Ένα γεύμα με τον σύντροφό σου ή κάποιο αγαπημένο σου πρόσωπο ίσως προσφέρει κάτι περισσότερο από όμορφη παρέα. Σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science Advances, η παρουσία ενός κοντινού προσώπου μπορεί να συνδέεται με ηπιότερη αύξηση του σακχάρου μετά το φαγητό και ταχύτερη επιστροφή του στα αρχικά επίπεδα.
Στο πείραμα συμμετείχαν 108 ενήλικες, οι οποίοι κατανάλωσαν την ίδια ποσότητα υδατανθράκων δύο φορές: μία μόνοι τους και μία παρουσία του συντρόφου τους. Οι ερευνητές παρακολούθησαν τα επίπεδα γλυκόζης για δύο ώρες μετά το γεύμα και διαπίστωσαν ότι η συνολική απόκριση ήταν χαμηλότερη όταν ο σύντροφος βρισκόταν κοντά. Η μελέτη εξέτασε επίσης την αντίδραση του οργανισμού στο κρύο και στο στρες, με αντίστοιχα ευρήματα για την παρουσία ενός κοντινού προσώπου.
Οι ερευνητές περιγράφουν το φαινόμενο ως «κοινωνική φυσιολογία»: την ιδέα ότι η παρουσία ανθρώπων με τους οποίους νιώθουμε σύνδεση μπορεί να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός διαχειρίζεται ορισμένες φυσιολογικές διεργασίες. Δεν είναι ακόμη σαφές γιατί συμβαίνει αυτό, ενώ το όφελος στη μέτρηση του σακχάρου δεν εξηγήθηκε απλώς από τη μείωση του στρες ή από τη σωματική επαφή.
Χρειάζεται, πάντως, προσοχή στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων. Η μελέτη μέτρησε βραχυπρόθεσμες αντιδράσεις σε υγιείς ενήλικες και δεν εξέτασε αν η παρέα στο τραπέζι μπορεί να προλάβει ή να αντιμετωπίσει τον διαβήτη. Οι ίδιοι οι ερευνητές τονίζουν ότι η κοινωνική σύνδεση δεν αντικαθιστά την ισορροπημένη διατροφή, την άσκηση ή την ιατρική φροντίδα.
