Η προσκόλληση σε μία σχέση που έχει τελειώσει, στο πρόσφατο ή στο μακρινό παρελθόν, δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Ακόμη και όταν ξέρουμε ότι η σχέση την οποία δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε ήταν δυσλειτουργική, είναι συχνό να κολλάμε στις αναμνήσεις.
Η αμερικανίδα ψυχοθεραπεύτρια Allison Abrams, γράφει στο Psychology Today για τους 4 συχνότερους λόγους που μας είναι δύσκολο να τελειώσουμε πραγματικά με μια σχέση:
Επιλεκτική μνήμη
Όταν απομακρυνθούμε χρονικά από ένα συναισθηματικό γεγονός, είναι συχνό να ενεργοποιείται η επιλεκτική μας μνήμη. Θυμόμαστε ό,τι μας έδωσε ευχαρίστηση, ενώ «σκεπάζουμε» τις πιο επώδυνες εμπειρίες που μας έδωσε. Έτσι, γυροφέρνουμε στο μυαλό μας εκείνο το παθιασμένο φιλί στη βροχή, ή τη βραδιά που χορεύαμε ξυπόλυτοι με το ταίρι μας, εξιδανικεύοντας τη σχέση και δημιουργώντας μια εκδοχή της πραγματικότητας που δεν ανταποκρίνεται απόλυτα σε αυτό που ζήσαμε. Οι ψυχολόγοι Roger Brown, Ph.D., και James Kulik, Ph.D., τις αναφέρουν ως «αναμνήσεις λάμψης». Λόγω της συναισθηματικής έντασης τη στιγμή της κωδικοποίησης, οι στιγμές αυτές καταγράφονται σαν φωτογραφίες. Αν και ζωηρές, αυτές οι αναμνήσεις δεν είναι πάντα αξιόπιστες. Σημαντικές λεπτομέρειες, όπως οι λόγοι για τους οποίους έληξε η σχέση, συχνά διαγράφονται από τη μνήμη μας.
Νοσταλγία μιας εποχής
Καμιά φορά, αναπολώντας ή και παραμένοντας προσκολλημένες/οι σε μια παλιά αγάπη, αυτό που πραγματικά μας λείπει είναι η εποχή που τη ζήσαμε. Αν τότε τα πράγματα ήταν πιο απλά στη ζωή μας, ζούσαμε ανέμελα, είχαμε πολλά ενδιαφέροντα, κοινωνική ζωή και όνειρα για το μέλλον, πιθανότατα να ρομαντικοποιούμε το παρελθόν και να αναπολούμε τις «παλιές καλές μέρες», όταν η ζωή φαινόταν πιο εύκολη και δεν είχαμε ευθύνες και δυσκολίες. Αυτές οι αναμνήσεις, που συνδέονται με μια εποχή αθωότητας και ελευθερίας, μπορεί να δημιουργήσουν μια νοσταλγία αφού τυχών επώδυνα και δύσκολα στοιχεία του παρελθόντος θάβονται κάτω από τόνους ωραιοποίησης. Έτσι μια παλιά σχέση στην οποία παραμένουμε κολλημένες/οι αντιπροσωπεύει στην ουσία την ανάγκη μας να επαναφέρουμε τον τότε εαυτό μας, τον ξένοιαστο, ερωτευμένο και χαρούμενο.
- Διαβάστε επίσης: Αυτή είναι η ώρα και η ημέρα που κάνουν σεξ οι περισσότεροι
Κάτι μας λείπει από το σήμερα
Η αυξανόμενη νοσταλγία, αν και φυσιολογική, μπορεί επίσης να δείχνει ότι κάτι λείπει από την παρούσα ζωή μας. Αν αυτή τη στιγμή νιώθουμε μοναξιά ή ανικανοποίητες/οι, οι αναμνήσεις από προηγούμενες σχέσεις μπορεί να φαίνονται σαν το πιο κοντινό που μπορούμε να έχουμε σε αυτή τη συναισθηματική ολοκλήρωση. Ενδεχομένως αυτό που μας λείπει δεν είναι το συγκεκριμένο άτομο αλλά η ζεστασιά, η αγάπη και η οικειότητα που βιώσαμε και σήμερα νιώθουμε την έλλειψή της. Ωστόσο, το να βασιζόμαστε στο παρελθόν για να ικανοποιήσουμε τις σημερινές συναισθηματικές μας ανάγκες μπορεί να μας εμποδίζει να βρούμε αυτή την ολοκλήρωση, η οποία έρχεται από την οικοδόμηση νέων δεσμών, όχι από την προσπάθεια αναβίωσης παρελθοντικών σχέσεων που έχουν τελειώσει.
Η ανάγκη για έναν επίλογο
Μερικές φορές, οι παλιοί έρωτες μας «στοιχειώνουν» γιατί δεν καταφέραμε ποτέ να κλείσουμε το κεφάλαιο. Υπάρχουν ακόμη πράγματα που δεν ειπώθηκαν, αναπάντητες ερωτήσεις και άλυτα συναισθήματα. Αυτό μπορεί να μας κάνει να πιστέψουμε ότι η σχέση δεν τελείωσε ποτέ και ότι η επανασύνδεση με το άτομο αυτό θα δώσει επιτέλους τις απαντήσεις που αναζητούμε. Επομένως αυτό που μας ελκύει ακόμη στο άλλο άτομο είναι στην πραγματικότητα η ελπίδα και η ανάγκη μας να κατανοήσουμε αυτό που έγινε και ακόμη μας βασανίζει. Το να κλείσουμε το κεφάλαιο και να συμφιλιωθούμε με το παρελθόν, πιθανότατα δεν θα έρθει με την επανασύνδεση αλλά από μέσα μας, χωρίς να βασιζόμαστε σε έναν άνθρωπο που δεν μας έδωσε τις απαντήσεις τότε και πιθανότατα δεν θα μας τις δώσει τώρα.
Προχωρώντας μπροστά
Συχνά προσκολλόμαστε στο παρελθόν επειδή το νιώθουμε οικείο και παρηγορητικό. Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι το παρελθόν είναι ακριβώς αυτό – παρελθόν. Η αληθινή θεραπεία και ανάπτυξη έρχονται μέσα από την ικανότητά μας να αφήνουμε πίσω ό,τι δεν μας εξυπηρετεί πια και να ζούμε το παρόν. Η αποδέσμευση από έναν παρελθοντικό έρωτα δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση, αλλά είναι ένα κρίσιμο βήμα για την προσωπική μας εξέλιξη και συναισθηματική ολοκλήρωση. Κλείνοντας το παρελθόν, δημιουργούμε χώρο για ένα μέλλον γεμάτο δυνατότητες και πιο ουσιαστικές συνδέσεις, που αντανακλούν το ποιοι είμαστε σήμερα.
.
