Όταν η Kate Middleton εμφανίστηκε για πρώτη φορά με σκουλαρίκια της σχεδιάστριας Catherine Zoraida Bakewell όλοι άρχισαν να γκουγκλάρουν το όνομα της άγνωστης δημιουργού. Και δεν θα ήταν παρά άλλη μία επιχειρηματίας που στάθηκε τυχερή, αν η αναζήτηση αυτή δεν έφερνε στην επιφάνεια τη συγκλονιστική ιστορία της ζωής της.
Η πριγκίπισσα επιλέγει εδώ και χρόνια τις δημιουργίες της Κολομβιανής σχεδιάστριας, η οποία φτιάχνει προσιτά κοσμήματα, κυρίως από επιχρυσωμένο ασήμι, με έμπνευση κυρίως από τη φύση και σήμα κατατεθέν την απλότητα και την κομψότητα. Απ΄ τις πιο πολυσυζητημένες επιλογές που έκανε πρόσφατα, ήταν στα μέσα του περασμένου χρόνου, όταν η στιλίστρια της Kate Middleton τηλεφώνησε ξανά στην Catherine Zoraida Bakewell ζητώντας της να στείλει τα χρυσά σκουλαρίκια που είδε στην ιστοσελίδα της. Πρόκειται για ένα κλαδί με φύλλα φτέρης που λυγίζουν σχηματίζοντας ένα στρογγυλό στεφάνι.

Η πρώτη φορά που η πριγκίπισσα φόρεσε δημιουργίες της Catherine Zoraida Bakewell, επρόκειτο πάλι για σκουλαρίκια, κ’ήταν ντυμένη με ένα φόρεμα Alexander McQueen, σε δείπνο με τον βασιλιά της Μαλαισίας στη διάρκεια μιας μεγάλης περιοδείας. Η Catherine Zoraida Blackwell είδε τα σκουλαρίκια της στο πρωτοσέλιδο. «Ήταν συγκλονιστική στιγμή για μένα, της πήγαιναν τόσο πολύ», θυμάται σήμερα. Ήταν και πάλι φύλλα φτέρης, κρεμασμένα μαζί. Ήξερε ότι τα είχε αγοράσει μαζί με ένα βραχιόλι η στιλίστρια της πριγκίπισσας, ζητώντας μάλιστα να παραδοθούν την επόμενη μέρα, αλλά πέρασε καιρός και δεν ήξερε καν αν τα φόρεσε ποτέ. «Τότε, ήταν εκεί, μπροστά μου και τα φορούσε, και ξαφνικά η ιστοσελίδα μου κατέρρευσε! Υπάρχει αυτός ο στρατός από “ντεντέκτιβ” που δουλεύουν για να βρουν από πού ακριβώς προέρχεται το κάθε κομμάτι που φοράει η πριγκίπισσα και έτσι με βρήκαν. Ήταν τρελό». Η Kate Middleton συνέχισε να αγοράζει κοσμήματα από την Bakewell και όπως συνηθίζει να κάνει τα φορούσε όλα ξανά και ξανά σε δημόσιες εμφανίσεις της. Κι αφού την έβγαλε από την ανωνυμία της διά παντός, την ανακάλυψαν σταρ όπως η Beyoncé και η Rita Ora μεταξύ πολλών άλλων. Ακόμη και τώρα, όμως, με τα κοσμήματά της να γίνονται ανάρπαστα, η 42χρονη σχεδιάστρια εξακολουθεί να τα φτιάχνει (μαζί με την ομάδα της πια) εξολοκλήρου στο χέρι.


ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ
Η Zoraida Garcia γεννήθηκε στην Κολομβία. Όταν ήταν μωρό, η βιολογική της μητέρα την έδωσε σε μια άγνωστη στο λεωφορείο λέγοντάς της να την κρατήσει για δύο λεπτά μέχρι να φέρει τις τσάντες της. Δεν επέστρεψε ποτέ να την πάρει. Έτσι, κατέληξε σε ένα ορφανοτροφείο στην Μπογκοτά «αλλά δεν είχαν ιδέα πώς ήταν το όνομά μου ή πότε γεννήθηκα – μου έδωσαν το όνομα Zoraida Garcia και υπολόγισαν ότι ήμουν μεταξύ ενός και δύο ετών». Στο μεταξύ ένα ζευγάρι Σκωτσέζων που ζούσαν στις ΗΠΑ και είχαν δυσκολευτεί πολύ να συλλάβουν στην πρώτη τους κόρη, βρισκόταν σε λίστα αναμονής, ελπίζοντας να υιοθετήσει ένα μωρό.

Το ορφανοτροφείο τους έστειλε φωτογραφίες Polaroid της μικρής Zoraida Garcia. «Ήρθαν να με πάρουν και με μετέφεραν στις ΗΠΑ, μου έδωσαν το όνομα Katherine και κράτησαν το Zoraida ως μεσαίο μου όνομα». Η μεγαλύτερη αδελφή της, η Margaret, τριών ετών τότε, πήρε το νέο μωρό στην επίδειξη στο νηπιαγωγείο της. «Υποθέτω ότι τα περισσότερα παιδιά φέρνουν ένα χάμστερ στην τάξη», αστειεύεται η Bakewell.

Η μητέρα τους Eden ήταν πολύ δημιουργική κι όταν πρόσεξε ότι η μικρή είχε ταλέντο στο σχέδιο, την στήριξε με όλη της την καρδιά. «Πάντα ζωγράφιζα και με ενθάρρυνε να ακολουθήσω αυτό το μονοπάτι, μιας και πάλευα να τα βγάλω πέρα με το σχολείο – αργότερα αποδείχθηκε ότι έχω δυσλεξία». Η οικογένεια επέστρεψε στη Γλασκώβη και η Bakewell μπήκε το 2000 στη σχολή καλών τεχνών του Εδιμβούργου όπου ερωτεύτηκε την αργυροχρυσοχοΐα. Έπιασε την πρώτη της δουλειά το 2009 στον οίκο πολυτελών κοσμημάτων του 70χρονου τεχνίτη Theo Fennel ο οποίος σύμφωνα με την ίδια «έφτιαχνε κοσμήματα από μικρό παιδί, οπότε είχε αυτή την πλούσια εμπειρία από την οποία μπόρεσα να μάθω τόσα πολλά».
- Διαβάστε επίσης: «Μα τι γιο μεγάλωσα;» ΜΑRYANNE TRUMP, η μητέρα του πλανητάρχη! Γιατί ο Donald δεν αναφέρεται σχεδόν ποτέ σ’ αυτήν;
Αργότερα εργάστηκε για τον Σκωτσέζο αργυροχόο Graham Stewart, φτιάχνοντας τεράστια ασημένια μπολ και τσαγιέρες και μετά, μπήκε στον κόσμο της βρετανικής μόδας, σχεδιάζοντας σειρές κοσμημάτων για οίκους όπως οι Vivienne Westwood, Matthew Williamson και Lulu Guinness. «Η Vivienne Westwood ήταν ιδιαίτερα απαιτητική», λέει. «Ήξερε ακριβώς τι ήθελε και ήταν στο χέρι μου να πραγματοποιήσω τις ιδέες της. Ένα από αυτά ήταν αυτά τα εκπληκτικά κέρατα καλυμμένα με κυβικά ζιρκόνια, τοποθετημένα σε μια τιάρα: τόσο απίστευτα και εμβληματικά».

Ο ΔΙΚΟΣ ΤΗΣ ΔΡΟΜΟΣ
Ψάχνοντας τη δική της ταυτότητα, κάπου ανάμεσα στην πολυτελή αργυροχρυσοχοΐα και το φτηνό street fashion, ξεκίνησε τη δική της επιχείρηση το 2012, χρησιμοποιώντας ανακυκλωμένο ασήμι και χρυσό και διαμάντια με την πιστοποίηση του δίκαιου εμπορίου. Λίγες βδομάδες μετά το λανσάρισμα της ιστοσελίδας της, η Kate Middleton φόρεσε τα σκουλαρίκια της στη Μαλαισία με αποτέλεσμα να «πέσει» από τον όγκο των επισκέψεων. «Ήμουν μόνο εγώ που έφτιαχνα τα κομμάτια στο χέρι, οπότε έπρεπε να στείλω email σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που τα είχαν αγοράσει ξαφνικά και να εξηγήσω την κατάσταση, λέγοντάς τους ότι θα υπάρξει καθυστέρηση. Έδειξαν μεγάλη κατανόηση – τους άρεσε η σκέψη ότι έφτιαχνα κάθε κομμάτι για αυτούς, ξεχωριστά». Η διαδικασία παραμένει αργή και εμπεριέχει αρκετή προεργασία.

Ξεκινά συχνά με ένα σκίτσο ή με κομμάτια βοτάνων που συλλέγονται. Τα σκουλαρίκια με τα διπλά φύλλα, για παράδειγμα, είναι φτιαγμένα από καρύδια που συλλέγονται από φλαμουριές στον κήπο της, τα οποία πιέζονται σε κερί, «και μετά αρχίζω να σκαλίζω το σχήμα του φύλλου και να δημιουργώ υφές». Τα σκουλαρίκια από φτέρη «ξεκινούν με ένα πραγματικό φύλλο φτέρης το οποίο σχεδιάζω και μετά το σκαλίζω στο κερί». Στη συνέχεια, τα κομμάτια χυτεύονται σε χρυσό ή ασήμι και τελειώνουν με το χέρι. Η θετή της μητέρα, Eden πέθανε από καρκίνο του μαστού, όταν ακόμη προετοιμαζόταν να λανσάρει το δικό της brand έτσι δεν πρόλαβε να δει την επιτυχία της.

Σήμερα, ζει με τον σύζυγο και τον δίχρονο γιο της, ο οποίος λατρεύει να ανοίγει ένα μπαούλο με κοσμήματα όταν έρχονται οι φίλοι του και να το εξερευνούν. «Μου αρέσει όταν αγόρια και κορίτσια ανοίγουν το καπάκι και βγάζουν τα κοσμήματα και τα εξερευνούν. Είναι ένας τόσο διασκεδαστικός τρόπος να αλληλεπιδράσουμε μαζί τους». Είναι μια ανάμνηση που έχει από την παιδική της ηλικία: «Η μαμά μου είχε μια καταπληκτική συλλογή κοσμημάτων που είχε από τη δική της μητέρα και μερικά από τα οποία έχουμε τώρα η αδελφή μου και εγώ. Μας άφηνε να παίζουμε με αυτά και να ντυνόμαστε και θυμάμαι όλες τις μικροσκοπικές λεπτομέρειες τους, όλη τη λάμψη τους και πόσο ξεχωριστά έμοιαζαν. Κοιτάζοντας πίσω, μάλλον είναι εκείνο το παιχνίδι που με τράβηξε σε αυτόν τον κόσμο».


