Ήταν η Σωσώ Παπαδήμα και ήταν η Κορίνα Μητροπούλου. Έτσι τις αγαπήσαμε μέσα από τη μαύρη κωμωδία «Εγκλήματα», που -αφού αρχικά πέρασε από σαράντα κύματα μέχρι να προβληθεί τελικά από τον Αντέννα, (ο πιλότος της χαρακτηρίστηκε ως «πολύ προχωρημένος για τα ελληνικά δεδομένα»)-, έμεινε για πάντα στις καρδιές μας για το σκοτεινό της χιούμορ και τους τρισδιάστατους χαρακτήρες της, ακραίους σε κάθε περίπτωση μα και ταυτόχρονα σπινθηροβόλους μέσα στο σκοτεινό τους χιούμορ.
Αυτό που ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει, είναι πως οι δυο τους, η Καίτη Κωνσταντίνου και η Μαρία Καβογιάννη μαζί με τον Κώστα Κόκλα, την Υρώ Μανέ και τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη ήταν μια αχώριστη παρέα, αλλά και οι άνθρωποι μέσα από τους οποίους προέκυψε η ιδέα για τη δημιουργία των «Εγκλημάτων», μετά από την πρόταση που έκαναν στον σεναριογράφο Λευτέρη Παπαπέτρου, να φτιάξει μια σειρά που να περιλαμβάνει τους πέντε τους. Καίτη Κωνσταντίνου και Μαρία Καβογιάννη, συμφοιτήτριες στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης και φίλες αχώριστες μέχρι τον θάνατο, έκαναν το πέρασμά τους αρκετές φορές από τα περιοδικά του συγκροτήματος Φιλελεύθερος στο πλαίσιο συνεντεύξεων.
- Διαβάστε επίσης: Κηδεία Καίτης Κωνσταντίνου: Ράγισαν καρδιές οι φίλες της με το στεφάνι – «Μας νίκησες»
Ανατρέχοντας στο αρχείο μας, θυμηθήκαμε την κοινή φωτογράφιση των δυο τους στον φωτογραφικό φακό του Γιώργου Καλφαμανώλη για το περιοδικό Omikron τον Νοέμβριο του 2007, με αφορμή την παράσταση «Σαρδέλες με σαρδάμ», στο θέατρο Ιλίσια-Ντενίση. «Αυτή η παράσταση για να βγάλει το γέλιο που υπόσχεται, χρειάζεται να γίνει από μία παρέα ανθρώπων που είναι εξοικειωμένοι ο ένας με τους κώδικες άλλου.
Και εμείς είμαστε μια παρέα», είχε πει η Μαρία Καβογιάννη αναφερόμενη στην αγαπημένη της Καίτη. «Πηγαίνουμε μαζί εκδρομές, παίζουμε μπιρίμπα, τρώμε μαζί κι εδώ είμαστε σαν να συνεχίζουμε την καλοκαιρινή μας εκδρομή. Μόνο που τώρα έχουμε πάρει τα κουβαδάκια μας και τα έχουμε φέρει στη σκηνή του Ιλίσια. Η μεγαλύτερη, όμως, πλάκα θα παιχτεί όταν θα παρουσιαστεί το έργο ενώπιον του κοινού, γιατί είναι απαραίτητη η συμμετοχή του κοινού στην παράσταση. Και το μόνο που φοβάμαι είναι μην διαλυθούμε από τα γέλια κοινό και ηθοποιοί μαζί…».
