«Όταν κάποιος μου έλεγε ότι είναι Τούρκος, τον απέφευγα» εξομολογήθηκε μεταξύ άλλων στο περιοδικό Down Town και τον δημοσιογράφο Γιάννη Χατζηγεωργίου ο Αντρέας Γεωργίου, σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που παραχώρησε με αφορμή την πρεμιέρα της νέας του σειράς με τίτλο «Famagusta».
Ο δημιουργός, σκηνοθέτης αλλά και πρωταγωνιστής της σειράς, μίλησε στο περιοδικό τόσο για τη σειρά όσο και τα δικά του βιώματα.
Διαβάστε επίσης: Αντρέας Γεωργίου για Famagusta: Όλα όσα αποκάλυψε για τον ιστορικό ρόλο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου
Απόσπασμα από τη συνέντευξη:
Ούτε έχεις μίσος απέναντι στους Τούρκους;
Όταν ήμουν στο σχολείο, έτσι όπως μας παρουσιάζονταν τα γεγονότα, έλεγα ότι «ο εχθρός είναι ο Τούρκος!». Όταν πια πήγα στην Αγγλία, στα 15 μου, ήμουν προκατειλημμένος: Όταν κάποιος μου έλεγε «είμαι Τούρκος», τον απέφευγα. Όμως, πώς τα φέρνει η ζωή καμιά φορά… Σε μία πολύ δύσκολη στιγμή της ζωής μου, ο πιο κοντινός μου άνθρωπος, την δεδομένη περίοδο, ήταν μια Τουρκοκύπρια, η Pinar από την Κερύνεια. Η οποία παραμένει κολλητή μου φίλη, «οικογένειά» μου, όπως και ολόκληρη η οικογένειά της μετέπειτα. Επειδή και εκείνη είχε ασχοληθεί με το δικό μου αντικείμενο σπουδών, κάναμε μαζί μία μικρού μήκους ταινία, η οποία ήταν και η πτυχιακή μου, που είχε ως θέμα της τον πόλεμο του ’74: Δύο κολλητοί φίλοι από τις «απέναντι» πλευρές, βρέθηκαν στον πόλεμο, και ο ένας έσωσε τον άλλον. Αυτό που είχα στο μυαλό μου ως παιδί, είχε πια ανατραπεί – ο απλός κόσμος δεν φταίει σε κάτι…
Διαβάστε επίσης: Αντρέας Γεωργίου: Απαντά στις αντιδράσεις για τη σειρά «Famagusta» που κάνει σήμερα πρεμιέρα
Ακούγεται πολιτικό, αλλά νομίζεις πως, έπειτα από μισό αιώνα κατοχής, θα μπορούσαν κάποια στιγμή στο μέλλον να συνυπάρξουν στην Κύπρο, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι;
Φυσικά! Γιατί να μην μπορούμε; Αν ζήσει κάποιος και με Τουρκοκύπριους, όπως συνέβη με εμένα, θα διαπιστώσει πως έχουμε και πολλά κοινά, ως ιδιοσυγκρασίες. Έχω, επίσης, φίλους Τούρκους πια που ζουν στην Κωνσταντινούπολη, που έχω βγει μαζί τους, που έχω διασκεδάσει μαζί τους, που έχουμε πει τα μυστικά μας μεταξύ μας, ενώ στις Κάννες, όπου πηγαίνω κάθε χρόνο, έχω άριστες σχέσεις με τους Τούρκους συναδέλφους μου – γιατί να μην μπορώ να συνυπάρξω μαζί τους;
