Πάμε αρκετά χρόνια πίσω, στα μέσα της δεκαετίας του ’90, τότε δηλαδή που η γεννημένη, πρόωρα, τα χαράματα της 16ης Ιουλίου του 1974 -την επομένη του πραξικοπήματος- Γιώτα Παπαδοπούλου, ήταν στα 20 (something), πανέμορφη, με αγορίστικο ακόμα look στα μαλλιά, και έκανε παράλληλα με σπουδές και δουλειές, δειλά βήματα στο μόντελινγκ, κυρίως συμμετέχοντας σε διαφημίσεις και editorials περιοδικών.
Λίγα χρόνια προηγουμένως, συστηνόταν… ως «Γιώργος», όπως η ίδια είχε πει παλαιότερα σε συνέντευξη της στο περιοδικό Omikron, μιλώντας για τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, ενώ είχε αποκαλύψει ότι φούστα είχε φορέσει στην Τρίτη γυμνασίου.
«Μου άρεσαν τα αγορίστικα παιχνίδια. Ίσως επειδή είχα μεγαλύτερο αδελφό και δεν υπήρχαν καθόλου κορίτσια στη γειτονιά μας, θεωρούσα ότι για να συμμετέχεις στην παρέα έπρεπε να είσαι αγόρι. Έτσι έγινα ο “Γιώργος”. Έτσι συστηνόμουν. Έπαιζα ποδόσφαιρο με τον αδελφό μου, πήγαινα σε προπονήσεις, είχα κοντό μαλλί, φορούσα πάντα παντελόνια και αθλητικά παπούτσια και όταν δεν έπαιζα μπάλα καθόμουν πάνω σε μια ελιά. Νομίζω ότι πήγα στην τρίτη τάξη του γυμνασίου για να φορέσω φούστα και να αφήσω τα μαλλιά μου να μακρύνουν. Μετά μπήκα σε άλλη φάση».
Ο πατέρας της ήταν αστυνομικός. Τη μέρα του πραξικοπήματος υπηρετούσε στο Προεδρικό. Αυτός ήταν και ο λόγος που γεννήθηκε πρόωρα, χαράματα της 16ης Ιουλίου, από το σοκ και την ταραχή της μητέρας της εξαιτίας των γεγονότων και της αγωνίας της, αφού δεν γνώριζε εάν ο άντρας της ήταν ζωντανός ή αν είχε σκοτωθεί από τους πραξικοπηματίες.
Ο πατέρας της έμαθε για τη γέννησή της Γιώτας μέσα στις φυλακές, η επανασύνδεση δε της οικογένειας έγινε δύο με τρεις μήνες αργότερα.
Η Γιώτα Παπαδοπούλου, λοιπόν, πήγε για δυο χρόνια σε κολέγιο και μετά μετέφερε τις σπουδές της στην Αθήνα, σε παράρτημα του πανεπιστημίου του Ιντιανάπολις. Σπούδασε δημόσιες σχέσεις και μάρκετινγκ και εργάστηκε στο Filmnet για 3-4 χρόνια. Επιθυμία της ήταν να μείνει εκεί, δεν είχε σκοπό να επιστρέψει στην Κύπρο, αλλά…. κάπου εκεί στα 18, είχε μπει ο Νικόλας στη ζωή της, γνωρίστηκαν τη βραδιά της αποφοίτησής του, στη δισκοθήκη Αμάντας. Ο δεσμός τους τότε κράτησε σχεδόν ένα χρόνο και μετά χώρισαν.
Το 1999, η κουμπάρα της σήμερα και από τότε κολλητή φίλη της, Daniella, την έπεισε να έρθουν στην Κύπρο για τα Χριστούγεννα. Σε κάποια έξοδο βρέθηκε ξανά με τον Νικόλα και… «Ήταν λες και περιμέναμε κι οι δυο αυτή τη στιγμή. Είχαμε μετατρέψει το Λάρνακα-Αθήνα, λες και ήταν Λάρνακα-Λευκωσία. Ένα χρόνο μετά αποφάσισα να επιστρέψω στην Κύπρο…», είχε πει σε συνέντευξή της.
Στο μεσοδιάστημα, λοιπόν, όλων αυτών, έκανε και ένα πέρασμα από το μόντελινγκ, συμμετέχοντας όπως προαναφέραμε κυρίως σε διαφημίσεις και editorial περιοδικών. Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες, στις αρχές της δεκαετίας του 90, προέρχονται από το περιοδικό «ΣΕΛΙΔΕΣ» και τραβήχτηκαν από τον φωτογράφο Δημήτρη Βαττή με σκοπό να συνοδέψουν ένα ρεπορτάζ του περιοδικού, με θέμα τα βιβλία ΑΡΛΕΚΙΝ, που εκείνες τις εποχές ζούσαν στιγμές δόξας. Μάλιστα οι σχετικές φωτογραφίες τραβήχτηκαν έξω από το γνωστό κατάστημα Βαβέλ, όπου εργαζόταν τότε.
