Τάκης Χατζηγεωργίου: Γιατί εδώ και 34 χρόνια λαμβάνει μια ανθοδέσμη

Ήταν Φεβρουάριος του 1991, η 26^η μέρα του μήνα συγκεκριμένα, όταν ο δημοσιογράφος, ποιητής και πολιτικός μετέπειτα, Τάκης Χατζηγεωργίου, στο «Χωρίς Πλαίσια», την τολμηρή και ρηξικέλευθη για τα δεδομένα της εποχής εκπομπή του στο ΡΙΚ, την οποία παρουσίαζε για 2 χρόνια περίπου, αγγίζοντας θέματα ταμπού, έθιγε το θέμα της «προδοσίας» την εποχή της ΕΟΚΑ, μέσα από την ιστορία του Ηλία Σαμάρα, στο χωριό Λιοπέτρι.

«Ο Ηλίας Σαμάρας όδευε μια νύχτα, μεσάνυχτα του 58, προς την τελευταία του κατοικία. Τον συνόδευε μόνο ο ήχος της καρότσας όταν οι τροχοί της κτυπούσαν στο πλακόστρωτο.

Μαζί με το βουβό κλάμα της γυναίκας του, της Δήμητρας. Πιο πίσω, τα τρία του τέκνα. Όλο το χωριό πίσω από τις κλειστές πόρτες, αφουγκραζόταν την ροή της ιστορίας. Μόνο ένας, εις μόνον, βγήκε στην αυλή για να φωνάξει “στο καλό Ηλία”»

Η τολμηρή εκπομπή, με τα μέλη της οικογένειάς του Ηλία Σαμάρα στο στούντιο, προκάλεσε όπως ήταν αναμενόμενο, πολλές αντιδράσεις και συζητήσεις, αλλά και προσωπικές επιθέσεις προς τον Τάκη Χατζηγεωργίου. Συζητιόταν δε για έναν ολόκληρο χρόνο, καθημερινά, στις εφημερίδες της εποχής.

Η εκπομπή, με όσα ειπώθηκαν εννοείται σ’ αυτήν, θεωρήθηκε ως ένα μνημόσυνο και αποκατάσταση της μνήμης του Ηλία Σαμάρα, που είχε εκτελεστεί με την κατηγορία του προδότη, ως ο άνθρωπος που κατέδωσε τον τόπο που κρύβονταν οι τέσσερις ήρωες του Αχυρώνα Λιοπετρίου, με την οικογένειά του να ζει υπό το βάρος αυτής της ρετσινιάς για χρόνια ολόκληρα.

Σε συνέντευξη του, δύο χρόνια μετά, το 1993, στο περιοδικό «Τρένο στην Πόλη», θα έλεγε σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα ο Τάκης Χατζηγεωργίου:

«Δεν το είδα ούτε ιδεολογικά, ούτε πολιτικά το θέμα. Για τον Ηλία Σαμάρα… εμελέτησα την υπόθεσιν και αισθάνθηκα ότι είχαμεν να κάμωμεν με ένα παλληκάρι… και ταυτόχρονα αισθάνθηκα μια μεγάλη λύπη για τα όσα ετράβησεν και ο ίδιος και η οικογένεια του. Αν θέλεις αυτό το οποίο με εσυγκίνησε ήταν ο ηρωισμός, ο ακρατός, αυτής της οικογένειας, το μεγαλείον αυτής της ιστορίας που μοιάζει με αρχαία Ελληνική τραγωδία. Είδα αυτό το μεγαλείο του κυπριακού λαού και ήθελα να το βάλω μπρος του, να του το επιστρέφω. Ξέρεις η σκηνή… είναι συγκεκριμένες σκηνές. Η σκηνή της γυναίκας του που τον κρατά νεκρόν κάτω από μιαν συκιάν μες το χωρκό της… Αυτόν, ένα αγωνιστή της ΕΟΚΑ και περνούν οι χωρκανοί και τον βλέπουν. Το δράμα αυτής της γυναίκας με άγγιξε. Η σκηνή της περιγραφής μέσα από την γραπτήν επιστολήν στην ΕΟΚΑ, των βασανιστηρίων που επέρασε και αναγκάστηκε να προδώσει, και το αίτημα του, του ιδίου να εκτελεστεί… Η σκηνή όπου επιστρέφει, μόνος του με δική του επιλογή και τον συλλαμβάνουν οι μασκοφόροι… τον χάνουμε για κάποιες βδομάδες και μετά εμφανίζεται… νεκρός. Η σκηνή της γυναίκας του που ξυπνά τη νύκτα αναίτια και λέει “εσκότωσαν τον Ηλία”… και η σκηνή που τον παίρνουν… νύχτα, να τον θάψουν. Τζιημάται ούλον το χωρκό, δηλαδή πιθανό να τζιημάται ολόκληρο το σύμπαν, μόνος ξύπνιος είναι ο ίδιος ο πεθαμένος… ακούεται το τρίξιμο της βοϊδάμαξας που τον παίρνει και ο παπάς του χωρκού ξύπνιος μες’ την αυλήν του ακούεται ως μόνη φωνή να λέει “συγχωρεμένος νάσαι Ηλία”. Όταν είδα αυτές τις σκηνές, αποφάσισα να κάμω το πρόγραμμα».

Εκείνο που έχει σημασία, σ’ αυτή την ιστορία, είναι ότι εδώ και 34 χρόνια, κάθε χρόνο, στις 26 Φεβρουαρίου, ο Τάκης Χατζηγεωργίου λαμβάνει μια ανθοδέσμη.

Η ανθοδέσμη αυτή, προερχόταν αρχικά από την Δήμητρα, την γυναίκα του Ηλία Σαμάρα, μετά από την κόρη του, Ηλιάνα και συνεχίζει να τη λαμβάνει από την εγγονή του, Σωτηρία. Ως ένδειξη της ευγνωμοσύνης τους…

2[54]

Δείτε το βίντεο που ανάρτησε προχθές, 26 Φεβρουαρίου 2025, ο Τάκης Χατζηγεωργίου καθώς και φωτογραφίες από ανθοδέσμες που έλαβε τα προηγούμενα χρόνια, την ίδια μέρα.