Οκτώβριος του 2017 τότε, στην αρχή μιας νέας τηλεοπτικής χρονιάς και ο «βασιλιάς» της ψυχαγωγίας Λούης Πατσαλίδης δεν θα μπορούσε να λείπει από τις σελίδες του περιοδικού μας. Αυτή, φυσικά, δεν ήταν η πρώτη φορά που πρωταγωνίστησε στο εξώφυλλό μας –παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πρόσωπα με τα οποία περνάμε πάντα καλά, όταν τα φωτογραφίζουμε-, ωστόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση και με μια έξτρα παιχνιδιάρικη διάθεση, ο ίδιος αποδέχτηκε την πρόσκληση να κάνει μια κυριολεκτική βουτιά στην μπανιέρα για τις ανάγκες της φωτογράφισης, αλλά και μια μεταφορική «βουτιά» στις παιδικές αναμνήσεις που είχε με τον κατά πέντε χρόνια μικρότερο αδερφό του Αντρέα, τον οποίο μας σύστησε μέσα από τη συνέντευξη που παραχώρησαν μαζί στις σελίδες του Down Town.
Διαβάστε επίσης: Λούης Πατσαλίδης: Το απαράδεκτο body shaming, οι διατροφικές καταχρήσεις και ο ρόλος της Αστέρως
«Επειδή ήταν πιο μικρός, ήθελε να με ακολουθεί συνέχεια και εννοείται πως δεν τον ήθελα και μάλιστα, πολλές φορές, του τις έβρεχα. Μετά, βέβαια, με κάρφωνε στους γονείς μας και έμπαινα τιμωρία. Κι εννοείται ότι τις έτρωγε ξανά», περίγραφε με το χαρακτηριστικό του χιούμορ ο Λούης στον δημοσιογράφο Κωνσταντίνο Χάμπαλη, αμέσως μετά τη φωτογράφισή τους από τον Δημήτρη Βαττή. Στην ερώτηση αν ο Λούης ήταν πάντα ο διασκεδαστής της οικογένειας, ο Αντρέας επιβεβαίωσε ότι «Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις μιμήσεις και τα stand up comedy που έκανε στο σαλόνι του σπιτιού, χωρίς καν να γνωρίζουμε ότι υπήρχε αυτή η ορολογία».
Μια άγνωστη ενασχόληση των δυο τους, που αποκάλυψαν μέσα από την κοινή τους συνέντευξη, ήταν και ο χώρος του μόντελινγκ, τον οποίο ο Λούης περίγραψε ως «Μια ευχάριστη εμπειρία, που μας έδινε ένα έξτρα χαρτζιλίκι και ήταν ένας τρόπος να πλησιάσεις όμορφες κοπέλες», έλεγε γελώντας, με τον Αντρέα να συμπληρώνει «Να θυμίσω, επίσης, ότι υπήρξαμε και οι δύο συνοδοί στις ένδοξες στιγμές των καλλιστείων». Σε πιο τρυφερή διάθεση και μιλώντας για τη σχέση που έχουν οι δυο τους σήμερα ο Αντρέας ανέφερε ότι «Είμαστε πολύ δεμένοι.
Λόγω των δουλειών και των απαιτήσεων της καθημερινότητάς μας, δεν βρισκόμαστε όσο θα θέλαμε. Το πιο σημαντικό, όμως, για μένα, είναι που γνωρίζω ότι έχω δίπλα μου τον αδερφό μου». «Εννοείται ότι στηρίζουμε ο ένας τον άλλο σε ό,τι χρειαστεί», συμπλήρωσε ο Λούης. «Μπορεί η καθημερινότητα να μην μας επιτρέπει να βρισκόμαστε όσο συχνά θα θέλαμε, αλλά μιλάμε καθημερινά. Μπορεί και πέντε φορές την ημέρα».
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: (ΑΡΧΕΙΟ DOWN TOWN) ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΤΤΗΣ
