Oι Stones ανακοίνωσαν πως θα περιοδεύσουν στην Ευρώπη το φθινόπωρο. Και τα media θυμήθηκαν άγριες ιστορίες sex and drugs, από το βιβλίο με τους «παππούδες της rock»…
Της Κάλλιας Καστάνη
Δεν μπορεί να μιλήσει κανείς για τους Rolling Stones χωρίς νούμερα και ρεκόρ. Σημείωσε: Η ιστορία τους ξεπερνάει τον μισό αιώνα – πρωτοέπαιξαν μαζί το 1962. Έχουν στο ενεργητικό τους περισσότερα από 55 άλμπουμ, έχουν φτάσει στην κορυφή των βρετανικών και αμερικάνικων charts 32 φορές, οι δίσκοι τους έχουν πουλήσει περισσότερα από 200 εκατομμύρια αντίτυπα, παγκοσμίως, ενώ από το 2004 και μετά, στρογγυλοκάθονται στην 4ηθέση της λίστας με τους 100 μεγαλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών του περιοδικού «Rolling Stone». Το οποίο, παρεμπιπτόντως, έχει το όνομά τους. Είναι «η μεγαλύτερη rock ‘n roll μπάντα στον κόσμο», ζουν -ή καλύτερα επέζησαν- από το μεγάλο «τρενάκι του τρόμου» της ζωής τους and they keep rolling. Κι αυτό, είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο. Σχεδόν εξωπραγματικό.
Παρότι οι ηλικίες τους, αθροιστικά πρέπει να πλησιάζουν τα 300 χρόνια (σ.σ. ο Mick και ο Keith είναι 73, ο Charlie Watts 76 και ο Ronnie Wood έκλεισε πριν από μερικές μέρες τα 70), οι Βρετανοί rockers ανακοίνωσαν πριν από λίγο καιρό, την πρόθεσή τους να επιστρέψουν στην Ευρώπη, για ένα ακόμα tour. To «Stones-No filter» θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του ‘17 και περιλαμβάνει 13 συναυλίες σε 12 στάδια, ξεκινώντας από το Αμβούργο στις 9 Σεπτεμβρίου, με επόμενους σταθμούς την Αυστρία, την Ελβετία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Ολλανδία, τη Δανία και τη Σουηδία. Θα τελειώσει στη Ναντέρ, κοντά στο Παρίσι, στη νέα αίθουσα U Arena στις 19 και 22 Οκτωβρίου.
Ο κόσμος, οι μουσικοκριτικοί και εκατομμύρια αγνοί fans καλωσόρισαν τα νέα με χαρά – ωστόσο, στα σχετικά ρεπορτάζ, διατυπώνεται (άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο κομψά) η ίδια απορία: Γιατί το κάνουν; Γιατί δουλεύουν; Σίγουρα, τα χρήματα δεν μπορεί να είναι η απάντηση – η περιουσία του Jagger, στην παρούσα φάση, ανέρχεται σε 285 εκατομμύρια λίρες. Σχεδόν 260 εκατομμύρια είναι τα κέρδη του Richards, o Charlie Watts «αξίζει» 130 εκατομμύρια και ο «πτωχότερος όλων», Ronnie Wood, γύρω στα 72. Όλοι οι Stones θα μπορούσαν να κάθονται και να ζεσταίνουν τις δάφνες τους, όμως, όπως λένε οι συνεργάτες τους, «στον Mick αρέσει να κερδίζει και στον Keith να παίζει. Ο Charlie είναι χαλαρός και πρόθυμος να “πάει με το ρεύμα”. Όσο για τον Ronnie, παραπονιέται μονίμως πως είναι άφραγκος»…
STONES ON THE ROAD
Η ιστορία των περιοδειών τους και της ζωής τους on the road, είναι ένα τρομακτικό αφήγημα αλητείας, καυγάδων και λαγνείας – πιο συνοπτικά, sex, drugs and rock ‘n roll. Kαι χρήματος, παρότι, στην αρχή, στα 60’s και στα 70’s, γκρίνιαζαν πως έβγαζαν ψίχουλα και ο Mick ήταν διαρκώς στα τηλέφωνα με τους λογιστές του. Το ρεπερτόριό τους, τότε, ήταν περιορισμένο και ο ήχος τους κακός – σύμφωνα με τον Keith Richard, «για κάνα δυο χρόνια, το κοινό έκανε περισσότερο θόρυβο από μας – χιλιάδες πιτσιρίκια που ούρλιαζαν…». Ο Brian Jones, αστειευόταν πως θα μπορούσε να παίξει και το τραγουδάκι του Ποπάι, στη μέση ενός gig, «δεν έχει καμιά σημασία, έτσι κι αλλιώς, κανείς δεν άκουγε τίποτα».
Το μόνο που δεν έλειπε ποτέ από τις περιοδείες τους ήταν το σεξ και τα ναρκωτικά. Το 1972, το αμερικάνικο tour των Stones, ήταν ίσως το πιο «έκλυτο» απ’ όλα, ένα διαρκές ηδονοθηρικό πάρτι – την εποχή εκείνη, συνήθιζαν να «κλείνουν» έναν ολόκληρο όροφο στα ξενοδοχεία όπου έμεναν, για να προφυλάσσουν την ιδιωτικότητά τους. «Είχαμε γίνει ένα πειρατικό έθνος, μετακινούμασταν μαζικά, κάτω από τη δική μας σημαία, μαζί με τους δικηγόρους, τους βοηθούς, τους κλόουν μας…», θα θυμόταν αργότερα ο Richards. Τα βράδια, δεκάδες κορίτσια, μικρά, μεγάλα, μπαινόβγαιναν στις σουίτες τους ή χόρευαν γυμνά πάνω στα ψηλοτάκουνά τους – εν τω μεταξύ, ένας «αυλικός» ονόματι Dr Bill, φρόντιζε να προμηθεύει τον Jagger, με αμφεταμίνες, διεγερτικά, βαρβιτουρικά, χάπια κάθε είδους, σε αντάλλαγμα με ερωτικές «χάρες» από τις ζαλισμένες groupies. Στις συναυλίες τους, ολόκληρες γραμμές κοκαΐνης και ηρωίνης, τους περίμεναν απλωμένες πάνω στους ενισχυτές, επί σκηνής, διαθέσιμες σε όποιον ήθελε να πάρει μια γρήγορη «μυτιά», ανάμεσα στα τραγούδια – η ηρωίνη ήταν για τον Ronnie και τον Keith, η κοκαΐνη για τους άλλους. Στο Σικάγο, όπου έμειναν στο Playboy Mansion του Ηugh Hefner, o Richards με τον σαξοφωνίστα Βobby Keys, παραλίγο να βάλουν φωτιά στο μπάνιο, προσπαθώντας να «φτιαχτούν». Ο Richards, πάλι γυρίζοντας σπίτι μετά από μια συναυλία, βγήκε με το αυτοκίνητό του από τον δρόμο κι έπεσε πάνω σε ένα δέντρο – είχε αποκοιμηθεί πάνω στο τιμόνι, πιθανόν λόγω της «καλής» του συνήθειας, να «σνιφάρει», ακόμα κι όταν οδηγούσε. Ο 7χρονος γιος του, Marlon, που βρισκόταν στο πίσω κάθισμα, έσπασε τη μύτη του.
Αυτά τα «κόλπα» θα λιγόστευαν στα 80’s, όταν oι Stones πια έπρεπε να αποδείξουν πως ήταν πραγματικά καλοί μουσικοί και όχι ένα μάτσο παρηκμασμένα junkies. H περιοδεία τους στην Αμερική ήταν μια από τις πιο επικερδείς στην ιστορία τους. Παρόλα αυτά, τα πνεύματα στο γκρουπ ήταν οξυμένα, ο Mick και ο Keith ήταν διαρκώς «ο ένας στο λαιμό του άλλου», για διάφορους λόγους. Από το 1981 ως το 1989, δεν έκαναν καμιά περιοδεία, οι δυο τους δούλευαν σε δικά τους, χωριστά projects και όλα έδειχναν πως το γκρουπ πήγαινε για διάλυση. Αλλά μετά ήρθε το -πολύ πετυχημένο- Steel Wheels/Urban Jungle, το Vodoo Lounge, το Βridges to Babylon Tour και το κολοσσιαίο Bigger Bang – μια παγκόσμια περιοδεία που ξεκίνησε το 2005, ολοκληρώθηκε το 2007 και τους απέφερε κέρδη 430 εκατομμυρίων λιρών! Και συνέχισαν να «ρολάρουν»…
Το «κερασάκι» σε όλη αυτή την ιστορία είναι, βέβαια, ο περίφημος, ακήρυχτος, ανελέητος, διαρκής πόλεμος ανάμεσα στις δύο «κεφαλές» του γκρουπ, του Jagger και του Richards – διαρκής, όσο και το ερώτημα «ποιος είναι στ’ αλήθεια, η ψυχή των Stones;». Οι παιδικοί φίλοι και συμμαθητές, που ξαναβρέθηκαν σ’ έναν σταθμό τρένου, στο Ντάρτφονρτ, στα 17 τους και έφτιαξαν τη «διασημότερη ροκ μπάντα στον κόσμο», είναι πια δυο σχετικά ευγενικοί ξένοι. Πριν από μερικά χρόνια, ο Richards ομολόγησε πως ο Μick έχει να πατήσει στο καμαρίνι του πάνω από 20 χρόνια. Γιατί; «Πάει καιρός που πήρα το δρόμο μου -που για ένα διάστημα ήταν ο κατήφορος, προς την ντόπα- ενώ ο Mick ανέβαινε στη γη των jet setters. Zoύσαμε σε άλλους κόσμους. To lifestyle του, μου δίνει στα νεύρα», εξηγεί. Όποτε τον ρωτούν, πότε θα τελειώσει αυτό το «σκύλιασμα» (σ.σ. bitching) ανάμεσα στους δυο τους, ο Κeith γίνεται ακόμα πιο πικρόχολος: «Ask the bitch».
THEY CAN GET NO SATISFACTION
Mε τα πάνω και τα κάτω τους, οι περιοδείες των Stones, σίγουρα δεν είναι πια αυτό που ήταν παλιά – ιδίως αφού μετά το 1981, ο Jagger ανάγκασε όλα τα μέλη του γκρουπ να υπογράψουν ένα «συμβόλαιο καθαρότητας» από drugs. (Σημειωτέον, κατ’ απαίτηση των ασφαλιστικών εταιριών, πριν ξεκινήσουν, περνούν όλοι τους από αυστηρές ιατρικές εξετάσεις…). Πλέον, κάθε μέλος του group είναι ένα μοναδικό stardom διασημότητας. Ο καθένας έχει τη δική του σουίτα (σ.σ. του Richards και του Ronnie Wood, είναι πάντα οι πιο θορυβώδεις, το μέρος που γίνονται όλα τα after shows parties, γι’ αυτό βρίσκονται μακριά από του Jagger και του Watts που προτιμούν να κοιμούνται μετά…) ή τη δική τους «πτέρυγα» στα ξενοδοχεία όπου καταλύουν, τον δικό τους σοφέρ, μασέρ, γιατρό, «ομάδα επικοινωνίας». Στο σύνολο, σε κάθε περιοδεία των Stones «μετακινούνται» 230 άτομα – ο Keith και ο Ronnie παίρνουν συχνά μαζί τις γυναίκες και τα παιδιά τους, ενώ ο Mick προτιμά να ταξιδεύει με τη μεγαλύτερη κόρη του, τη Lizzy. Όσο για τις απαιτήσεις τους; Το μόνο που ζητούν, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου κι αν βρίσκονται, είναι η αγαπημένη τους, εγγλέζικη ΗP Sauce και μια συγκεκριμένη μάρκα τσαγιού – χμ, σίγουρα, το rock δεν είναι πια αυτό που ήταν…
