Το απομονωμένο καταφύγιο που έζησε τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του ο σχεδιαστής Yves Saint Laurent, στην Ταγγέρη, έχει πλέον μετατραπεί σ’ ένα κομψό, οικείο ξενοδοχείο που σου δίνει να καταλάβεις ότι η απλότητα είναι η πραγματική πολυτέλεια.
«Αγαπώ τα δέντρα και τα λουλούδια. Ανακάλυψα ξανά το κλίμα των παιδικών μου χρόνων στο Μαρακές και την Ταγγέρη. Η βλάστηση είναι πολύ σημαντική, γιατί φέρνει μαζί της πολλή γαλήνη». Αυτά έλεγε ο Yves Saint Laurent και με το που περνά κανείς τις βαριές, ξυλόγλυπτες πόρτες της Villa Mabrouka (που πάει να πει «ευλογημένο σπίτι» στα αραβικά) και μπαίνει στους καταπράσινους κήπους στους όποιους είναι βυθισμένη, με μπουκαμβίλιες, φοίνικες, οπωροφόρα δέντρα, πικροδάφνες, τριαντάφυλλα και μπιγκόνιες να μοσχοβολούν μεθυστικές μυρωδιές, τα κελαηδήματα των πουλιών να κυριαρχούν και την απαλή θαλασσινή αύρα να του χαϊδεύει το πρόσωπο, αντιλαμβάνεται επακριβώς τι εννοούσε ο διάσημος σχεδιαστής. Μάλλον, όχι απλά αντιλαμβάνεται, αρχίζει πλέον να αισθάνεται ό,τι ακριβώς αισθανόταν και εκείνος, όταν επέλεγε το σπίτι αυτό στην Ταγγέρη, έξι ώρες από το ήδη αγαπημένο του Μαρακές, ως καταφύγιο ηρεμίας και γαλήνης! Μπορείτε σχεδόν να τον δείτε να περιπλανιέται με τη ρόμπα του μέσα από τις πεταλοειδείς καμάρες της κρεβατοκάμαράς του – που τώρα πια, ως «Marrakech suite», σχεδόν απείραχτη από την αρχική της μορφή, μπορεί να σας φιλοξενήσει – ή να περπατά κατά μήκος των διαδρόμων, στα ανακαινισμένα ασπρόμαυρα μαρμάρινα δάπεδα, κάτω από τους παλιούς, απείραχτους πολυελαίους και περνώντας δίπλα από διασωθέντα ρωμαϊκά αντικείμενα μέχρι να φτάσει στο χαμάμ.
Ο Yves Saint Laurent πήγε για πρώτη φορά στο Μαρόκο το 1966 και ερωτεύτηκε αμέσως την πόλη του Μαρακές. «Το Μαρακές μου έμαθε το χρώμα», είχε δηλώσει στο παρελθόν σε μια από τις συνεντεύξεις του και αυτό όντως αποτυπώθηκε αρκετές φορές στις vibrant συλλογές που παρουσίασε το ’70 και το ’80 στην πασαρέλα. Εκεί, στην απλή μεσογειακή ζωή του Μαρόκου , μαζί με τον Bergè, τον σύντροφο της ζωής του και επίσης συνιδρυτή και στενό συνεργάτη του στον Οίκο, ο σχεδιαστής ένιωθε να επιστρέφει στα παιδικά του χρόνια, στην αλγερινή παραλιακή πόλη του Οράν, τις δεκαετίες του 1930 και 1940, που τόσο πολύ νοσταλγούσε.
- Διαβάστε επίσης: Μάριος Ταραμίδης: Ο γνωστός Λευκωσιάτης οδοντίατρος, μοιράζεται μαζί μας εικόνες και εντυπώσεις από ένα «ταξίδι ζωής»
Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1997, εξοικειωμένοι πια με το Μαρόκο, όπου είχαν ήδη ένα σπίτι στο Μαρακές , την περίφημη μπλε βίλα στους εμβληματικούς κήπους Majorelle που σήμερα αποτελούν ένα από τα κορυφαία αξιοθέατα της πόλης, ο Saint Laurent και ο Bergé αγόρασαν και στη συνέχεια αναπαλαίωσαν μια βίλα στην Ταγγέρη, περίπου έξι ώρες βόρεια του Μαρακές, με θέα τα στενά του Γιβραλτάρ, αναθέτοντας τον εσωτερικό σχεδιασμό στον Jacques Grange. Η Ταγγέρη ήταν τότε ένα μείγμα αφρο-ευρωπαϊκών επιρροών που χωριζόταν μεταξύ γαλλικής, βρετανικής, αμερικανικής, ισπανικής και ιταλικής κυριαρχίας ως Διεθνής Ζώνη Ταγγέρης και η βίλα ήταν ένα πάντρεμα του ευρωπαϊκού μοντερνισμού και της μαροκινής αρχιτεκτονικής. Το σπίτι αυτό, έμελλε να ήταν το καταφύγιο του τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, μέχρι τον θάνατό του το 2008. Ο Pierre δεν μπορούσε τότε να αντέξει τις αναμνήσεις στον κοινό χώρο με τον Yves και μετακόμισε σε ένα άλλο χώρο στην Ταγγέρη, τη Villa Léon l’Africain. Αφού παντρεύτηκε το 2017 τον διακεκριμένο σχεδιαστή κήπων Madison Cox, σκόπευε να επιστρέψει στην αγαπημένη του Mabrouka, αλλά πέθανε πριν ολοκληρωθεί η μετακόμιση.
Δύο χρόνια αργότερα, ο Βρετανός σχεδιαστής Jasper Conran, ιδιοκτήτης του L’Hotel, έμαθε μέσω του θρυλικού αντικέρ της Ταγγέρης Boubker Temli, ότι το Dar Mabrouka ήταν προς πώληση και αμέσως εκδήλωσε ενδιαφέρον. Όταν επισκέφτηκε τον χώρο, τον ερωτεύτηκε με τη σειρά του και αφού εξήγησε στον Madison Cox, επικεφαλής πια του Ιδρύματος Majorelle, στο Μαρακές, διαχειριστή επί της ουσίας της περιουσίας που άφησαν Yves και Pierre , ο τελευταίος έδωσε την ευλογία του.
Αφού αγόρασε το Mabrouka το 2019, ο Conran είχε μπροστά του μια διττή πρόκληση. Από τη μια, όπως εξήγησε ο ίδιος, «την ευθύνη του απέναντι στη μνήμη των Saint Laurent και Bergé και στη μαροκινή ιστορία» κι από τη άλλη να καταφέρει να κάνει ένα παλιό σπίτι ένα σύγχρονο ξενοδοχείο. Και τα κατάφερε! Ο βρετανός σχεδιαστής πέτυχε να αναβιώσει το χώρο χωρίς να χάσει το DNA του χθες και την αρχική δομή που φαντάστηκε το δίδυμο των διάσημων ιδιοκτητών του. Παρέμεινε πιστός στο όραμα του Yves και του Pierre, προσθέτοντας βεβαίως στοιχεία του δικού του σύγχρονου γούστου και μεταμόρφωσε με αγάπη το πρώην καταφύγιο του θρύλου της μόδας, το προστατευμένο από τα αδιάκριτα βλέμματα για δεκαετίες, σε ένα φινετσάτο, ήσυχο και οικείο ξενοδοχείο 12 δωματίων.
Γνωστός τελειομανής, ο Conran άρχισε να επανασχεδιάζει τα πάντα, από τους κήπους μέχρι τα μαχαιροπήρουνα και τα σερβίτσια, να ψάχνει σε εμπόρους για αντίκες της δεκαετίας του 1930 και να αναθέτει σε τοπικούς ταπετσιέρηδες, μεταλλουργούς, ράφτες και επιπλοποιούς. «Ήταν ένα τεράστιο έργο αποκατάστασης, συντήρησης και σχεδιασμού», τονίζει. Σεβόμενος τις πνευματώδεις λεπτομέρειες που άφησαν πίσω τους οι Saint Laurent και Bergé, ο χώρος αντανακλά την πολύ προσωπική επιθυμία του Conran να προσδώσει στο ξενοδοχείο και τους κήπους την αίσθηση ενός ζεστού, κομψού σπιτιού. Όπου παράθυρα και πόρτες, γυάλινα από το δάπεδο μέχρι την οροφή, επιτρέπουν στο εκθαμβωτικό φυσικό φως να πλημμυρίζει τα γενναιόδωρα δωμάτια του σπιτιού και τις εκτεταμένες βεράντες, συνδέοντας με αρχιτεκτονική δεξιοτεχνία τους εσωτερικούς χώρους με την πρασινάδα των κήπων και τα φωτεινά μπλε της θάλασσας και του ουρανού της Ταγγέρης έξω.
