Η Έλενα Λυσάνδρου παραχώρησε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο περιοδικό DownTown και στον δημοσιογράφο Ανδρέα Κάτσιη. Μεταξύ άλλων το γνωστό μοντέλο και δημιουργός περιεχομένου μίλησε για τον εμμονικό θαυμαστή ο οποίος έφτασε μέχρι το σπίτι της.
Πριν από μερικά χρόνια βίωσες μια πολύ ακραία παραβίαση της προσωπικής σου ζωής, όταν ένας άνθρωπος που σε παρακολουθούσε, έφτασε μέχρι το σπίτι σου. Πώς ξεκίνησε όλο αυτό;
Στην αρχή ήταν κάποια μηνύματα, στα οποία δεν είχα δώσει και τόση σημασία, γιατί δεν σκέφτεσαι ότι αυτό μπορεί να γίνει πραγματικά επικίνδυνο. Μέχρι που ένα βράδυ, γύρω στις τέσσερις τα ξημερώματα, ακούσαμε χτυπήματα στο παράθυρο. Δεν θυμάμαι αν πετούσε πέτρες ή κάτι άλλο, αλλά ξύπνησαν οι γονείς μου και πήγαν να δουν τι συνέβαινε. Η μητέρα μου ήρθε και μας είπε ότι ήταν κάποιος έξω από το σπίτι, που ζητούσε να δει την κόρη της. Όταν τον ρώτησε ποια από τις κόρες της ήθελε, είπε εμένα. Θυμάμαι να κρύβομαι πίσω από το παράθυρο για να μην με δει, ενώ εκείνος επέμενε να βγω έξω. Ήταν πραγματικά τρομακτικό.
Η ιστορία, όμως, δεν τελείωσε εκεί…
Κάποια στιγμή ο συγκεκριμένος άνθρωπος μπήκε σε ψυχιατρική μονάδα, αλλά περίπου έναν μήνα αργότερα βγήκε. Εγώ τον είχα ήδη μπλοκάρει από παντού και τότε άρχισε να στέλνει μηνύματα στη μητέρα μου, να της ζητά συγγνώμη και να της γράφει διάφορα πράγματα. Αυτό που σε φοβίζει είναι ότι ξέρεις πως βρίσκεται ξανά έξω και μένει πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού σου η σκέψη ότι μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά κάπου.
- Διαβάστε επίσης: Έλενα Λυσάνδρου: «Δεν θα μπορούσα να είμαι με κάποιον που θα προσπαθούσε να περιορίσει τη δουλειά μου»
Έχουν περάσει τρία χρόνια από τότε. Νιώθεις ακόμη αυτόν τον φόβο;
Δεν θα το κρύψω ότι υπάρχουν στιγμές που ακόμη φοβάμαι να βγω μόνη μου από το σπίτι, ειδικά το βράδυ. Δεν ξέρω αν μπορεί να εμφανιστεί ξανά ο ίδιος ή αν μπορεί κάποτε να υπάρξει κάποιος άλλος. Για μεγάλο διάστημα ήμουν διαρκώς σε επιφυλακή και ένιωθα ότι έπρεπε συνέχεια να προσέχω και να είμαι έτοιμη να προστατεύσω τον εαυτό μου. Ο φόβος αυτός δεν έφυγε εντελώς. Ακόμη και σήμερα, μπορεί να βρίσκομαι στο σπίτι, να ακούσω έναν δυνατό θόρυβο και να τρομάξω. Είναι ένα τραύμα που έμεινε.
Μετά από αυτό, σκέφτηκες ποτέ να περιορίσεις την έκθεσή σου στα social media;
Ναι, το σκέφτηκα. Γιατί λες, σήμερα μπορεί να είναι αυτός και αύριο κάποιος άλλος. Από την άλλη, δεν θεωρώ ότι φταίω, επειδή χρησιμοποιώ τα social media ή επειδή μοιράζομαι πράγματα από τη ζωή μου. Είναι σαν να λέμε ότι, αν συμβεί κάτι σε μια γυναίκα, φταίει επειδή φορούσε ένα προκλητικό φόρεμα. Δεν είναι έτσι. Αν κάποιος κάνει κάτι κακό, δεν φταίει ούτε το τι φόρεσες ούτε το τι ανέβασες. Δεν μπορεί η ευθύνη να μεταφέρεται στο θύμα.
