Δέκα σχεδόν χρόνια πριν, καλοκαίρι του 2015, η Άντρη και η κατά τα τέσσερα χρόνια μικρότερη, Ειρήνη, οι αδελφές Καραντώνη, φωτογραφίζονταν μαζί για το περιοδικό Down Town, άνοιγαν το μπαούλο των παιδικών τους αναμνήσεων, αφηγούνταν όμορφες ιστορίες και αποκάλυπταν μια σχέση που… «πιστεύω πως σπάνια συναντάς τέτοιο δέσιμο ανάμεσα σε αδέλφια», όπως έλεγε τότε η Άντρη που περιέγραφε την αδελφή της «πιο δυναμική από εμένα», ενώ στην ερώτηση τι ξεχωρίζει και τι της αρέσει στην Ειρήνη, απαντούσε «το πόσο συμπονετική είναι». Η Ειρήνη από πάλι, έλεγε ότι η Άντρη είναι η καλύτερη της φίλη, ο άνθρωπος στον οποίο θα αποταθεί κοντά του για ό,τι χρειαστεί, που τα βρίσκει εύκολα και κατευθείαν μαζί του, ακόμα κι αν έχει μεσολαβήσει μια θύελλα.
Αναφερόμενες στις συνηθισμένες παιδικές ζήλιες ανάμεσα σε αδέλφια, η Άντρη είχε εκμυστηρευτεί το εξής περιστατικό: «…Δεν θα το ξεχάσω ποτέ, η Ειρήνη ήταν δυο ετών κι εγώ έξι, τα μαλλιά της σχημάτιζαν μπούκλες στην άκρη, ενώ τα δικά μου δεν είχαν μπούκλες, γι’ αυτό και ζητούσα επίμονα και κλαίγοντας από τη μητέρα μου να της τα κόψει,. Τι να έκανε κι εκείνη; Καταλαβαίνετε. Ευτυχώς, μάκρυναν γρήγορα…».
Ως γνωστό, τα δυο κορίτσια έχουν ένα ακόμα αδελφό, τον Κώστα, τέσσερα χρόνια μεγαλύτερο από την Άντρη, στον οποίο τρέφουν και οι δυο τους μεγάλη αδυναμία. «Παρόλο που η Ειρήνη είναι η μικρότερη, το μωρό μας είναι ο Κώστας», έλεγε χαρακτηριστικά η Άντρη. Μιλώντας δε για το πώς επέδρασε στις ζωές τους το γεγονός ότι ο Κώστας είναι παιδί με ειδικές ικανότητες, τα λόγια τους χαρακτήριζε η τρυφερότητα αλλά και η ωριμότητα – δεδομένου ότι κι αυτές παιδιά ήταν και θα μπορούσαν να αντιδρούσαν διαφορετικά.
Χαρακτηριστική η αναφορά της Ειρήνης: «Πολλές φορές στρεφόμουν στην Άντρη, όταν ήθελα κάτι.Δεν ήθελα οι γονείς μου να έχουν και τη δική μου έγνοια». Για να προσθέσει σ’ αυτό η Άντρη: «Πάντα, βεβαίως, οι γονείς μας ήταν δίπλα μας. Άλλωστε, δεν μπορώ να πω, ότι ήμασταν παιδιά με απαιτήσεις.
Από μικρές μάθαμε να ξεχωρίζουμε τι είναι σημαντικό και να μηνασχολούμαστε με τα μικρά. Ήμασταν πιο ώριμες από την ηλικία μας». Όσο για τις δυσκολίες; Έλεγε η Άντρη που με τον Κώστα ήταν στην ίδια τάξη, παρά τη διαφορά ηλικίας, και πολλές φορές χρειάστηκε να τον υπερασπιστεί:
«Η αλήθεια είναι πως αντιμετωπίσαμε κάποιες δύσκολες καταστάσεις. Όταν υπάρχει ένα άτομο με ειδικές ικανότητες σε μια οικογένεια, μπορεί να υπάρξει ρήξη. Εμείς, όμως, ήμασταν τυχεροί γιατί οι γονείς μας ήταν πολύ δεμένοι, ενώ σε αντίστοιχες περιπτώσεις υπάρχουν ζευγάρια που καταλήγουν στο διαζύγιο. Αλλά, παρά τις δυσκολίες, ουδέποτε στερηθήκαμε την αγάπη».
ΠΗΓΗ: Περιοδικό Down Town, 12 Ιουλίου 2015, σε κείμενο Κωνσταντίνας Γεωργίου και φωτογραφίες Μάρκου Αντωνιάδη.
