Δεν είναι μια συνηθισμένη συνέντευξη για κρασί. Δεν μιλά ούτε για ποικιλίες, ούτε για τεχνικές και βραβεία. Είναι μια ήσυχη κουβέντα με τον Σοφοκλή Βλασίδη για όλα εκείνα που δύσκολα λέγονται αλλά φαίνονται στο ποτήρι: η μνήμη του χώματος, η υπομονή του χρόνου, η τιμιότητα της γεύσης. Για το κρασί που ξέρει να μιλά ακόμη κι όταν μένει σιωπηλό.
Της Φλωρεντίας Κυθραιώτου
Δεν υπάρχουν σημειώσεις στο τραπέζι, ούτε τυπικές ερωτήσεις για μελλοντικά σχέδια. Μόνο ένας καφές, μια σιγανή κουβέντα και το βλέμμα του Σοφοκλή Βλασίδη που μοιάζει να διαβάζει πιο πολύ τη γη παρά το ρολόι. Ένας άνθρωπος που ακούει το αμπέλι του, όχι για να το τιθασεύσει, αλλά για να του δώσει φωνή μέσα από το κρασί. Και κάπως έτσι ξεκίνησε αυτή η συζήτηση, που ίσως μοιάζει περισσότερο με εξομολόγηση παρά με συνέντευξη.
Αν το κρασί σας ήταν ένας χαρακτήρας σε κυπριακό μύθο ή παραμύθι:
Αν το κρασί που φτιάχνω ήταν ένας χαρακτήρας σε κυπριακό μύθο ή παραμύθι, τότε ίσως θα ήταν ο Διγενής Ακρίτας, μια εμβληματική φιγούρα που ενσαρκώνει τη δύναμη και την επιμονή. Όπως ο Διγενής παλεύει ανάμεσα στο φυσικό και το ανθρώπινο στοιχείο, έτσι και το κρασί ισορροπεί ανάμεσα στη φύση και την ανθρώπινη δημιουργικότητα. Είναι το αποτέλεσμα μιας διαρκούς πάλης με τις αντιξοότητες του εδάφους και του κλίματος, αλλά και μιας αφοσιωμένης τέχνης που τιμά τις παραδόσεις ενώ παράλληλα εξελίσσεται.
Ποια γεύση ή άρωμα από την παιδική σας ηλικία κουβαλάτε μέχρι σήμερα στο κρασί σας:
Το άρωμα του χώματος μετά τη βροχή είναι μια αίσθηση που με ακολουθεί από την παιδική μου ηλικία και βρίσκει τον δρόμο της στα κρασιά μας μέχρι σήμερα. Αυτή η χαρακτηριστική μυρωδιά της υγρής γης είναι χαραγμένη στη μνήμη μου. Θέλησα να αποτυπώσω αυτή την αίσθηση στα κρασιά μου, γιατί για μένα συμβολίζει τη σύνδεση με τη φύση και τις ρίζες μας. Το terroir της Κύπρου, με τη μοναδική του γη και το κλίμα, αναδεικνύει αυτή τη γήινη διάσταση, προσφέροντας κρασιά που αφηγούνται την ιστορία του τόπου του.
Έχετε ποτέ μιλήσει κρυφά με τον αμπελώνα σας; Τι θα σας έλεγε αν μπορούσε να απαντήσει:
Αν ο αμπελώνας μπορούσε να μιλήσει, νομίζω πως θα μου έλεγε να έχω υπομονή και να σέβομαι τους ρυθμούς της φύσης. Θα μου θύμιζε ότι η ποιότητα δεν βιάζεται και πως κάθε κύκλος, είτε καλός είτε δύσκολος, έχει κάτι να διδάξει. Θα μου μιλούσε για τη σοφία που κρύβεται στην επιμονή και τη φροντίδα, και πως κάθε αμπέλι που αντέχει στον χρόνο κουβαλά μέσα του ιστορίες που αξίζει να ακούσω.
Πώς αλλάζει ο τρόπος που βλέπετε το κρασί, όσο ωριμάζετε ο ίδιος:
Όσο μεγαλώνω, συνειδητοποιώ ότι η ουσία δεν βρίσκεται στην εντύπωση αλλά στην αυθεντικότητα. Μαθαίνω να εκτιμώ την απλότητα και τη φυσική έκφραση του κρασιού, χωρίς περιττές επιδείξεις. Θέλω να δημιουργώ κρασιά που μιλούν ήσυχα αλλά με βάθος, που αποτυπώνουν την αλήθεια του τόπου τους και όχι μια τεχνητή τελειότητα. Αναζητώ πλέον τη γνησιότητα και την καθαρότητα, γιατί για μένα, αυτό είναι που αξίζει πραγματικά.
Τελετουργικό πριν και μετά από τον τρύγο:
Πριν και μετά από τον τρύγο, υπάρχει πάντα ένα γλέντι που έχει γίνει παράδοση. Ψήνω εγώ ο ίδιος, στήνουμε μπαρμπεκιού με καλό κρασί και η ομάδα μου – όλοι όσοι δουλεύουν μαζί μου σε κάθε πόστο, από το αμπέλι μέχρι το οινοποιείο – διασκεδάζουν. Είναι η στιγμή που χαλαρώνουμε, γελάμε, μοιραζόμαστε όσα περάσαμε και φανταζόμαστε αυτά που έχουμε μπροστά μας. Το κρασί που φτιάχνουμε γίνεται η αφορμή για να έρθουμε πιο κοντά, να γιορτάσουμε τις προσπάθειές μας και να θυμηθούμε πως, στο τέλος της μέρας, η ουσία βρίσκεται στις στιγμές που μοιραζόμαστε όλοι μαζί σαν μια ομάδα.
Στυλ ως οινοποιός με όρους αρχιτεκτονικής, design ή μόδας:
Το στυλ μου ως οινοποιός είναι ξεκάθαρα μινιμαλιστικό, κάτι που αντικατοπτρίζεται πλήρως και στο κτίριο του οινοποιείου μας. Είναι ένας χώρος με καθαρές γραμμές, απλότητα και λειτουργικότητα, χωρίς περιττά στολίδια ή εντυπωσιασμούς. Όπως και το κρασί που φτιάχνω, επικεντρώνεται στην ουσία και την αυθεντικότητα. Το μινιμαλιστικό του ύφος αφήνει το φυσικό φως, τα υλικά και τη γεωμετρία να μιλήσουν από μόνα τους – όπως ακριβώς προσπαθώ να κάνω και με κάθε φιάλη που δημιουργώ.
Κρασί που δεν κυκλοφορείτε αλλά κρατάτε μόνο για φίλους ή τον εαυτό σας:
Κρατάμε για μας κάθε χρόνο κάποιες φιάλες από τις ετικέτες μας που επιδέχονται παλαίωση, με σκοπό να παρακολουθούμε την πραγματική τους εξέλιξη και να τις αξιολογούμε με τον χρόνο. Από συγκεκριμένες χρονιές που θεωρούμε ότι έχουν ιδιαίτερες προοπτικές, επιλέγουμε να εμφιαλώνουμε και σε 5λιτρες φιάλες. Αυτές οι μεγάλες φιάλες έχουν τη δυνατότητα να παλαιώνουν πιο αργά και πιο όμορφα, αναδεικνύοντας με τον καλύτερο τρόπο την εξέλιξη του κρασιού. Για εμάς, αυτές οι φιάλες είναι κάτι περισσότερο από μια συλλογή – είναι ένα εργαλείο αξιολόγησης και μια μορφή αρχείου που μας επιτρέπει να παρακολουθούμε τη διαχρονική πορεία των κρασιών μας. Και όταν έρχεται η στιγμή να ανοίξουμε μια τέτοια φιάλη σε κάποιο γλέντι με την ομάδα μου ή με φίλους είναι σαν να μοιραζόμαστε όχι μόνο το κρασί αλλά και όλες τις προσπάθειες, τις προσδοκίες και τις χαρές που το συνοδεύουν.
Τι κρασί θα δίνατε στον εαυτό σας μετά από μια δύσκολη μέρα; Και τι μετά από μια μεγάλη επιτυχία;
Μετά από μια δύσκολη μέρα, προτιμώ ένα απλό, καθημερινό κρασί, γνώριμο και παρήγορο. Ή ένα φρέσκο, λευκό κρασί, που δροσίζει και αναζωογονεί. Μετά από μια μεγάλη επιτυχία, όμως, το κρασί πρέπει να έχει χαρακτήρα και ιστορία. Θα διαλέξω ένα κρασί παλαίωσης, που περίμενα χρόνια να ωριμάσει. Η απόλαυση της υπομονής που ανταμείβεται είναι αναντικατάστατη. Ή, αν η στιγμή το ζητάει, ένα πληθωρικό κόκκινο κρασί, γεμάτο αρώματα και βάθος, που ταιριάζει με τη γιορτή και την ικανοποίηση της επίτευξης.
Ποια λέξη της κυπριακής διαλέκτου θεωρείτε ότι αποτυπώνει καλύτερα την ψυχή του κρασιού;
Αν έπρεπε να διαλέξω δύο λέξεις της κυπριακής διαλέκτου που αποτυπώνουν καλύτερα την ψυχή των κρασιών μας, θα ήταν οι λέξεις “αλάτες” και “όρομαν”. Αυτές τις λέξεις επιλέξαμε για να εκφράσουν αυτό που επιδιώκουμε για όλες τις γηγενείς ποικιλίες του νησιού, δίνοντάς τους ζωή μέσα από δύο ετικέτες κρασιών μας που τιμούν την παράδοση αλλά και την εξέλιξη. Το Όρομαν εκφράζει το όραμά μας για την αυθεντική έκφραση της κυπριακής αμπελουργίας και οινικής κληρονομιάς, αποτυπώνοντας τη συνεχή μας προσπάθεια να αναδείξουμε την πραγματική αξία των ποικιλιών μας μέσα από τον χρόνο. Είναι η επιμονή μας να κρατήσουμε ζωντανή τη σχέση με τη γη και την παράδοση, προσφέροντας κρασιά που μιλούν για τον τόπο τους. Οι Αλάτες [= φτερούγες] συμβολίζουν την επιθυμία μας να δώσουμε «φτερά» σε όλες τις κυπριακές ποικιλίες. Να δείξουμε ότι μπορούν να εξελιχθούν, να πετάξουν ψηλότερα και να αναδειχθούν χωρίς να χάνουν την αυθεντικότητά τους. Είναι η ελευθερία να αναζητούμε συνεχώς νέους δρόμους, ενώ τιμούμε τις ρίζες μας.
Αυτές οι δύο λέξεις της κυπριακής διαλέκτου εκφράζουν τη φιλοσοφία μας: να προστατεύσουμε και να αναδείξουμε τις κυπριακές ποικιλίες, ενώ ταυτόχρονα τους δίνουμε τη δυνατότητα να εξελιχθούν, να πετάξουν ψηλότερα και να αποδείξουν τη μοναδικότητά τους.
Αν μπορούσατε να γράψετε μια αφιέρωση στην ετικέτα ενός κρασιού σας για την Κύπρο, τι θα έγραφε;
“Στο αμπέλι της Κύπρου, που με δίδαξε πως το terroir – η γη, το κλίμα, το υψόμετρο, οι παραδόσεις και ο τρόπος που το καλλιεργούμε – είναι η αλήθεια κάθε κρασιού. Στον κυπριακό αμπελώνα, που με δίδαξε πως η υπομονή και η αγάπη για τη γη είναι το αληθινό μυστικό κάθε επιτυχημένου κρασιού.”
