Τοποθετημένο στον 7ο όροφο του Μεγάρου Χατζησάββα, το Balza βλέπει από ψηλά την Πλατεία Ελευθερίας και αποτελεί για τρίτη χρονιά το απόλυτο place to be του καλοκαιριού στην πρωτεύουσα. Εμείς το επισκεφθήκαμε ένα βράδυ του Ιούλη, δοκιμάσαμε πιάτα από το νέο μενού και καταγράφουμε εντυπώσεις.
Ο βραβευμένος με Χρυσούς Σκούφους Άγγελος Μπακόπουλος, υπογράφει έναν κατάλογο με πιάτα με επιρροές από την Ιαπωνία, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, αλλά με μεσογειακή ψυχή. Αυτή τη χρονιά, στην κουζίνα μπήκε ως lead chef ο Ξενοφών Σταυρόπουλος, φέρνοντας το όραμα αυτό στο τραπέζι, με πιάτα εμφανώς αναβαθμισμένα από τις προηγούμενες χρονιές που ενώνουν γεύσεις, υφές, πολιτισμούς και τεχνικές υψηλής γαστρονομίας.
Η εμπειρία γευσιγνωσίας που είχαμε αποκαλύπτει έναν κατάλογο τολμηρό, ισορροπημένο και γεμάτο εκπλήξεις, που πατά γερά στην έννοια του σύγχρονου comfort food, με sharing concept που αρμόζει σε ένα εστιατόριο, που ταυτόχρονα λειτουργεί και ως μπαρ.
Η σαλάτα με καμένα καρότα ήταν μια κατατοπιστική εισαγωγή: Το ψήσιμο των καρότων απογείωσε τη γλύκα τους και έφερε στο προσκήνιο νότες καραμέλας και καπνού. Το δροσερό γιαούρτι και η αλμυρή ταχίνι-σόγια δημιουργούσαν ιδανική ισορροπία. Εξίσου ευφάνταστη και η σαλάτα με παντζάρι και βατόμουρο. Εδώ, οι γλυκοί και όξινοι τόνοι συνυπάρχουν με την κρεμώδη επίγευση του τυριού, ενώ τα φρέσκα βότανα και τα φασολάκια πρόσθεταν μια δροσερή, σχεδόν ανοιξιάτικη αύρα.
Από τα ορεκτικά, το καλαμάρι με γκοουανσταλέ με το yuzu ξεχώρισαν για τον εκρηκτικό συνδυασμό ασιατικών αρωμάτων και μεσογειακής πρώτης ύλης.
Συνέχεια, με την τάρτα με κρέμα μανιταριών πορτσίνι και τρούφα που απέδειξε ότι η απλότητα, όταν συνοδεύεται από τεχνική αρτιότητα, μπορεί να είναι εντυπωσιακή. Γήινη, πλούσια και γεμάτη γεύση, που μας έδωσε μια ζεστή, οικεία αίσθηση.
Το λουκάνικο γαρίδας ήταν η έκπληξη της βραδιάς. Η υφή του ήταν εξαιρετικά απαλή, με λεπτώς ισορροπημένες γεύσεις. Σε πιο comfort μονοπάτια, το «Like μουσακάς» επανερμήνευσε το κλασικό πιάτο με ψητή μελιτζάνα, αγκινάρες, καραμελωμένα κρεμμύδια και γαρίδες. Εδώ, ο παραδοσιακός μουσακάς μετατράπηκε σε ένα ανάλαφρο αλλά βαθιά γευστικό πιάτο, όπου το κάθε συστατικό έπαιζε έναν συγκεκριμένο ρόλο. Το κοκκινόψαρο με σάλτσα μπουρδέτο ήταν κλασικό στη βάση του αλλά με εξαιρετική εκτέλεση. Η σάλτσα είχε βάθος και ελαφρώς πικάντικο χαρακτήρα, ενώ το ψάρι ήταν καλοψημένο, με τραγανή πέτσα και ζουμερή σάρκα. Το αρνί μπρεζέ, σιγομαγειρεμένο μέχρι να λιώνει, συνοδεύτηκε από πουρέ μελιτζάνας και σπαράγγια.
Το δείπνο ολοκληρώθηκε με την τάρτα σοκολάτας. Η σοκολάτα ήταν πλούσια, με πικράδα που εξισορροπούσε η βελούδινη sauce anglaise και μια ιδιαίτερη παγωμένη κρέμα από καμένο ψωμί — ένα επιδόρπιο που τολμά να πειραματιστεί, χωρίς να χάνει τη γευστική του συνοχή. Η εμπειρία απογειώθηκε με τα κοκτέιλ του Βάκη Σταυρή. Ξεκινήσαμε με το «365 – If You Know You Know», ένα φίνο cocktail με vodka, St Germain, βερίκοκο και αφρό Bellini, με φρουτώδη δροσιά και ιδιαίτερη υφή. Το «Hana O Midori» με matcha, litchi και velvet passion fruit ενσάρκωνε την έννοια της «πράσινης εξωτικότητας», ενώ το «Spicy Frida» – με τεκίλα, φράουλα και jalapeño – ισορροπούσε γλυκύτητα και πικάντικη ένταση με μαεστρία. Το «Spanish Riviera», με blue curaçao και αφρό prosecco, ήταν το απόλυτο aperitivo με κοσμοπολίτικη αύρα.
Η μουσική διακριτική, αλλά με χαρακτήρα, έδενε με το μέρος και τη βραδιά, ενώ η θέα στον ουρανό της Λευκωσίας ολοκλήρωσαν μια εμπειρία με ρυθμό, χαρακτήρα και ουσία.
Ευαγόρου 2 & Ομήρου, 7ος όροφος, Μέγαρο Χατζησάββα, Λευκωσία, 22 253232.
