθρωποι παίρνουν καλύτερα την απόρριψη από άλλους» ο συγγραφέας Jia Jiang πέρασε 100 μέρες πηγαίνοντας γυρεύοντας για να τον απορρίψουν και αφού μάζεψε όλη αυτή την εμπειρία ανακάλυψε ότι ο φόβος για την απόρριψη, είναι χειρότερος από την ίδια την απόρριψη. Όσα αποκόμισε βρίσκονται στο βιβλίο του «Rejection Proof: How to Beat Fear and Become Invincible» όπου συστήνει σε όλους μας να εξασκηθούμε ξεκινώντας από μικρά πράγματα που δεν θα πονέσει πολύ αν αποτύχουμε. «Είναι μια δεξιότητα το να χειρίζεσαι την απόρριψη με τρόπο που θα μετατρέψει όλα αυτά τα όχι που άκουσες σε ναι», λέει ο συγγραφέας εξηγώντας ότι δεν μπορείς να κρύβεσαι για πάντα από την αποτυχία. Χρειάζεται να σφίξεις τα δόντια και να την υποδεχθείς με διάθεση να μάθεις πράγματα. Είναι ο μόνος τρόπος να είναι κι αυτή καλή μαζί σου.

Δεν είναι προσωπικό
Η απόρριψη είναι κομμάτι της ζωής. Όλοι καθημερινά δεχόμαστε μικρά πικρά σφηνάκια: από την προαγωγή που δεν μας έκατσε, μέχρι την καμηλό γόβα που δεν ήτανε στο νούμερό μας. Κι από τον MacDreamy που τελικά βρήκε αλλού την Grace της καρδιάς του, μέχρι το παιδί μας που δεν σταυρώνει ούτε τη βάση στα διαγωνίσματα, βγάζοντας τη γλώσσα στις προσδοκίες μας. Ο χειρότερος τρόπος να χειριστείς μιαν αποτυχία είναι γλιστρώντας στο πάτωμα της αυτολύπησης που σου έχει στρώσει. Να πιστέψεις ότι το «όχι» μεταφράζεται στο «δεν αξίζεις» και «δεν είσαι αρκετή». Σύμφωνα με τον εκπαιδευτικό ψυχολόγο Βασίλη Παυλή, καθοριστικός παράγοντας για το πώς θα αντιμετωπίσεις μιαν αποτυχία είναι η ανθεκτικότητα του χαρακτήρα σου. «Όταν λέμε ότι ένας άνθρωπος έχει ανθεκτικότητα σημαίνει ότι έχει ενσωματωμένο έναν υγιή μηχανισμό μετατροπής των αρνητικών εμπειριών σε κάτι θετικό που θα τον ωφελήσει και θα τον κάνει καλύτερο. Αυτό είναι μια ικανότητα εν πολλοίς έμφυτη, αλλά είναι και μια δεξιότητα που σίγουρα καλλιεργείται». Αν ξέρεις τι θέλεις, ξέρεις τον εαυτό σου και πού στέκεις, μπορείς να επιβιώσεις μιας απόρριψης και να συνεχίσεις να επιμένεις για να βρεις αυτό που θέλεις. Αν όμως ακολουθείς κάποια αποτυχημένα μοτίβα, τότε πρέπει να ξεκινήσεις να κοιτάζεις περισσότερο μέσα σου παρά στους γύρω σου. Αντί να «ακούσεις» ότι δεν είσαι αρκετά καλός, μπορείς να εκπαιδεύσεις τον εαυτό σου να «ακούει» ότι δεν είσαι ακόμη στον στόχο αλλά πού θα πάει θα τον βρεις. «Ναι η απόρριψη μπορεί να είναι ένα προσωπικό μήνυμα», λέει ο κ. Παυλή. «Μπορεί να μας χτυπά καμπανάκι για κάποιο ελάττωμά μας που πρέπει να δούμε, μπορεί να μας ξυπνήσει για κάποιες επαναλαμβανόμενες πράξεις μας. Μπορεί όμως απλά να μας λέει ότι δεν ήταν η σωστή στιγμή, το σωστό άτομο, η σωστή δουλειά, η σωστή σχέση. Πρέπει κάθε φορά να αναλύουμε λίγο τα πράγματα. Αν με κάθε μικρή, φυσιολογική, απόρριψη της καθημερινότητας, νιώθουμε να έρχεται το τέλος του κόσμου, τότε πρέπει να το ψάξουμε λίγο βαθύτερα». Αν πάλι σε ακολουθεί μία αλυσίδα από αποτυχίες, με κάθε κρίκο της να συμβολίζει και μια προσπάθεια, τότε ίσως θα βοηθούσε να δεις και λίγο στον καθρέφτη. «Αν υπάρχουν μοτίβα απόρριψης στη ζωή σου, τότε ίσως είναι πιθανόν να υπάρχει κάτι βαθύτερο. Μήπως διαλέγεις τους ίδιους άντρες; Μήπως διαλέγεις τους ίδιους φίλους; Τους ίδιους εργοδότες; Αναζητάς την αποδοχή από πηγές που είναι πανομοιότυπες με αυτές που ήδη ξέρεις ότι σε έχουν απορρίψει; Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τους άλλους και τις αντιδράσεις τους. Αυτό που βρίσκεται κάτω από τον δικό μας έλεγχο είναι η δική μας συμπεριφορά, ο δικός μας τρόπος σκέψης και στην τελική ο ίδιος μας ο εαυτός. Αυτό που λέμε πάντα είναι αν δεν μπορείς να αλλάξεις μια κατάσταση προσπάθησε να αλλάξεις τη συμπεριφορά σου και την επίδραση που έχει επάνω σου». Αλλιώς, καταλήγεις να ρίχνεις την ευθύνη στην κακή σου μοίρα, στα άστρα που δεν ευθυγραμμίζονται, στις γυναίκες που είναι όλες ψεύτρες, στους άντρες που είναι όλοι γουρούνια, ηχώντας σαν κακοπαιγμένο καψουροτράγουδο.

 

Οι προσδοκίες μου κι εγώ
Είναι πραγματικά το τέλος του κόσμου; Είμαστε αληθινά τα θύματα μίας κατάστασης; Μήπως έχουμε την τάση να υπερβάλλουμε; Μήπως γουστάρουμε και λίγο το αίσθημα της καταδίωξης; Μήπως κάθε φορά αυτό που μας απογοητεύει και μας απορρίπτει είναι οι ίδιες οι προσδοκίες μας; «Είναι σημαντικό να κάνουμε μια ρεαλιστική αποτίμηση της κατάστασης», λέει ο εκπαιδευτικός ψυχολόγος Βασίλης Παυλή. «Καταρχάς, είναι σημαντικό να μάθουμε να στεκόμαστε αυτόνομα και ανεξάρτητα, έχοντας μια αυτοτέλεια σε σχέση με αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Να μην αφήνουμε να εξαρτάται απόλυτα η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας, η ευτυχία μας και η πίστη στις ικανότητές μας, από τους άλλους. Και αυτό φυσικά σημαίνει να έχουμε τη διάθεση να αναλάβουμε τις ευθύνες μας». Αν καταφέρεις να δεις πέρα από τον πόνο, τον θιγμένο εγωισμό, το αίσθημα της προδοσίας και την αυτολύπηση ίσως καταφέρεις να κερδίσεις περισσότερα από όσα νομίζεις.

Η δύναμη των 5 – Οι δυνατοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν την απόρριψη με 5 ωφέλιμους τρόπους
1. Αναγνωρίζουν τα συναισθήματα τους: αντί να τα καταπιέζουν και να τα αγνοούν, αποδέχονται ως φυσιολογικό το αίσθημα της ντροπής, της λύπης, της απογοήτευσης, του θυμού και τα χειρίζονται με τον υγιή τρόπο. Αν η πρώτη σου αντίδραση είναι να μειώσεις τον πόνο («δεν έγινε και τίποτα») το μόνο που θα κάνεις είναι να τον παρατείνεις
2. Αντιμετωπίζουν την απόρριψη σαν απόδειξη ότι έφτασαν στα όρια τους: βλέπουν κάθε κλειστή πόρτα σαν ένδειξη ότι ζουν τη ζωή στο φουλ, ότι στοχεύουν ψηλά, ότι ρισκάρουν, αποδεχόμενοι ότι δεν θα τα καταφέρουν με τη μία. Αν δεν ακούς ποτέ όχι, τότε ίσως ζεις μέσα σε έναν κύκλο ασφάλειας και δεν βγαίνεις ποτέ από την «προστατευόμενη ζώνη» σου.
3. Φέρονται στον εαυτό τους με συμπόνια: αντί να βασανίζονται με σκέψεις αυτοτιμωρίας –«τι νόμιζες ότι θα γυρίσει να σε κοιτάξει;»- φέρονται στον εαυτό τους με κατανόηση και αγάπη. Αφήνουν κατά μέρος τις αρνητικές σκέψεις ξέροντας ότι το να αυτομαστιγώνεσαι για κάθε αποτυχία απλά θα επιβραδύνει την περίοδο επούλωσης και θα σου κόψει τα φτερά για την επόμενη προσπάθεια.
4. Αρνούνται να αφήσουν την απόρριψη να καθορίσει το ποιοι είναι: δεν πέφτουν εύκολα στην παγίδα της γενίκευσης και αποφεύγουν την ισοπεδωτική προσέγγιση σε μια αποτυχία. Αν τους απορρίψει μια εταιρία για δουλειά, δεν αυτοανακηρύσσονται ακατάλληλοι για τη θέση. Κι ύστερα από μια ερωτική απόρριψη, δεν αποφασίζουν απλά ότι δεν αξίζουν αγάπη. Κρατάνε μια δυναμική στάση περιορίζοντας τη «ζημιά» στο μεμονωμένο περιστατικό.
5. Μαθαίνουν από την απόρριψη: σε κάθε αποτυχία ρωτάνε τον εαυτό τους «τι έχω να κερδίσω απ’ αυτό» ώστε να επωφεληθούν από την εμπειρία. Αντί απλά να υπομείνουν τον  πόνο μέχρι να περάσει, τον μετατρέπουν σε μια ευκαιρία για να εξελιχθούν και έτσι με κάθε απόρριψη  γίνονται πιο δυνατοί και σοφοί.

Πηγή : Περιοδικό Omikron, τεύχος 270

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *