Όταν ο επιφανής Κύπριος καρδιολόγος ΧΑΡΗΣ ΦΕΣΣΑΣ, γνώρισε έξω από έναν τηλεφωνικό θάλαμο, στο Λονδίνο, την ΆΝΝΗ, ένα πανέμορφο μοντέλο από την Αγγλία, οι ζωές και των δύο έμελλε να ανατραπούν εκ βάθρων. Ένα από τα πιο συναρπαστικά love story που έχουμε ποτέ καταγράψει –έτσι όπως μας το είχε αφηγηθεί κάποτε η ίδια η Άννη Φεσσά,- και αξίζει -στη μνήμη και των δύο, τώρα πια- να ξαναειπωθεί και να ενθουσιάσει.
Αρχές της δεκαετίας του ’60. Ένα πανέμορφο μοντέλο με καταγωγή απ’ το Λονδίνο, η Annie Roberts ξυπνά απ’ το τηλέφωνο που χτυπά σαν δαιμονισμένο δίπλα της. Το προηγούμενο βράδυ είχε πτήση απ’ το Παρίσι όπου είχε πάει για μια φωτογράφηση και είναι κουρασμένη. Αν και μόλις 20 χρόνων, στο portfolio της έχει δουλειές για την Vogue και συνεργασίες με top φωτογράφους όπως ο David Bailey. «Στο τηλέφωνο ήταν η ατζέντης μου. «Βάλε γυαλιά, φουλάρι στα μαλλιά αν είναι αχτένιστα, μια φούστα και τρέξε στη φωτογράφηση». Αυτή κάνει ό,τι της λέει. Φοράει ένα ζευγάρι κατακόκκινες γόβες και πάει στην Oxford Street, έξω από έναν τηλεφωνικό θάλαμο όπου έδωσε ραντεβού με την ατζέντη της. «Περίμενα να με πάρει για να μου δώσει πληροφορίες και οδηγίες για τη φωτογράφηση. Εκεί τον γνώρισα. Περίμενε και εκείνος ένα τηλεφώνημα. Με έπιασε κουβέντα και σε λίγη ώρα μου πρότεινε καφεδάκι. Πώς μπορούσα να αντισταθώ;».
Έτσι είχε περιγράψει τη γνωριμία της με τον Χάρη, η Άννη Φεσσά, σε μια παλιά συνέντευξη της στο περιοδικό Omikron. με εξομολογητική διάθεση. «Ήταν γοητευτικός, μερικά χρόνια μεγαλύτερος από μένα, μιλούσε εξαιρετικά τη γλώσσα, με προφορά». Τότε στο Λονδίνο έκανε το PhD του. «Έμαθα ότι ήταν παντρεμένος πολύ αργότερα. Αφότου ήπιαμε τον καφέ με πήγε στη δουλειά μου. Εκεί είδα τα πράγματα πιο καθαρά. Όταν τον είδα και με είδε στα μάτια». Δεν είχε βγάλει τα γυαλιά όση ώρα μιλούσαν. Ντρεπόταν για το ξενύχτι, που ήταν ατημέλητη. Αλλά μόνο άσχημη δεν ήταν. Ήταν μια γυναίκα που η ομορφιά της σου έκοβε την ανάσα. Ψηλή, ξανθή, με ωραίους τρόπους και καστανά, ειλικρινή μάτια. «Η βέρα του τελικά, δεν στάθηκε εμπόδιο. Η χημεία μας ήταν πιο δυνατή», όπως χαρακτηριστικά είχε αφηγηθεί η ίδια.
Και έτσι ξεκίνησε ένας κεραυνοβόλος έρωτας, απ’ αυτούς που συναντά κανείς στα παραμύθια. Έγιναν αχώριστοι. Βρισκόντουσαν καθημερινά, περπατούσαν πιασμένοι χέρι χέρι, χανόντουσαν στους δρόμους του Λονδίνου κάτω απ’ τον γκρι ουρανό με την πολυχρωμία του έρωτα τους. «Η παράνομη σχέση μας κράτησε τέσσερα χρόνια. Κάποια στιγμή έπρεπε να ληφθούν αποφάσεις. Εγώ τότε ήμουν στον pick της καριέρας μου. Είχα προτάσεις για πασαρέλες και φωτογραφήσεις στο Μιλάνο. Σε ένα απ’ τα ταξίδια μου γνώρισα έναν πανέμορφο Ιταλό. Αριστοκράτη»! Αστειευόμενη, τότε που είχε αφηγηθεί την ιστορία τους, είχε πει: «Μπορεί ο δικός μου πρίγκιπας να μην ήρθε καβάλα σε ένα άσπρο άλογο, οδηγούσε όμως μια εκτυφλωτική κόκκινη Ferrari. Με φλέρταρε έντονα κι εγώ υπέκυψα. Έξι μήνες αργότερα μου ζήτησε να τον παντρευτώ. Δέχτηκα».
Ο Χάρης έμαθε για τον γάμο, την ίδια ημέρα που αυτός πραγματοποιείτο και πήγε οδικώς στο Μιλάνο με μια Austin Healy και στήθηκε έξω απ’ την εκκλησία. Αυτή δεν τον είδε ποτέ και αυτός τελικά, δεν μπήκε ποτέ μέσα. Πάγωσε στα σκαλοπάτια. Αρκετή ώρα αργότερα, μπήκε στο αμάξι με βουρκωμένα μάτια και έφυγε. Ήθελε να επιστρέψει στην Κύπρο. Στο δρόμο όμως τρακάρει. Διαλύει την Healy, διαλύεται κι αυτός. Η Annie δεν είχε ιδέα και η οικογένειά του τον έψαχνε σαν τρελή. Στο νοσοκομείο αναρρώνει, την σκέφτεται συνεχώς αλλά αποφασίζει να την αφήσει να ζήσει τη ζωή της.
Ένα χρόνο αργότερα η Annie, φέρνει στον κόσμο την κόρη της, την Ντανιέλα. Ζούνε και οι τρεις πλουσιοπάροχα, δεν τους λείπει τίποτα. Η Annie όμως δεν έβγαλε στιγμή τον Χάρη απ’ το μυαλό της. Κατάφερε και καταπίεσε τα συναισθήματά της τρία χρόνια. Και πολύ άντεξε! «Είχα πάει για να δω τους γονείς μου, όταν αποφάσισα να του γράψω, λέγοντάς του ακριβώς πώς νιώθω». Είχε χάσει όμως τα ίχνη του και δεν ήξερε πού να τον βρει. Στο φάκελο γράφει με καλλιγραφικά γράμματα
«Δρ Χάρη Φεσσά, Λευκωσία, Κύπρος». «Δεν ήμουν σίγουρη πως θα έφτανε ποτέ το γράμμα μου στα χέρια του», είχε εξομολογηθεί. Εκείνη όμως περιμένει. Μια βδομάδα μετά, αυτός σχηματίζει τον αριθμό του πατρικού της στο ακουστικό του. Μιλούσαν σε καθημερινή βάση προσπαθώντας να αναπληρώσουν τον χαμένο χρόνο. Λίγες μέρες αργότερα, πήγε και την βρήκε. Γνωρίζει την Ντανιέλα, αυτός της λέει για τον γιο του Δημήτρη, ο οποίος είχε δυο μέρες διαφορά απ’ την κόρη της. «Καταλάβαμε και οι δυο πως έπρεπε να πάρουμε το νήμα απ’ την αρχή. Μαζί αυτή τη φορά». Έπρεπε όμως να ζητήσουν διαζύγιο. Και τότε ξεκινάνε τα δύσκολα. Τα πραγματικά δύσκολα…
Το προηγούμενο βράδυ του ταξιδιού της στην Κύπρο, η Annie ετοιμάζει μια βαλίτσα με τα απαραίτητα και την κρύβει κάτω απ’ το κρεβάτι. Το βράδυ απ’ την αγωνία δεν έκλεισε μάτι. Με το που ακούει το επόμενο πρωί την πόρτα να κλείνει, πετιέται απ’ το κρεβάτι και βλέπει απ’ το παράθυρο την κόκκινη Ferrari να στρίβει και να χάνεται στη γωνία του δρόμου. «Χωρίς να χάσω στιγμή, πήρα στο ένα χέρι τη βαλίτσα και στο άλλο την κόρη μου. Μπήκαμε σε ένα ταξί και φτάσαμε στο αεροδρόμιο». Δεν άφησε πίσω της κανένα σημείωμα. «Έφυγα σαν κλέφτης. Φοβόμουν μήπως με σταματούσε ο σύζυγός μου για να μου πάρει το παιδί».
Πέντε ώρες μετά, το αεροπλάνο προσγειώνεται στη Λάρνακα. Μια μεγάλη αγκαλιά, αυτή του Χάρη Φεσσά την περιμένει. «Πήγαμε σε ένα μικρό διαμέρισμα στη Λευκωσία. Περνούσα τον περισσότερο καιρό κλεισμένη στους τέσσερις τοίχους του. Εκείνος δούλευε πολύ, δημοσίως δεν μπορούσαμε να κυκλοφορούμε γιατί ήταν ακόμα παντρεμένος. Ήταν δύσκολα».
Κάποια στιγμή, έρχεται η απέλασή της, εντολή απ’ τον ίδιο τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο, στον οποίο έγινε καταγγελία για παρενόχληση οικογένειας! Της οικογένειας του Χάρη απ’ αυτήν. Οι αστυνομικοί πήγαν στο σπίτι βράδυ για να την διώξουν. Η μικρή της κόρη φοβήθηκε και έκλαιγε ασταμάτητα. Δεν ήθελε να πάει πουθενά, όπως ούτε και η ίδια. Φύγανε, όμως. Λονδίνο και πάλι. Ο Χάρης έκανε τα αδύνατα δυνατά για να επιστρέψει. Αυτή όμως ήθελε χρόνο να σκεφτεί. Να ζυγίσει τα πράγματα. Δεν ήταν σίγουρη αν ήθελα να βάλει τον εαυτό της και την κόρη της σε μια τόσο ψυχοφθόρα διαδικασία. Δυσκολεύτηκε μέχρι να ξαναμπεί στο αεροπλάνο της επιστροφής. Το έκανε όμως. Aυτή τη φορά ζήτησε διαζύγιο. Και κάθε χρόνο έστελνε την Ντανιέλα να βλέπει τον πατέρα της. Λίγους μήνες μετά τον πόλεμο του 74, γεννιέται ο Christian. Ο καρπός της αγάπης τους. Οι δυσκολίες λιγόστεψαν, αλλά δεν εξαφανίστηκαν. Παρόλο που με τον Χάρη Φεσσά παντρεύτηκαν, για τη συντηρητική κοινωνία της μικρής Κύπρου ήταν πάντα η γυναίκα που τον χώρισε και τον έκλεψε από την οικογένειά του. Ο Χάρης και η Άννη, όμως, έζησαν έναν μυθιστορηματικό έρωτα και έμειναν μαζί 50 σχεδόν χρόνια. Μέχρι που του χώρισε ο θάνατος…
(ΠΗΓΗ: Κείμενο αρχείου από το περιοδικό Omikron, το 2011, του Πιερή Παναγή και φωτογραφίες, επίσης αρχείου, πολύ παλαιότερες ωστόσο του 2011, του Δημήτρη Βαττή)
