Μια δημοσίευση του περιοδικού Vogue μας έκανε να αναρωτηθούμε αν οι πόλεμοι διαφέρουν μεταξύ τους ή αν χρήζουν διαφορετικής αντιμετώπισης.
Όλα άρχισαν όταν η Gigi Hadid έκανε ένα post πριν από μερικές εβδομάδες με το οποίο ήθελε να ενημερώσεις τους followers της πως οι αμοιβές που κέρδισε από τo fashion week θα δοθούν προς ανακούφιση των προσφύγων της Ουκρανίας η οποία συνεχίζει να δέχεται επίθεση από τους Ρώσους. Στο εν λόγω post η ίδια ανέφερε πως μέρος της αμοιβής της θα πάει επίσης στους Παλαιστίνιους πρόσφυγες οι οποίο βρίσκονται σε κατάσταση πολέμου εδώ και αρκετό καιρό, αφού μάλιστα η ίδια είναι παλαιστινιακής καταγωγής. Ο πατέρας της είναι γεννημένος στην Ναζαρέτ και ως ένας ακόμη πρόσφυγας του πολέμου κατάφερε να έρθει στις ΗΠΑ και να δημιουργήσει μια νέα ζωή.
To post της Vogue που πυροδότησε αντιδράσεις
Τη είδηση αυτή θέλησε να μοιραστεί και το περιοδικό Vogue, μόνο που για κάποιο λόγο (τον οποίο προσπαθούμε εδώ και ώρα να καταλάβουμε) απέκρυψαν τη δήλωση και δεν έκαναν καμία αναφορά στη Παλαιστίνη, πυροδοτώντας με αυτό το τρόμο ένα κύμα θυμού ως προς το περιοδικό αλλά και τη ρατσιστική αυτή παράλειψη του. Από ότι φαίνεται ο χώρος της μόδας συνεχίζει να ασχολείται με πολιτικά ταμπού και αυτό είναι κάτι που προκάλεσε πολλές αντιδράσεις.
Η νέα απάντηση του περιοδικού και η δήλωση της Gigi
Μετά τον σάλο που προκλήθηκε και τις έντονες αντιδράσεις η Vogue άλλαξε τη δημοσίευση προσθέτοντας το εξής: «Ενημερώσαμε την σχετική λεζάντα έτσι ώστε να αντικατοπτρίζει με ακρίβεια τη δήλωση της Gigi Hadid σχετικά με την δωρεά της». Από τη δική της πλευρά η Gigi Hadid δήλωσε στο «Diet Prada»: «Αυτή δεν είναι μια κίνηση απέναντι σε κάτι, εκτός από την αντίθεση μου στο να υποφέρουν οι άνθρωποι και στο να γίνεται πόλεμος. Εάν πιστεύεις ότι οποιοσδήποτε άνθρωπος ή παιδί, οπουδήποτε, που γεννήθηκε ή μεγαλώνει μέσα σε ένα από τα τόσα πολλά μέρη, όπου υπάρχει προσφυγική κρίση, δεν αξίζει αυτή την στήριξη και την βοήθεια, τότε μάλλον επικεντρώνεσαι στο λάθος σημείο. Αυτά τα παιδιά δεν έχουν επιλέξει πολιτικό στρατόπεδο. Γεννήθηκαν και μεγαλώνουν μέσα σε όλο αυτό και αξίζουν-το λιγότερο- μια αξιοπρεπή ζωή».
