Βάνα Μπάρμπα: Με εκμεταλλεύτηκαν πολύ, λόγω της ομορφιάς μου

Βάνα Μπάρμπα: Με εκμεταλλεύτηκαν πολύ, λόγω της ομορφιάς μου

Βάνα Μπάρμπα: Με εκμεταλλεύτηκαν πολύ, λόγω της ομορφιάς μου

Η πάντα πληθωρική και ειλικρινής ηθοποιός δίνει στο «Down Town» μία από τις πιο εξομολογητικές της συνεντεύξεις. Ο απολογισμός στη ζωή της, τα λάθη της, τα πάθη της από τα οποία δεν ξέφυγε, οι έρωτες και οι άντρες που τόσο ερωτεύτηκε, αλλά ποτέ δεν αγάπησε.

Από τον Αλέξανδρο Πρίφτη

Με καλωσορίζει στο σπίτι της στη Γλυφάδα, με ένα ζεστό χαμόγελο και μια αγκαλιά. Πρώτο βήμα και βουλιάζω στο παχύ, γαλάζιο χαλί, που έχει στο σαλόνι, μπροστά στο αναμμένο της τζάκι. Εκεί καθόμαστε, με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί κι ένα τσιγάρο. Η Βάνα ισιώνει με «χορευτικές», σχεδόν, κινήσεις το μαύρο της ζιβάγκο και κάθεται απέναντί μου. Πίνουμε την πρώτη γουλιά και κλείνουμε τα κινητά τηλέφωνα. Όταν η Βάνα αποφασίζει να μιλήσει, δεν θέλει παρεμβάσεις, λέει. Και δεν τις χρειάζεται, άλλωστε…

Τελικά, πήρες την απόφαση να κατέβεις υποψήφια δήμαρχος στη Γλυφάδα, στις επερχόμενες εκλογές;
Όχι, δεν έχω πάρει ακόμα την απόφασή μου. Πρέπει να δω και να σιγουρευτώ τι μπορώ να κάνω. Πρέπει να επιλέξω σωστά και να δω πώς θα είμαι χρήσιμη στον δήμο μου. Αν δεν μπορέσω να το κάνω, αν δεν μπορώ να αντέξω τα προβλήματα και τα παράπονα… Υπάρχουν κάποιοι που ασκούν την πολιτική επαγγελματικά, ζουν μέσα από όλο αυτό, κι αν τους πάρεις τη θέση θυμώνουν. Θέλω να προσφέρω ανώδυνα, χωρίς να πληγωθώ και χωρίς να μου γίνει πόλεμος.

Ωστόσο, στα τόσα χρόνια της καριέρας σου έχεις δεχτεί μεγάλο «πόλεμο» και αμφισβήτηση. Έτσι δεν είναι;
Ξεκάθαρα έχω δεχτεί, αλλά κάθε άνθρωπος που εκτίθεται δέχεται «πόλεμο». Όμως, επιλογή μου ήταν να εκτεθώ, οπότε έπρεπε να τα βγάλω πέρα και στα δύσκολα.

Τι θα απαντούσες σε εκείνους που θα ρωτούσαν «μα, γιατί να ψηφίσω τη Βάνα Μπάρμπα για δήμαρχο»;
Θα τους έλεγα ότι τα τελευταία χρόνια δεν διαφημίζω το έργο μου, ούτε μου αρέσει να λέω τι κάνω για την περιοχή μου. Όμως, αν κάποιος μπει και δει τι έχω κάνει στα πολιτιστικά, θα δει τις συνεργασίες που κατάφερα με τα πολιτιστικά ιδρύματα – τεράστιες συνεργασίες για την πατρίδα μας. Κι επίσης, δεν είχα κανένα οικονομικό όφελος. Παντού είναι το όνομα της Ελλάδας και να βγει το όνομά της παραέξω. Δεν μπαίνω στην πολιτική για να βολευτώ και να βγάλω έναν καλό μισθό. Αυτά μπορώ να τα βρω και σε άλλους τομείς. Εγώ έχω μέσα μου μεράκι, όραμα και θέληση να βοηθήσω τον τόπο μου.

Το θέατρο και η τηλεόραση σού έχουν λείψει;
Καθόλου η τηλεόραση. Το θέατρο, ναι. Όπως και ο κινηματογράφος. Αλλά η τηλεόραση, σε καμία περίπτωση. Νομίζω ότι τα παλιά χρόνια έκανα εξαιρετική τηλεόραση. Η σημερινή τηλεόραση, με αυτές τις δύσκολες οικονομικά συνθήκες, δεν με αφορά. Όσο πιο παλιά, τόσο πιο καλά. Τότε υπήρχαν χρήματα, υπήρχαν παραγωγές. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πια παραγωγοί. Δεν υπάρχει ασφάλεια για τον εργαζόμενο ηθοποιό. Πας να δουλέψεις και δεν ξέρεις αν θα ολοκληρωθεί το σίριαλ ή η ταινία και μπορεί να μην πληρωθείς και ποτέ.

Είχες τηλεοπτικές προτάσεις;
Ναι, πάντα είχα, αλλά δεν με ενδιαφέρουν. Δεν θέλω να κάνω τίποτα σε αυτή την τηλεόραση που βλέπουμε και υπάρχει σήμερα. Θέλω να επιστρέψω στο σινεμά, να κάνω έναν ρόλο σημαντικό. Όπως στην ταινία που ετοιμάζουμε «Το χαμόγελο του δράκου», της Αλκυόνης Παπαδάκη. Θέλω να παίξω τον ρόλο της μητέρας κι αν βρεθούν τα χρήματα από την ομογένεια θα το φέρουμε στο σινεμά. Φεύγω για την Αμερική γι’ αυτό τον λόγο: Να χτυπήσουμε την πόρτα σε ισχυρούς Έλληνες, για να φανεί πάλι η πατρίδα μας προς τα έξω. Πώς έκανα κάποτε το «Mediterraneo»; Αυτή η ταινία πήρε Όσκαρ. Ε, από τότε το Καστελόριζο είναι γεμάτο… Τουριστικά, γνώρισαν μεγάλες δόξες. Γιατί όχι ξανά, λοιπόν;

Σε ό,τι αφορά στα τηλεοπτικά, μια και το συζητούσαμε, επειδή εσύ ξεκίνησες από το modeling και τα καλλιστεία, σου αρέσει το «Next Top Model»;
Ωραίο είναι, το βλέπω όταν μπορώ. Απλά, τα κανάλια έχουν στήσει φθηνές παραγωγές για να καλύπτουν τηλεοπτικό χρόνο. Έβλεπα το «Voice», αλλά και το «Ελλάδα έχεις ταλέντο». Ψυχαγωγούν υπέροχα το κοινό. Εμένα αυτό που δεν μου αρέσει καθόλου, είναι αυτό το «love story» που ήταν σε ένα σπίτι, πώς το λένε;

Το «Game of Love» και το «Power of Love»;
Ναι, αυτά. Δεν μου αρέσουν καθόλου. Στημένα ήταν και φτιαχτά.

Πιστεύεις ότι ήταν λάθος της Μαρίας Μπακοδήμου να παρουσιάσει ένα τέτοιο reality;
Η Μαρία Μπακοδήμου είναι εξαιρετική, πολύ καλή παρουσιάστρια. Τι να κρίνω; Ο καθένας έχει τις ανάγκες του, έχει οικογένεια, δύο παιδιά, εκείνη ξέρει καλύτερα. Είναι πάντα εξαιρετική η Μπακοδήμου και πολύ σοβαρή. Ένας από τους καλύτερους παρουσιαστές επίσης, είναι ο Καπουτζίδης. Έδειξε την αγάπη, την ευγένεια, το ήθος του. Λατρεύω τον Ρουβά, την Παπαρίζου, τον Μουζουράκη, τον Μαραβέγια. Ξεχωρίζουν για το ήθος και την ποιότητά τους. Όπως και η Γερμανού. Η Ναταλία είναι από τις λίγες παρουσιάστριες που πάντα έχει να πει πράγματα. Δεν φοράει ένα ωραίο καλσόν κι ένα όμορφο μακιγιάζ και βγαίνει να τα πει. Έχει προσωπικότητα. Δεν είναι «γλάστρα».

Υπήρξαν άνθρωποι που σε αντιμετώπισαν έτσι στο παρελθόν, ίσως λόγω της ομορφιάς σου;
Εμένα με εκμεταλλεύτηκαν πολύ λόγω της ομορφιάς μου, ειδικά παλαιότερα. Όπως κι εγώ τους εκμεταλλεύτηκα. Σκέψου ότι όλοι είμαστε προϊόντα στα ράφια ενός σουπερμάρκετ, που λέγεται «showbiz». Σε αυτό το κομμάτι δεν είχα εμπειρία, ήμουν μικρή. Αλλά πήρα δόξα, χρήματα, αγάπη από τον κόσμο και κάποιοι έβγαλαν πολλά λεφτά πάνω στο όνομά μου. Όλα έγιναν.

Πιστεύεις ότι αδικήθηκες από τον χώρο σου; Δεν σου δόθηκαν ρόλοι που μπορούσες να παίξεις, αλλά κάποιοι ήταν προκατειλημμένοι απέναντί σου;
Ναι, δεν πιστεύω ότι πήρα αυτό που μου άξιζε. Μπορεί η ταινία που σου προανέφερα να πήρε Όσκαρ, αλλά δεν πήρα όσα μου άξιζαν. Ο θεός με βοήθησε να δυναμώσω. Λόγω της ομορφιάς μου, δεν με πλησίαζαν για να μου δώσουν ρόλους μεγάλους στο θέατρο. Ένιωθα πληγωμένη και αδικημένη. Ήμουν πάντα η σέξι γκόμενα, που είναι «κάπως». Ποτέ δεν πήρα σημαντικούς ρόλους. Η Ελλάδα έχει αυτό το ρητό: «Αν σου βγει το όνομα, θα πεθάνεις με αυτό…». Τελείωσε!

Κέρδισες, όμως, πολλά, ακόμα και με αυτή την ταμπέλα. Το αρνείσαι;
Αδικήθηκα πολύ, δεν το συζητώ. Αλλά δεν σου κρύβω ότι βολεύτηκα κι εγώ με αυτό. Αλλά και τώρα, κάνω τον αγώνα μου.

Μετάνιωσες για τις γυμνές φωτογραφήσεις που έκανες;
Όχι, ποτέ, ήταν μέρος της δουλειάς μου και κομμάτι της ζωής μου. Δεν το μετανιώνω. Ήταν άρτιες φωτογραφήσεις, υπέροχα εξώφυλλα, γεμάτα ομορφιά. Έχω κάνει ένα από τα καλύτερα «Playboy», μετά τη μοναδική Ζωή Λάσκαρη.

Σου αρέσει που η κόρη σου, η Φαίδρα, ασχολείται με το modeling;
Όχι, όχι. Δεν είναι το καλύτερό μου, αλλά τα παιδιά μας δεν μας ανήκουν. Κάνει τη δική της επιλογή κι εγώ απλά τη σέβομαι. Αλλά, χαίρομαι γιατί το έχει σαν χόμπι. Θα σπουδάσει πολιτικές επιστήμες και ανθρωπιστικές σπουδές. Είναι καλή μαθήτρια και χαμηλών τόνων παιδί. Σοβαρό.

Θα ήθελες να είναι δίπλα της ο πατέρας της, με τον οποίο δεν μιλούν πια, όπως ξέρουμε;
Κάθε μονογονεϊκή οικογένεια, έχει αυτό το παράπονο. Ok, συμβαίνουν κι αυτά. Φυσικά και θα ήθελα να έχουν σχέσεις, δεν το συζητώ αυτό. Όμως, το σπίτι μας είναι γεμάτο αγάπη. Κάθε Σαββατοκύριακο γεμίζει το σπίτι φίλους, ανθρώπους, παρέες. Αλλά, να σου πω και κάτι; Αν κάποιος κάνει μία επιλογή και σε βγάζει από τη ζωή του, εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι που περιμένουν να πάρουν, αλλά και να σου δώσουν την αγάπη τους.

Πιστεύεις ότι θυσίασες την καριέρα σου για να μεγαλώσεις το παιδί σου;
Κοίτα, η μητρότητα ήταν επιλογή μου. Ήταν ό,τι καλύτερο μου συνέβη ποτέ. Δεν θα έβαζα ποτέ την καριέρα μου, πάνω από το παιδί μου. Έγινα πιο «πλούσια» μέσα μου, ως μάνα, παρά ως σέξι ηθοποιός και καλλιτέχνης. Ακόμα κι αν τα παράτησα όλα. Γιατί, ναι, τα παράτησα όλα για να αφοσιωθώ και να μεγαλώσω το παιδί μου. Τι αγάπη θα ήταν αυτή, αν εγώ κρατούσα δουλειά, καριέρα και τη Φαίδρα τη μεγάλωνε μία ξένη γυναίκα; Θα ήταν βόλεμα αυτό. Όχι αγάπη. Και μη νομίζεις ότι ήταν εύκολο να μεγαλώσω μόνη μου το παιδί μου. Κουράστηκα πολύ, αλλά ήταν υπέροχο. Μέσα από την κούραση και τον πόνο, έγινα καλύτερη.

Με ποιον τρόπο;
Ήμουν πολύ κακομαθημένη, Αλέξανδρε. Πάρα πολύ. Πήρα πολλά μαθήματα όταν ξεβολεύτηκα κι έπρεπε να πατήσω στα πόδια μου, να προσγειωθώ και να σταθώ δίπλα στο παιδί μου. Μέχρι να έρθει η Φαίδρα στη ζωή μου, έκανα ό,τι ήθελα. Μετά έγινα υπεύθυνη κι έμαθα πολλά. Έμαθα ότι πάντα είσαι μόνος σου στη ζωή και δεν υπάρχει κανείς δίπλα σου. Ο πόλεμος και η ανηφόρα είναι μοναχικά πράγματα στη ζωή. Όταν είχα χρήματα και δόξα ήταν όλοι δίπλα μου, γιατί ήθελαν ένα κομμάτι από μένα. Αλλά, όταν ήμουν στα δύσκολα και πονούσα, γύρισα και είπα «που είναι όλοι αυτοί που είχα δίπλα μου κι έτρεχαν πρωί και βράδυ στα σπίτια μου, με τα λεφτά μου, με τις βίλες μου;». Όταν έζησα πιο λιτά και διαφορετικά, όλοι εξαφανίστηκαν. Εκεί κατάλαβα ότι είμαι μόνη μου!

Μήπως ξόδεψες πολύ τον εαυτό σου και δινόσουν πολύ εύκολα σε όλους;
Όχι, δεν το πιστεύω. Πέρασα πανέμορφα χρόνια στα 80s’ και στα 90s’, λίγο πριν την κρίση. Απλά, η κρίση μάς έκανε πιο φτωχούς, όμως σίγουρα καλύτερους ανθρώπους.

Υπήρξες ποτέ αυτοκαταστροφική;
Ποτέ δεν υπήρξα άνθρωπος του μέτρου, αλλά γυναίκα των παθών και της υπερβολής. Αγαπώ πάρα πολύ το συναίσθημα. Η λογική και το μέτρο ήρθαν αργά στη ζωή μου, όταν έκανα την κόρη μου. Εκεί έγινα πιο σοφή κι έβαλα μυαλό. Όχι, δεν υπήρξα αυτοκαταστροφική όμως.

Ισχύει ότι ερωτεύτηκες πολύ, αλλά δεν αγάπησες κανέναν άντρα πραγματικά;
Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Εγώ, αγάπη μου, ήμουν γυναίκα του έρωτα. Ερωτεύτηκα τρελά! Η αγάπη, όμως, θέλει θυσίες, θέλει αυταπάρνηση. Για κανέναν άντρα που πέρασε από τη ζωή μου, δεν απαρνήθηκα τίποτα. Μόνο την κόρη μου και την μάνα μου αγάπησα και αγαπώ. Να σου πω ότι, εγώ την αγάπη, τη γνώρισα όταν έγινα μάνα και κατάλαβα τη μάνα μου. Δεν γνώρισα την αγάπη μέσα από τους έρωτες. Οι έρωτες ήταν ένα πανέμορφο κομμάτι και μου λείπουν πολύ, αλλά… Και σήμερα, δεν πιστεύω ότι θα μπορέσω να ερωτευτώ ξανά.

Γιατί το λες;
Γιατί, μωρό μου, ο έρωτας θέλει νιάτα! Είναι δύσκολο, όσο μεγαλώνεις, να αφεθείς, να έχεις την ίδια τόλμη, να παίρνεις τα ίδια ρίσκα, όπως κάποτε. Δεν έχεις το ίδιο πάθος. Ο έρωτας θέλει νιάτα και πάθος! Σήμερα, δεν θα αφεθώ, αλλά μπορεί να βολευτώ και να συμβιβαστώ. Ποτέ μη λες ποτέ, όμως… Δεν μου λείπει πάντως η συντροφικότητα, είμαι καλά μόνη μου, με το παιδί μου και τα κοινά που ασχολούμαι.

Θέλεις να έχουν οι άλλοι για σένα, αλλά κι εσύ, την εικόνα μιας ποθητής γυναίκας;
Εννοείται! Πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι… Θέλω να είμαι ποθητή, αλλά με άλλο τρόπο. Σήμερα θέλω να γοητεύω, δεν έχω πια τα όπλα που είχα κάποτε, τα νιάτα μου… Πλέον, με ενδιαφέρει να βγαίνει παραέξω η προσωπικότητά μου κι έτσι να κερδίζω τον άλλον.

Δέχεσαι αβίαστα τη φθορά του χρόνου;
Κάνω αγώνα, μάτια μου. Είναι πολύ δύσκολο να έχεις υπάρξει ερωτικό σύμβολο, να μεγαλώνεις και να βλέπεις τη φθορά του χρόνου πάνω σου. Είναι τραγικά δύσκολο. Αλλά έχω ψυχή και κρατιέμαι. Δέχομαι τις ρυτίδες μου, όπου να ‘ναι θα βγάλω και άσπρα μαλλιά, θα γεράσω. Δέχομαι και το πέρασμα του χρόνου στο σώμα μου. Τα βλέπω, αλλά είμαι ψύχραιμη. Δεν θα ήθελα να παραγίνει όμως. Κάνω διατροφή, προσέχω. Κι από την άλλη, δεν θέλω να γίνω γελοία, να πλακωθώ στις πλαστικές, να γίνω τούμπανο και να μεταμορφωθώ σε καρικατούρα του εαυτού μου. Όχι, σε καμία περίπτωση.

Πηγή : Περιοδικό Down Town, τεύχος 636

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *