Γελούσε, μιλούσε, τραγουδούσε και ζωγράφιζε. Το αγαπημένο της παιχνίδι ήταν μια Cuddle Cat, μια ροζ λούτρινη γάτα που την έπαιρνε αγκαλιά όταν κοιμόταν το βράδυ. Ήταν πειραχτήρι. Έκανε σκανταλιές και μετά γελούσε, ξεκαρδιζόταν, σου φώναζε να την κυνηγήσεις, παρίστανε πως έτρεχε να κρυφτεί, τσιρίζοντας. Και εξαφανίστηκε το βράδυ της Πέμπτης, 3 Μαΐου του 2007, λίγες μέρες πριν από τα γενέθλια της. Θα έκλεινε τα 4. Ήταν κοντούλα, ξανθιά, λεπτοκαμωμένη, ένα απίθανο μουτράκι με δυο γελαστά, αθώα, πράσινα μάτια. Μεγάλα μάτια, διάπλατα σαν ανοιχτά παράθυρα. Aν ζει, θα κοντεύει τώρα τα είκοσι δύο. Είναι ένα από τα πιο διάσημα εξαφανισμένα παιδιά του πλανήτη. Τα τελευταία 18 χρόνια, από τότε που χάθηκε, η εκστρατεία για να βρεθεί δεν έχει σταματήσει ούτε στιγμή, οι ερευνητικές Aρχές δεν άφησαν πέτρα που να μην τη σηκώσουν. Ο ογκωδέστατος «φάκελος Madeleine», μιας από τις πιο μυστηριώδης υποθέσεις που απασχόλησαν ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο, περιείχε πέραν των 150.000 σελίδων. Η καινούρια -και απ’ ότι φαίνεται η τελευταία του –γράφεται τώρα.
Εξελίξεις
Δεκαοκτώ χρόνια μετά την εξαφάνιση της τρίχρονης Madeleine McCann στην Πορτογαλία το 2007, η υπόθεση φαίνεται να πλησιάζει σε μια κρίσιμη καμπή. Ο βασικός ύποπτος, Christian Brueckner, Γερμανός καταδικασμένος παιδόφιλος και βιαστής, αναμένεται να αποφυλακιστεί τον Σεπτέμβριο του 2025, γι αυτό και εντείνονται οι προσπάθειες ώστε να του απαγγελθούν κατηγορίες πριν από την απελευθέρωσή του και να εξασφαλιστεί ότι η υπόθεση της Madeleine McCann θα οδηγηθεί στα δικαστήρια, προσφέροντας επιτέλους απαντήσεις στην οικογένειά της και στην παγκόσμια κοινότητα που παρακολουθεί την υπόθεση εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες.
Πρόσφατα, οι γερμανικές αρχές αποκάλυψαν ότι σε έρευνα το 2016 σε εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο που ανήκε στον Brueckner, βρέθηκαν σκληροί δίσκοι και USB με υλικό παιδικής κακοποίησης, γραπτές φαντασιώσεις απαγωγής παιδιών και παιδικά αντικείμενα, όπως μαγιό και παιχνίδια. Επιπλέον, ανακαλύφθηκαν συνομιλίες μέσω Skype με άλλους παιδόφιλους και φωτογραφίες μικρών κοριτσιών. Αν και δεν υπάρχουν ακόμη επαρκή νομικά στοιχεία για να απαγγελθούν κατηγορίες, οι γερμανικές αρχές δηλώνουν “100% βέβαιες” για την εμπλοκή του Brueckner στην υπόθεση της Madeleine.
Πιέσεις για ολοκλήρωση ερευνών και διαδικασιών
Η Madeleine McCann εξαφανίστηκε στις 3 Μαΐου 2007 από το διαμέρισμα όπου διέμενε με την οικογένειά της στο θέρετρο Praia da Luz στην Πορτογαλία, ενώ οι γονείς της δειπνούσαν σε κοντινό εστιατόριο. Η υπόθεση προκάλεσε παγκόσμιο ενδιαφέρον και αποτέλεσε αντικείμενο εκτεταμένων ερευνών από τις πορτογαλικές, βρετανικές και γερμανικές αρχές. Το 2020, οι γερμανικές αρχές ανακοίνωσαν ότι είχαν «συγκεκριμένες ενδείξεις» για την εμπλοκή του Brueckner, ωστόσο καταγγελίες δεν είχαν απαγγελθεί.
Οι γερμανικές αρχές έχουν ζητήσει από την Μητροπολιτική Αστυνομία του Ηνωμένου Βασιλείου να εντείνει τις προσπάθειές της, παρέχοντας μεταφράσεις 20.000 σελίδων αποδεικτικού υλικού και ζητώντας μεγαλύτερη συνεργασία μέσω της Επιχείρησης Grange. Παράλληλα, η χρήση προηγμένων τεχνολογιών, όπως η τεχνητή νοημοσύνη για ανάλυση βίντεο και η γενετική γενεαλογία για ανίχνευση DNA, έχει ενισχύσει τις έρευνες, προσφέροντας νέες δυνατότητες στην αναζήτηση της αλήθειας.
Νέα στοιχεία που οδηγούν σε εξιχνίαση
Δημοσιεύματα χθες και σήμερα στον διεθνή Τύπο αναφέρουν ότι τα νέα ενοχοποιητικά στοιχεία δείχνουν την εμμονή του Brueckner με τα μικρά παιδιά, αφού στο εγκαταλελειμμένο κρησφύγετο του βρέθηκαν παιδικά ρούχα και παιχνίδια, καθώς και μάσκες, χημικά και όπλα.
Υπήρχε επίσης ένας σκληρός δίσκος με φωτογραφίες, τις οποίες οι Γερμανοί ερευνητές συνεχίζουν να κρατούν μυστικές, οι οποίες πιστεύεται ότι δείχνουν τον λόγο που είναι πια σίγουροι ότι το αγνοούμενο παιδί είναι νεκρό. Πολλά από τα πρόσφατα αποκαλυφθέντα στοιχεία βρέθηκαν τυχαία σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο που αγόρασε ο Brueckner για 20.000 λίρες το 2008, ένα χρόνο μετά την εξαφάνιση της Madeleine.
Το ιστορικό της εξαφάνισης, καταγράφει η Κάλλια Καστάνη
Η Μadeleine χάθηκε από το ισόγειο διαμέρισμα 5Α, Rua Dr Agostinho da Silva, στo θέρετρο Praia da Luz – ένα μικρό, γραφικό πορτογαλικό ψαροχώρι, στην περιοχή Αlgarve της Πορτογαλίας. Την ημέρα πριν την εξαφάνισή της, την είχε περάσει σχεδόν ολόκληρη στη θάλασσα και στο kids’ club του Οcean.
Kολύμπησε με την ψυχή της, έπαιξε, ζωγράφισε με τα άλλα παιδιά, έκανε πρόβα στα βηματάκια ενός χορού – την άλλη μέρα θα τον έδειχνε στη μαμά της. Το βράδυ, κατά τις οκτώμισι, πήγε στο κρεβάτι της. Γελώντας. Τα τελευταία της λόγια πριν την πάρει ο ύπνος ήταν «Μανούλα, αυτή ήταν η καλύτερη μέρα της ζωής μου. Διασκέδασα πάρα πολύ».
Η μικρή είχε ταξιδέψει στην Πορτογαλία με την οικογένειά της -τη μητέρα της Kate, τον πατέρα της Gerry ΜcCann και τα δίδυμα δίχρονα αδέλφιά της Sean και Αmelie- για διακοπές. Οι γονείς της είναι γιατροί (η Kate παθολόγος, ο Gerry διακεκριμένος καρδιολόγος) μένουν στο Rothley, στο Leicestershire. Tη βραδιά της εξαφάνισης είχαν αφήσει τα τρία μικρά τους να κοιμούνται στο μικρό διαμέρισμα του Ocean Club που νοίκιαζαν και κείνοι έτρωγαν με μεγάλη παρέα σε ένα tapas bar, 120 μέτρα μακρύτερα. Δεν είχαν κλειδώσει την εξώπορτα. Όπως κατέθεσαν, οι δυο τους -αλλά και οι φίλοι τους, σε βάρδιες- πετάγονταν σχεδόν κάθε μισή ώρα μέχρι το δωμάτιο για να ελέγχουν πως όλα πήγαιναν καλά, πως τα παιδιά κοιμούνταν. O Gerry τούς έριξε μια ματιά κατά τις 21.05, μετά κάποιος άλλος κατά τις 21.30. Στις 22.00 ήταν η σειρά της Kate να «τσεκάρει» πως όλα πήγαιναν καλά. Mπαίνοντας, είδε την πόρτα του υπνοδωματίου των παιδιών ανοιχτή. Τα δίδυμα ήταν ήσυχα, σκεπασμένα στο κρεβατάκι τους. Η Madeleine έλειπε, τα στρωσίδια της ήταν τσαλακωμένα, η ροζ λούτρινη γάτα της παρατημένη στο πάτωμα. Kάτι έσπασε, κάηκε, πάγωσε μες στο μυαλό της Κate, πέρασαν δύο, τρία, πέντε, δευτερόλεπτα, σταματημένος χρόνος. Απορία, φόβος, αβεβαιότητα. Κάτι πήγαινε λάθος, πολύ λάθος. «Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό». Φώναξε το όνομα του παιδιού, «Μadeleine, Μadeleine, είσαι εδώ;», άναψε το φως στην κρεβατοκάμαρά της, έψαξε μήπως η μικρή είχε χωθεί στο κρεβάτι της. Κανείς. Γυρίζοντας πίσω είδε το παράθυρο ανοιχτό, τα παντζούρια σηκωμένα, τις κουρτίνες να χορεύουν στο σκοτάδι. Κατάλαβε. Ναυτία, φόβος, κρύο. Πανικός. Ούρλιαξε. «Ω Θεέ μου, όχι! Όχι, σε παρακαλώ!».
Μέρες αργότερα η Kate ΜacCann δήλωνε στους δημοσιογράφους: «Δεν σκέφτηκα ούτε για μια στιγμή πως η Madeleine είχε βγει έξω. Κατάλαβα πως κάποιος είχε μπει στο διαμέρισμα. Δεν αμφέβαλλα ούτε για μια στιγμή πως κάποιος την είχε πάρει».
Οι έρευνες, οι υποθέσεις, στοιχεία που αγνοήθηκαν
Τις πρώτες ώρες μετά την εξαφάνιση της Μadeleine, η πορτογαλική αστυνομία «σάρωσε» την περιοχή, τους χώρους του club, την ακρογιαλιά, δασάκια, σπηλιές, άδεια σπίτια, κρυψώνες, υπονόμους. Ειδοποιήθηκε στα σύνορα η ισπανική αστυνομία, σκίτσα και φωτογραφίες μοιράστηκαν παντού. Εξαρχής, οι έρευνες των Αρχών στράφηκαν σε δύο-τρεις κατευθύνσεις. Η σημαντικότερη, ήταν η εκδοχή της απαγωγής από κάποιο δίκτυο παιδοφίλων ή υιοθεσιών μικρών παιδιών. Τα φώτα της έρευνας έπεσαν σε έναν «ύποπτο» γείτονα που έμενε καμιά τριανταριά μέτρα μακριά από το δωμάτιο των McCanns, μετά στους ίδιους τους γονείς της Madeleine που ανακρίθηκαν εξαντλητικά, ξανά και ξανά. Έτσι, χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Ύστερα, ένας ιδιωτικός ερευνητής, απ’ αυτούς που είχε προσλάβει η οικογένεια, υπέδειξε στην αστυνομία την «περίπτωση Raymond Hewlett» – ο Hewlett, ένας 59χρονος πρώην Βρετανός στρατιώτης (γνωστός παιδόφιλος, που είχε καταδικαστεί στο παρελθόν τρεις φορές για παιδεραστία) βρισκόταν στην Praia da Luz για διακοπές. Αυτός, στην ανάκριση, αρνήθηκε κάθε ανάμιξη και υπέδειξε ότι πίσω από την υπόθεση κρύβονταν ντόπιοι, τσιγγάνοι, που πιθανώς είχαν «άκρες» σε κυκλώματα trafficking. Περιέργως, η πορτογαλική αστυνομία προτίμησε να αγνοήσει την πληροφορία. Το 2012, πριν πεθάνει από καρκίνο στο νοσοκομείο του Άαχεν, ο Hewlett ομολόγησε πως είχε
δει δύο φορές τη Madeleine McCann, το διάστημα, που, υποτίθεται είχε εξαφανιστεί. Θυμόταν και το σημάδι στο μάτι της.
Ύστερα, υπήρχε και η μαρτυρία του ταξιτζή – ο 72χρονος Antonio Castela, εμφανίστηκε στις 4 Μαΐου του 2007, σε ένα αστυνομικό τμήμα, στο Αlgarve και κατέθεσε πως το προηγούμενο βράδυ τρεις άντρες, μια γυναίκα και ένα κοριτσάκι που έμοιαζε πολύ στη Madeleine, είχαν μπει με το ζόρι σχεδόν στο ταξί του στο Monte Gordo, καμιά ώρα μακριά από την Praia και του είχαν ζητήσει να τους πάει σε ένα κοντινό ξενοδοχείο. Εκεί, επιβιβάστηκαν βιαστικά σε ένα μπλε τζιπ και έφυγαν τρέχοντας. Κι αυτή η μαρτυρία αγνοήθηκε. Το 2008, τον Ιούνιο, μια πωλήτρια σε ένα κατάστημα ψιλικών, στο Άμστερνταμ, κατέθεσε πως τον προηγούμενο χρόνο, είχε μπει στο μαγαζί της, ένα ξανθό κοριτσάκι 3-4 χρόνων που έμοιαζε με τη Madeleine και συνοδευόταν από έναν άντρα και μια γυναίκα. Το παιδί, την πλησίασε και τη ρώτησε στα αγγλικά: «Ξέρεις πού είναι η μαμά μου;». Όταν η πωλήτρια της απάντησε πως η μαμά της ήταν λίγο πιο ‘κει, το κορίτσι κούνησε το κεφάλι του αρνητικά: «Όχι. Είναι μια ξένη, με πήρε από τη μαμά μου. Με πήραν από τις διακοπές μου». «Τη ρώτησα πού έκανε διακοπές, αλλά δεν ήξερε τι να μου πει. Μετά τη φώναξε η κυρία που ήταν μαζί της. Δεν την αποκάλεσε Μaddy, αλλά με ένα πιο μεγάλο όνομα, ίσως Μαdeleine, αλλά δεν θυμάμαι καλά», δήλωσε η γυναίκα στην κατάθεσή της. Η Αστυνομία προσπάθησε να βρει περισσότερα στοιχεία από την κάμερα ασφαλείας του μαγαζιού, αλλά οι εικόνες ήταν θολές, τα πρόσωπα δεν ξεχώριζαν. Η ιστορία μπήκε στον φάκελο της Madeleine – ένα ακόμα στοιχείο, μέσα σε χιλιάδες, σκόρπια στοιχεία, έγγραφα, καταθέσεις, ντοκουμέντα, ιστορίες ασύνδετες, κερματισμένες. 100.000 σελίδες, με 40.000 αποδεικτικά στοιχεία…
Δολοφονία, όχι εξαφάνιση
Από τότε που χάθηκε η Μadeleine ΜcCann την έχουν «δει» δεκάδες φορές – στην Ισπανία, στην Αμερική, στην Ινδία, στις Βρυξέλλες, στη Νέα Ζηλανδία… Κατά καιρούς, πολλοί διάσημοι απηύθυναν έκκληση για απελευθέρωσή της. Ο Cristiano Ronaldo, ο David Beckham. Αλλά και γνωστοί επιχειρηματίες, συγγραφείς, αθλητές, ο Richard Branson, η J.K Rowling, o Wayne Rooney είχαν προσφέρει χρήματα, για να προστεθούν στην αμοιβή όποιου δώσει πληροφορίες για το τι απέγινε το παιδί. Η εξαφάνιση της Μadeleine επανήλθε στην επικαιρότητα τις τελευταίες ημέρες, όταν ανακοινώθηκε ότι ένας Γερμανός κρατούμενος, καταδικασμένος παιδόφιλος, με το όνομα Christian B, ταυτοποιήθηκε ως νέος ύποπτος στην υπόθεση. O 43χρονος Γερμανός, θεωρείται ότι ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που είδε το τρίχρονο τότε κοριτσάκι, καθώς εκείνη την περίοδο τριγυρνούσε στην περιοχή της εξαφάνισης με ένα βαν. Η Scotland Yard απηύθυνε έκκληση για πληροφορίες τόσο για το φορτηγάκι όσο και για το δεύτερο όχημα του υπόπτου, μία Jaguar. Ο ύποπτος μεταβίβασε το όχημα σε κάποιον άλλον, μία ημέρα μετά την εξαφάνιση της μικρής Μadeleine. Παράλληλα, η Scotland Yard ζήτησε από οποιονδήποτε γνωρίζει κάποια πληροφορία σχετικά με δύο πορτογαλικά τηλέφωνα, να την καταθέσει στις Αρχές. Το ένα από τα τηλέφωνα πιστεύεται ότι το χρησιμοποιούσε ο ύποπτος, ο οποίος δέχθηκε μια κλήση διάρκειας 30 λεπτών από το δεύτερο τηλέφωνο, ενώ βρισκόταν στην Praia da Luz, τη νύχτα της εξαφάνισης του παιδιού, λίγο προτού χαθούν τα ίχνη της. Ο εκπρόσωπος της Εισαγγελίας δήλωσε τότε ότι υπάρχουν «κάποιες ενδείξεις» πως η Μadeleine είναι νεκρή, αλλά όχι αρκετές για να φτάσει η υπόθεση στο δικαστήριο. «Δεν έχουμε δυνατές αποδείξεις, δεν έχουμε κρίσιμης σημασίας αποδείξεις. Αλλά, έχουμε κάποια στοιχεία ότι ο ύποπτος διέπραξε την πράξη…».
Φαίνεται ότι τα στοιχεία ενισχύθηκαν. Η ώρα να απαγγελθούν κατηγορίες, ήρθε;
