Tα πρωτοποριακά πιάτα, τα λαμπερά πάρτι, η VIP ατμόσφαιρα, τα ινσταγκραμικά κοκτέιλ, οι εκλεκτοί θαμώνες. Το πιο πολυφωτογραφημένο μαγαζί της πρωτεύουσας, κατεβάζει ρολά μετά από οκτώ χρόνια, ολοκληρώνοντας με αυτόν τρόπο έναν κύκλο που άφησε εποχή.
Διαβάστε επίσης: Ουρανία Χατζημιχαήλ: Οι αξέχαστες βραδιές και τα αμέτρητα πάρτυ στο Skinny Fox
Από την Τάνια Νεοκλέους
Το Skinny Fox δεν υπήρξε ποτέ ένας απλός χώρος εστίασης. Από την πρώτη μέρα λειτουργίας του το 2016 έγινε το απόλυτο talk of the town, φέρνοντας έναν ευρωπαϊκό αέρα στη φιλοσοφία, στο ντιζάιν και στο μενού του. Ένα πρωτοφανές, για τα κυπριακά δεδομένα, αισθητικό ψηφιδωτό με αγγλογαλλικό στυλ στήθηκε από τους διακοσμητές, οι οποίοι έντυσαν ολοσχερώς τον χώρο με ένα κοκκινωπό, φλοράλ wallpaper που έμελλε να γίνει το φόντο των πιο ιντσταγκραμικών στιγμών των θαμώνων του.
Το στολίδι της οδού Μενάνδρου, που εμπνεύστηκε και δημιούργησε κυριολεκτικά από το μηδέν ο Κωνσταντίνος Ταλάσιης και η σύντροφός του Ουρανία Χατζημιχαήλ, ήταν «Ένας πολύ μεγάλος χώρος, που αποτελείτο από δύο μαγαζιά, τα οποία ενώθηκαν με τη βοήθεια πολιτικού μηχανικού», είχε αναφέρει στην πρόσφατη συνέντευξή της στο Omikron η Ουρανία Χατζημιχάηλ.
«Πριν ξεκινήσουν τα σχέδια, με τον Κωνσταντίνο είδαμε άπειρα wallpapers, για να καταλήξουμε στο συγκεκριμένο κόκκινο με τα λευκά λουλούδια. Ήταν ένα μεγάλο ρίσκο το να δημιουργήσεις έναν χώρο τεράστιο, που θα έμπαινες μέσα και θα ήταν κατακόκκινος. Ευτυχώς, το αποτέλεσμα ενθουσίασε τελικά όχι μόνο εμάς αλλά και τον κόσμο. Νομίζω δεν υπάρχει Λευκωσιάτισσα, που να μην έχει φωτογραφία στην είσοδο του Skinny Fox». Και πράγματι. Στα χρόνια που ακολούθησαν το μαγαζί, πέρα από τα δημιουργικά πιάτα και τα signature cocktail, έμεινε στην ιστορία ως ένας χώρος που εξέπεμπε καλαισθησία όπου και να γυρνούσες το βλέμμα σου. «Αυτό ήταν πάντα το Skinny Fox. Ένα μέρος, όπου ένιωθες ξεχωριστός, σε ένα καλαίσθητο περιβάλλον με ωραία, μαρμάρινα τραπέζια, με ένα υπέροχο μπαρ, με ωραία μουσική, με ωραίο κρασί, με ωραία κοκτέιλ και με φαγητό πολύ πρωτοποριακό για τον τότε καιρό. Ήταν πραγματικά κάτι που έλειπε από τη Λευκωσία», αναφέρει η Ουρανία Χατζημιχαήλ, αναπολώντας το ξεκίνημα αλλά και την πορεία του Skinny Fox.
«Κάθε βραδιά νομίζω είχε κάτι το ξεχωριστό, διότι εκτός από τον κόσμο περνούσαμε και εμείς καλά. Ένα βράδυ που δεν θα ξεχάσω ποτέ, ήταν όταν σε ένα χειμωνιάτικο πάρτι κατέφθασαν τόσα πολλά παλτά, που κάποια στιγμή δεν υπήρχε χώρος να τα αποθηκεύσουμε και έτσι ξεκινήσαμε να τα πηγαίνουμε στον αποθηκευτικό χώρο του πάνω ορόφου. Ήταν και μεταξύ των σερβιτόρων ένα αστείο που έμεινε να θυμόμαστε, γιατί το σκηνικό με όλο εκείνο τον κόσμο που ερχόταν και ήταν υπέροχα ντυμένος και με όλες εκείνες τις γούνες που έπρεπε να φυλαχθούν, θύμιζε πραγματικά ταινία του ’60. Άλλες, πολύ ωραίες νύχτες που έχω στο μυαλό μου, ήταν όταν μου τηλεφωνούσαν για να μου πουν ότι τα μεσάνυχτα θα έρθει για παράδειγμα η Άννα Βίσση για φαγητό.
Παρά το γεγονός ότι η κουζίνα μας έκλεινε στις 23:00, ήταν από τις περιπτώσεις που και ο ίδιος ο σεφ δεν ήθελε να αρνηθεί να μας εξυπηρετήσει. Είναι εκείνες οι νύχτες που καταφθάνουν καλλιτέχνες και εσύ θέλεις να τους εξυπηρετήσεις και μένουν μέχρι τις τρεις το πρωί και περνούν υπέροχα και σου λένε χίλια ευχαριστώ και δημιουργείς και μία άλλη σχέση μαζί τους». Λαμπερά πάρτι μέχρι το πρωί, celebrities και υψηλή γαστρονομία, αυτό θα κρατήσουμε από το μαγαζί που πρωταγωνίστησε στις εξόδους μας και που πριν από μερικές μέρες μάς αποχαιρέτησε με μια τρυφερή ανακοίνωση. «Η ζωή είναι γεμάτη κύκλους. Κύκλους καινούργιους που συνεχώς θα ανοίγουν και άλλους που ήρθε η ώρα τους, γεμάτοι πια να κλείσουν.
Έτσι και ο κύκλος του Skinny Fox μας, μετά από οκτώ χρόνια γεμάτα διακρίσεις και βραβεία, αλλά κυρίως με παρέες και ζευγάρια που εξελίχθηκαν γύρω από τα τραπέζια μας σε δυνατές φιλίες και ευτυχισμένες οικογένειες, ήρθε η ώρα του αποχωρισμού. Υπέροχα πιάτα, αληθινά χαμόγελα, τσουγκρίσματα με εκλεκτά κρασιά, μουσικές όλα τους τα φυλάμε σε ένα πολύτιμο μέρος της καρδιάς μας και συνεχίζουμε σε άλλα μονοπάτια. Μέχρι τις 8 Αυγούστου σας περιμένουμε, για να αποχαιρετίσουμε τον χώρο μας που τόσο πολύ αγαπήσατε. Θα είμαστε πάντα ευγνώμονες για αυτή την αγάπη και επιφυλασσόμαστε. Άλλωστε κάθε “αντίο” κρύβει μέσα του ένα “εις το επανιδείν”».
Περιοδικό Down Town
